የነፍስ ወገብ በሽታ

ቫይረሶች በልብ ወይም በነፍስ ውስጥ በሽታን ያመጣሉ. የዚህ በሽታ መጨመር የነፍስን ሞት ያስከትላል ማለትም ኩፍርን ያስከትላል። ከጥፋቶች ሁሉ የከፋው ክህደት (ሺርክ) ለነፍስ ገዳይ መርዝ ነው። የሞተ ልብ ንጹህ ሊሆን አይችልም። በጣም መጥፎ ከሆኑ ጥፋቶች አንዱ Backbiting (ጊይባት) ነው።

ጂባት ማለት አማኝን ወይም (ሙስሊም ያልሆነ ዜጋ ተብሎ የሚጠራ) ዚሚ ስህተታቸውን (አንዱን) በመጥቀስ እነሱን ለማጥላላት መቃወም ማለት ነው። ጊባት ሃራም ነው። ሰሚው የተቃወመውን ሰው ካላወቀ ጊይባት አይደለም። የተናደፈው ሰው ቢሰማው ቢያዝን ውሸታም ነው።. ሰው በሌለበት ሲነገር ስለ ሰውነቱ፣ ስለ ቤተሰቡ የዘር ሐረግ፣ ስለ ሥነ ምግባሩ፣ ስለ ሥራው፣ ስለ ንግግሩ፣ ስለ እምነቱ፣ ስለ ዓለማዊው ሕይወት፣ ስለ ልብሱ ወይም ስለ እንስሶቹ የተነገሩት አስተያየቶች በእንዲህ ዓይነት ሁኔታ ውስጥ ከሆኑ ነው። ተፈጥሮ እሱን ከሰማ እነሱን ለመጉዳት, ghiybat ናቸው. በድብቅ መናገር፣ እንዲሁም በምልክት፣ በምልክት ወይም በጽሑፍ የሚደረገው ነገር፣ በግልጽ የቃል ንግግርን ያህል ኃጢአተኛ ነው። በጣም ገራሚው የጊይባት ዓይነት ለምሳሌ አንድ ሃይማኖተኛ ወይም ፈሪሃ የሙስሊም ኃጢአት ወይም ጥፋት ሲነሳ “አልሃምዱ-ሊላህ (ምስጋና እና ምስጋና ለአላህ ይገባው)” የሚለው አባባል ነው። ከጀርባው ጀርባ. (ሀፊዝ ሙሉውን ቁርኣን አል-ከሪም እንዲታወስበት ያደረገ ሰው ነው።) ሌላው በጣም አስጸያፊ የስም ማጥፋት አይነት ለምሳሌ “አል-ሀምዱ-ሊላህ፣ አላህ አሳፋሪ አላደረገንም። እንደ እሱ” በሆነ መንገድ አንድን ሰው በሚመለከት ውይይት መካከል። ስለ አንድ ሰው “እሱ በጣም ጥሩ ሰው ነው ካልሆነ በስተቀር…” እንደማለት አሻሚ የኋልዮሽ ንግግርም እንዲሁ ነው። የሱራ ሁጁራት XNUMXኛ አያት እንዲህ ይላል። “… እንዲሁም እርስ በርሳቸው ከኋላ ሆነው ክፉ አይነጋገሩ። …” ግይባት ማለት የድጋፍ ንግግር ማለት ሲሆን ይህ ደግሞ የሞተን ሰው ሥጋ ከመብላት ጋር ተነጻጽሯል። በሐዲስ ሸሪፍ ላይ እንዲህ ተብሎ ተጽፏል፡- “በፍርዱ ቀን የአንድ ሰው ሽልማት መጽሐፍ ይከፈታል። ጌታዬ ሆይ! እኔ በአለም ሳለሁ እንደዚህ አይነት የአምልኮ ተግባራትን አከናውን ነበር ነገር ግን በገጹ ላይ አልተመዘገቡም። እንደሚከተለው ይመልስለታል፡- ከመፅሃፍህ ተሰርዞ መጥፎ ወደ ተናገርካቸው ሰዎች መጽሃፍ ተላልፈዋል። ሌላው ሀዲስ-ኢ-ሸሪፍ እንዲህ ይላል፡- “በፍርዱ ቀን የሰውን መልካም ስራ ‘ሀሰንአት’ የያዘው መጽሃፍ ይከፈታል። ያላደረገውን አምልኮ እዚያ ያያል። እነዚህ በእርሱ ላይ መጥፎ ነገር የተናገሩ ሰዎች 'ታዋብ' ሽልማቶች እንደሆኑ ይነግሩታል።

አቡ ሁረይራ ረዲየሏሁ ዐለይሂ ወሰለም የሚከተለውን ክስተት ዘግበውታል፡- ከረሱል ሰለላሁ አለይሂ ወሰለም ጋር ተቀምጠን ነበር። ከመካከላችን አንዱ ተነስተን ሄድን። ከመካከላችን የሆነ ሰው ለምን እንደሄደ አስተያየት ሰጥቷል። ከዚያም ረሱል ሰለላሁ ዐለይህ ወሠለም “ጓደኛህን ተነቅፈሃል። ሥጋውን በልተሃል። አኢሻ ረዲየሏሁ ዐንሃ የሚከተለውን ክስተት ተናግራለች፡- አንድ ቀን ረሱል ሰለላሁ ዐለይሂ ወሰለም በተገኙበት ረጃጅም ነች ብዬ ስለ አንዲት ሴት ተናገርኩ። የተባረኩት የአላህ መልእክተኛ እንዲህ ብለዋል፡- "በአፍህ ውስጥ ያለውን ሁሉ ተፋ!" ተፍኩበት። አንድ ቁራጭ ስጋ ከአፌ ወጣ። አሏህ ተአላ ባህሪያትን እና ባህሪያትን እንደ ቁሳዊ ነገሮች የመግለጽ ሃይል አለው። ጂባት ማለት የአንድን ሙስሊም ወንድም ወይም ሙስሊም ያልሆነ ዜጋ (ዚሚ) በሌሉበት እና ሲሰሙት ሀዘን እንዲሰማቸው በሚያደርግ መልኩ ጥፋቱን መጥቀስ ነው። አላህ (ሱ.ወ) የሚከተለውን ራእይ ወደ ሙሳ (ሙሳ) አላይሒስ-ሰላም ላከላቸው፡- “ከዚህ በኋላ (የተፀፀተና) ተውባን የሰራ ​​ሐሜተኛ ጀነት የገባ የመጨረሻ ሰው ነው፣ ሐሜተኛ ግን (ተፀፅቶ) ያላደረገ ነው። የጀሀነም መጀመሪያ ነዋሪ ትሆናለችና። ኢብራሂም አድሃም ረሂመሁላሁ ተዓላ (የአላህ ተወዳጁ ባሪያ) እራት ተጋበዙ። በምግብ ወቅት ለእንግዳ መቀበያው ዘግይቶ መሆን ያለበት አንድ ያልተገኘ ሰው በዝግታነቱ ከጀርባው ተነቅፏል። ከዚያም ኢብራሂም አድሃም ረሒመሁላሁ ተዓላ፡- “ጊባት እዚህ ቦታ ላይ ተፈጽሟል” አለ እና በቀጥታ ወጣ። በሐዲስ ሸሪፍ ላይ እንዲህ ተብሎ ተጽፏል፡- “ሰውየው ከተተቸ (ከጀርባው ጀርባ) በእሱ ላይ የተመሰረተውን ጥፋት ይይዛል, ከዚያም ghiybat ተፈፅሟል. አለበለዚያ የቡህታን ጉዳይ ነው። (ስድብ). " አንድን ሰው (በሌለበት) ሃይማኖታዊ ጥፋቶች ለምሳሌ ናማዝ ቸልተኛ መሆን፣ ወይን መጠጣት፣ መስረቅ፣ ወሬ ማውራት፣ መተቸት ነው። እንዲሁም ለዓለማዊ ጉድለቶች እንደ መስማት የተሳናቸው እና የዓይነ-ገጽታ. በሃይማኖታዊ ጥፋቶች ላይ የሚሰነዘረው ትችት ለመሳደብ የታሰበ ከሆነ ghiybat ነው, እና ለሚመለከተው ሰው መሻሻል የታሰበ አይደለም. በትረካው መሠረት፣ ትችቱ (ተቺው) ከግል ምህረት የመነጨ ከሆነ፣ ግሂባትም አይደለም። ለምሳሌ፣ “በዚህ መንደር ውስጥ ሌባ፣ (ወይም የእለት ጸሎትን ችላ የሚል ሰው፣ ወይም ኮሚኒስት) አለ” ማለት ghiybat አይሆንም። ለ፣ በዚህ ጉዳይ ላይ፣ ክሱ ወደ አንድ ሰው አይመራም ነበር።

አንድ ሰው በተግባሩ ሌሎችን እየጎዳ ከሆነ ስለ እሱ ለሌሎች ማሳወቅ ውሸታም አይሆንም ምክንያቱም ዓላማው ሌሎችን ከጉዳቱ ለመጠበቅ ነው። እንዲሁም አንድ ሰው ስለሚራራለትና ስለሚራራለት ጉዳቱን ለሌሎች ቢናገር መተማመኛ አይሆንም። እኩይ ምግባሩን ለማጋለጥ አላማውን ማጋለጥ ከውድቀት ይሆናል። በስድስት አጋጣሚዎች አንድን ሰው በሌለበት ጊዜ ጉድለቶችን እና ስህተቶችን ለሌሎች መንገር የውሸት አይሆንም። አንድ ሰው ስለሚራራለት እና ስለሚራራለት ይነግረዋል. አንድ ሰው እንዲያቆሙት ለሌሎች ይናገራል። ሕጋዊ ውሳኔ (ፋትዋ) ለማግኘት መንገር። ሌሎችን ከጉዳቱ ለመጠበቅ ሲል መንገር (ሻር).

አንድን ሰው ስለማያውቀው ነገር ማሳወቅ ዋጅብ ነው። አንድ ሰው የቢድዓ ተግባር ቢፈጽም ወይም ጭካኔን ቢያደርግ ሌሎች ስህተቶቹን ግልጽ ካልሆኑ ለሌሎች ማሳወቅ ghiybat ነው። በሐዲስ ሸሪፍ ላይ እንዲህ ተብሎ ተጽፏል፡- "ማሳወቅ ghiybat አይደለም (ሌሎች) ስለ (በደሎች) የውርደትን ጅልባብን ያሸበረቀ ሰው። 'ጅልባብ' ሴቶች ጭንቅላታቸውን ለመሸፈን የሚለብሱት ሰፊ የራስ መክተፊያ ነው። በዚህ ዐውደ-ጽሑፍ ‘የኀፍረት ጅልባብን ማጥፋት’ ማለት ‘ኃጢአትን በግልጥ መሥራት’ ማለት ነው። ሀዲሥ-ሼሪፍ እንዲህ ያሉ ሰዎች የውርደት ስሜት እንደሌላቸው ይጠቁማል። ኢማም ጋዛሊ እና አንዳንድ የእስልምና ሊቃውንት ራሂማ-ሁሙላሁ ተዓላ' እንዳሉት “ጊይባት ማለት የኃጢአተኛን ወይም የሌላ ሰውን ጥፋት ማጋለጥ ነው፣ አዋራጅ ምክንያቶች ሊኖሩ ይገባል ለሚለው ቅድመ ሁኔታ የተጋለጠ አይደለም። ስለዚህ ghiybat በእርግጠኝነት መደበቅ ያለበት ትክክለኛ ግፍ ነው።

አንድ ሰው ghiybat እንዲፈጽም የሚፈትኑ ብዙ ምክንያቶች አሉ። በዚህ ነጥብ ላይ አስራ አንድን እናብራራለን-ለሚመለከተው ሰው ጥላቻ; የጋራ ስሜትን የመቀላቀል ዝንባሌ; በሕዝብ ዘንድ የማይወደውን ሰው የመውቀስ ማራኪ ተፈጥሮ; ከተወሰነ ኃጢአት ራስን የማግለል ፈተና; የበላይነቱን ለማሳየት; ቅናት; የቀልድ ስሜት; ጥንቆላ; እና ማሾፍ; ያላሰበውን ሰው በሠራው ኃጢአት የግል መደነቅን፣ መጸጸትን፣ ማዘንን ወይም መጥላትን ለመግለጽ።

መቃወም የአንድን ሰው ሽልማት ይቀንሳል (thawabs) እና የሌሎችን ኃጢአት በኋለኛው ኃጢአት ላይ እንዲጨምር ያደርጋል። ስለእነዚህ ሁል ጊዜ ማሰብ አንድን ሰው ከስድብ ይጠብቀዋል።

መክዳት ሦስት ዓይነት ነው፡- በመጀመሪያ ደረጃ ጀርባ ጠያቂው ghiybat መሥራቱን በመካድ ስለ አንድ ሰው አንድ እውነታ ብቻ ተናግሯል ይላል። ይህ ክህደት ኩፍርን (ክህደትን) ያስከትላል፣ ምክንያቱም እስልምና ስለከለከለው ነገር 'ሀላል' ማለት ነውና። በሁለተኛው ጉዳይ የተነፈሰው ሰው ሲወቀስ እንዲሰማ ማድረግ ሲሆን ይህ ደግሞ ሀራም እና ከባድ ኃጢአት ነው። ይህ አይነቱ ሽንፈት በተውባ ብቻ ይቅር አይባልም። የበደሉትን ሰው ይቅርታ ማግኘትም ያስፈልጋል። በሦስተኛው ጉዳይ ላይ የተወገዘ ሰው ይህንን አያውቅም. ይህ አይነቱ ስድብ በተውባ ይቅር ይባልለታል እና የተበደለ ሰው ላይ በረከትን በመጥራት ነው።

አንድ ሰው በፊቱ እየተናደፈ መሆኑን የተገነዘበ ሰው ወዲያውኑ መከልከል አለበት. በሐዲስ ሸሪፍ ላይ እንዲህ ተብሎ ተጽፏል፡- "አንድን ሰው በዱንያም ሆነ በሚቀጥለው አለም ሙስሊም ወንድሙን በሌለበት ከረዳው አላህ ይርዳው" ና "የአንድ ሰው ሙስሊም ወንድም በፊቱ ሲወዛወዝ፣ ቢፈልግም ወንድሙን ካልረዳ ይህ የሱ ኃጢአት በዱንያም ሆነ በመጭው አለም ይበቃዋል።" ና "አንድ ሰው በአለም ላይ ያለውን የሙስሊም ወንድሙን ክብር ከጠበቀ አላህ (ሱ.ወ) መልአክ ይልክለታል በዚህም ከጀሀነም ቅጣት ይጠብቀዋል። ና "አንድ ሰው የሙስሊም ወንድሙን ክብር ከጠበቀ አላህ ከጀሀነም እሳት ያድነዋል።" መካድ ሲደረግ፣ እዚያ ያለው ሰው ተንኮለኛውን ካልፈራ በቃላት ሊያቆመው ይገባል። እርሱን የሚፈራ ከሆነ በልቡ ውድቅ ማድረግ አለበት; ያለበለዚያ የጥፋተኝነትን ኃጢአት ይጋራል። የጀርባ አጥቂውን ማቆም ወይም መተው ከተቻለ አንዱን ወይም ሌላውን ማድረግ አለበት. የምልክት ቋንቋን መጠቀም ለምሳሌ ጭንቅላቱ ወይም እጅ ወይም አይኖች በቂ አይደሉም። መናባቱን ማቆም እንዳለበት መንገር ያስፈልጋል።

ስርየት (ካፋራት) መቃወም የሀዘን ስሜት ነውና ተውባ ማድረግ እና የተበደለውን ሰው ይቅርታ መጠየቅ ነው። ሳያዝን ይቅርታ መጠየቅ ግብዝነት ብቻ አይደለም ይህም ሌላ ኃጢአት ነው። [በኢብኑ አቢዲን መጽሐፍ ራድ-አል-ሙህታር 5ኛ ቅጽ 263 ላይ የሞተን ሰውም ሆነ ሙስሊም ያልሆነ ዜጋ (ዚሚ) መቃወም የተከለከለ ነው ተብሎ ተጽፏል።]