1928-ci ildə İstanbul'da doğdu. İÜ İktisat Fakültesi'ndeki təhsilini yarım bıraktı. Gazeteciliğe 1950-ci ildə Yeni İstanbul qəzetində başladı.
Babası eczacı Dacat Bey'dir. Dacat Bey'in ilk işyeri Hacopulo Han 16 nömrədə Panosyan'la birlikdə açdığı ecza deposudur.
Gazeteci Gülçin U. Tahiroğlu, Ara Güler'in ailesini şöyle tanıtıyor; "1930'lu illərin başlarında bu işyerine ait kartvizit və antentli kağızlarda Dacat Bey'in soyadı 'Derderyan' olaraq geçiyor. Gülər soyadını 1934'de çıkarılan soyadı yasasıyla almış. Sonraları Haccopulo Pasajı, 38 nömrədə açdığı eczanesini ölene qədər sürdürmesini Gülər soyadına borçlu Dacat Bəy. 1955'te 6-7 Sentyabr olayları zamanı Güler Eczanesi'ne kimse ilişmemiş. Dacat bəy, bir acil yardım xidməti kimi xidmət vermiş, yaralılara pansuman, kırıklara-çıkıklara ilk yardım. Güler ailesininki bir baba-oğul hikayesi. Dacat Bey, oğluna olan sevgisini öz imalatı olan kremin adında somutlaştırmış. Ara'dan AR, Dacat'tan DA; olmuş ARDA.”
Ara Güler'in başarılı fotoğrafları, Fransa'dan Amerika'ya qədər bir çox kataloqda yer aldı. Türkiye ve dünyanın çeşitli yerlerinde çektiği kendine has klasik fotoğraflarıyla tanındı. Anadolu və İstanbul'un bir çox gözəlliyini yakaladı. Resimli Hayat ve Hayat dergilerinde calisdi. Stern, Time, Life ve Paris-Mach kimi dergilerin foto muhabirliğini de yaptı. Beynəlxalq bir idarə olan "Leika ustası" adına layık görüldü. 1966'da, ABD Modern Sanatlar Galerisi'nde açılan 'Renkli Fotoğrafın On Ustası' adlı sergiye katıldı. 1967-ci ildə Kanadada 'İnsanların Dünyasına Bakışlar' adlı sergi açtı. 1971'de Almanya'da 'Türkiye' adlı albomu yayımladı. 1980-ci ildən sonra müxtəlif dergi və gazetelerde muhabirlik yaptı.
Alman akademisyen Rosa Buchner, dünya miqyasında şöhret olan Ara Güler'i doktora tezinde inceledi (1999). Aktüel Dergisi'nin 'Türkiye'nin yaşayan kırk aydını' başlıqlı araşdırmasında, sosyolog yazar Etyen Mahçupyan'la birlikdə yer aldı. (Ocak 1999) Ayrıca, 8 Nisan 1999'da Aydın Doğan Vakfı Görsel Sanatlar Ödülü'ne layık görüldü.
Nezihe Araz'la “Kırk Pəncərəli Konak”, Fikrət Otyam'la “Sabahçı Kahveleri” ve Çetin Altan'la yaptığı “Sürlər” onun iz buraxan röportajlarından bəziləridir. Nemrut Dağı'nın zirvesindeki heykellerin fotosunu ilk defa çeken Ara Güler, Hayat Dergisi'nde ileride bu konuda uzman olacaq bir çox fotoqrafçının yetişmesini sağlamışdır.
Gördüyünü, gördüyü anda olduğu kimi çeken Ara Gülər, “Ben fotoğrafın bir sənət olduğundan da emin deyiləm. Fotonun bir mesaj verməsi lazım” diyor. Fotoğrafın yalan danışmayan tek makina olduğunu müdafiə edən Güler'e görə, “Çünkü dili yoxdur yalan danışmaq üçün. Foto çox mühimdir. Sənət olub ikinci plandadır, gerçeği yaşantıyı yakalamaq üçün.”
Dünyanın bir çox ölkəsini gezen Ara Gülər, Hindistan'ı çok seviyor. Bir böyük medeniyet Hindistan onun üçün. Avrupa ise belalı, ruhsuz bir kıta. Ara Güler bu konuda gazeteci Ömer Sercan'a belə diyor; “Avrupa medeniyeti beladir. Hindistanın yamyamları ilə onlardan daha insan. Pislik herifler. İnsanlığın başına bela olan bütün izm'ler Avrupa'dan çıxdı. Gidip yamyamların fotosunu çekerim daha yaxşı. İnsanlıq yox orada. Sanatları beş para etmez. Bizim Osmanlının hat sanatının yarısına çatmaz onların rəsmi.
Ara Gülər yaxşı bir arşivci. Babasının ölümündə gələn başsağlığı deyil, bilə dosyalayıb saklamış. Kimlər yox ki başsağlığı arasında. Bunlar arasında Muhsin Ertuğrul adı da diqqət çəkir. 1928 doğumlu Ara Gülər, yetmişinci yaşını Nazım Hikmətin şiirindəki kimi zeytin ağacı dikerek kutluyor. Güler Apartmanı'nı bir müzeyə dönüştürebilme çabasıyla, arşiviyle və ustalarla haşır-neşir.”
Tarih Vakfı tərəfindən, 26 Sentyabr 1998'de Cumhuriyet'in 75. yılında münasebetiyle düzenlenen Cumhuriyet'in Aile Albümleri sergisinde, Güler Ailesi de yer aldı. Ara Gülər, ailenin bugünkü temsilcisi olaraq serginin açılışına katıldı. Türkçe, İngilis, Ermenice və bir çox dilde 23 kitabı yayımlandı. Bunlardan “Babildən sonra yaşayacağıq” adlı hekayə kitabı da Aras yayınları İstanbul'da basıldı.
