Çarpışından aşikâr; dil sinede bikarar.
Süslü sırçası sözlər; bir saraydır sessizlik.
“Ben ve benlik” cenginde; dil çenede bikarar.
Nitq dəbli paltar geyir, sözlər susdurur!
Yüksək tüstü ilə uçun! O sönmüş şamdan utan.
Rəqs etməyin və fəryad etməyin! Bu yanan candan utan.
Hızlanıp keçmə zaman, şu solan belə utan.
Bu mevsim yanık nəfəs, hasat etti sessizlik
Ademden kalktı bir toz; “Benim” dedi, gözəl.
Küldən bir kozır çıxdı; “Yandırdım” dedi və kül oldu.
Bir korrupsioner yerdən qalxdı; “Mənim doydum” dedi və yadıma düşdü.
Sükut qulağa pıçıldayan fəryaddır.
Onun təzahürü nişansızdır, baxışı gözsüzdür.
Nəğməsi sedasızdır, nəvasızdır ifşası.
Kervana bir yük sardıq, ömür aldı inşâsı:
Sakit ol, Ceres, bu ağır sükut yükü.
Gözbebek haya mührü; bakıp kam alacaksan.
Şikayet yersiz bülbül! Gülü tam duyacaqsan.
Əgər ləzzət sahəsində Süleyman olarsan;
Qoy susqunluq danışan dodaqlara möhür olsun.
Sözlər hücüm edincə, dehşet izdiham oldu.
Acizin derin derdine, susmaq tercüman oldu.
Təfəkkürün nemətindən sözlər daha az nəfəs aldı.
Fırtına əvvəlində, suskunluqtur sessizlik.
Şaşkınlıq örtmə zinhar, kirpik hayret zurnası.
Kül çənini tutun, hövzəsi kozla doludur.
Bu dil kaf dağı zinhar, ənkâ kuşu dönəsi.
Aynadaki şüh hüsne, perde oldu sessizlik.
Bir ney olayım dedi, eşten dosttan kəsildi.
Kalem olayım dedi, omuzdan baş kəsildi.
Kelam olayım dedi, sinesi kan kesildi;
Zirvə mürəkkəbin içinə batdı; Səssizlik ağladı.
Konuşmaq ayıp bizdə, yüz buruşur; danışma!
Açılan güldür məğrur, açma dudak; danışma!
Sükût sır qoruyan sur; açma qapı; danışma!
Əgər təklik istəyirsənsə, sükut axtar.
Hamuşluk gizli tilsim, saklar beyandan iksir.
Dudak mühürlü mektup, gizler ledenden tefsir.
Qulaq zəncirinin üzükləri; bağlar məna əsiridir.
Tefekkür hanesinde, anahtardir sessizlik.
bu nasıl bir tütsüdür; duman etti susanlar.
Gürültü arfa meydanı; sulha gitti susanlar.
Zaman feyzini buldu; vakte erdi susanlar.
Harada kifayət qədər nəfəs varsa; Sükut uçub getdi.
