Zapad mora platiti dva troška, jedan imperijalističkih napada, a drugi sumnjive politike. Zašto u Evropi nije bilo ratova nakon Drugog svetskog rata? Zašto se svi eksperimenti izvode u Aziji ili Africi? Poput farmera koji prodaje mlijeko da bi kupio duhan, muslimanske zemlje prodaju naftu da bi kupile oružje. Nažalost, Azija i Afrika su takvo tržište gdje se sve prodaje i gdje je religija dominantan souk. A među svim stavkama, haos je najjeftiniji. Bilo da je ovaj haos rezultat unutrašnjeg bedlama ili produkt vanjskih podražaja, njegovi počinitelji će definitivno snositi njegov teret.
Iako iza napada u Parizu leži saudijsko porijeklo razmišljanja ISIS-a, Francuska ne bi trebala zaboraviti svoje krvave intervencije u Alžiru. Ratovi se završavaju, ali povrede ne. SAD se bore protiv IS-a u Iraku, ali ga podržavaju protiv vlade Bašera al Asada u Siriji. Kultura svih zapadnih zemalja do pariskih pucnjava. Ovo gnusno je učinilo zapadne zemlje svjesnim svojih pogrešnih proračuna. Cijela Evropa, kao i Amerika, prepuna je mogućih ekstremista i terorista koji mogu napasti u bilo koje vrijeme i na bilo kojem mjestu.
Politika smirivanja SAD-a i Evrope prema Kraljevini Saudijskoj Arabiji i Emiratima u izvozu vehabijske ekstremističke ideologije i finansiranju i pokroviteljstvu tvrdolinijaša sada zabrinjava svjetski mir. Tokom ruske invazije na Afganistan, same su SAD patronizirale i širile džihadističku filozofiju širom svijeta za koju sada svi plaćaju cijenu. Da su svi takvi elementi uhapšeni na početku, teroristička zvjerstva ne bi dostigla takve vrhunce.
Smatra se da postepena sukcesija zapadnih zemalja na korporativnu elitu potopi globalno društvo. Komercijalizacija i korporatizacija politike opasna je kao bombaš samoubica. Korporativna elita Zapada je arhitektura ratovanja 4. generacije koja je zamaglila granice između prijatelja i neprijatelja, oružanih snaga i civila i rata i mira. Parametri rata su postali nemjerljivi, taktika se promijenila, a mi imamo, u isto vrijeme, mnogo bitaka koje treba voditi i izbijati. Neprijatelji su toliko prodrli u nas da se borimo sami sa sobom. U ovoj ratnoj vještini, neprijatelj napada društvo, kulturu, tradiciju, vrijednosti, uvjerenja, mišljenja, identitete, ideologije i psihologije. Propaganda, nedržavni akteri, mediji, ekonomski ubice su glavni alati. Društvo je podijeljeno na različite segmente na sektaškoj, rasnoj, jezičkoj i etničkoj osnovi. Terorističke organizacije su pokvarene, obučene i finansirane za postizanje tako gadnih planova. Svaki sastavni dio države je meta i sabotira. Jednako je tačno da korijeni cijele ove gužve leže na Zapadu.
Postmoderni etos postao je pravi izazov za Zapad. Priroda je pravedna i održava ravnotežu u svemiru, što je primarno za njeno održavanje. Kada neko ide protiv prirode, to uzvraća. Pad morala, povećani rasizam, generalizovani alkoholizam, pojačane stare kuće, eskalirani individualizam i rastuća ovisnost o drogama iskrivljuju kulturnu osnovu Zapada. Individualizam je nagrizao socijalizaciju. Nametanje LGBT zakona je krajnje neprirodno. Možda postoje različita mišljenja ili definicije morala imajući u vidu prihvaćene norme i vrijednosti određenog lokaliteta ili zajednice, ali priroda ostaje ista. Teorija moralnog relativizma da je moral u odnosu na društvene, kulturne, istorijske i lične okolnosti postaje pogrešna u mnogim situacijama kada se njen ishod pokaže nehumanim. Moral je zapravo ljudskost. Moralni univerzalizam je sličan zakonima prirode. Zato ga propovijeda većina poznatih filozofa poput Platona, Aristotela i Imanuela Kanta. To ne znači da moral potiče samo od religije, već da historija dokazuje da su božanske religije u najmanju ruku projektirale i propagirale moralne kodekse. Moral je mješavina religioznosti i racionalnosti. Možda postoje problemi s ljudskim razumijevanjem, posebno u slučajevima kada se religija mijenja za lične ljutnje, ali božanstvo teško da je protiv racionalnosti. Zapad treba da preispita svoju moralnu degradaciju.
Psihološka neravnoteža u kojoj se siti pojedinci dižu i izazivaju masovne pucnjave i ubijanja postaje moda. Svaki dan slušamo takve vijesti. Uravnoteženo društvo, kultura ili civilizacija ne proizvodi takve elemente u velikom broju. Ove godine su u SAD-u prijavljena 253 incidenta s pucnjavom, u kojima su 12,223 osobe ubijene, a 24,722 su ranjene. Od 1968. do 2011. godine, više od 1.4 miliona ljudi je ubijeno u SAD zbog kulture oružja. Od svih ovih napada tokom tekuće godine, 62 su izvršena u školama. Jedna trećina američkog stanovništva ima oko 300 miliona oružja, što je jednako ukupnoj populaciji SAD; to znači da svaki Amerikanac, bilo da je dijete ili starija osoba, muškarac ili žena, može posjedovati pištolj. To upućuje na to da postoje sistematske mane i praznine koje ne samo da je neophodno ući u trag, već zahtijeva i preuređenje društvene strukture.
Nakon Al-Qaide, ISIS juriša na Zapad. ISIS je obostrano stvoreno zlo. Demokrate Zapada i autokrate Bliskog istoka imaju podjednak udio iu njegovom formiranju, rukovanju i upotrebi. Gotovo u svim zemljama ima mnogo spavajućih i potencijalnih ćelija zaraćenih strana. Britanija je napala Irak i sada se njen tadašnji premijer kaje zbog svog čina. Pranje novca za većinu takvih elemenata šalje se ili sa Bliskog istoka ili sa Zapada. Financial Times izvještava da je Izrael najveći korisnik nafte IS jer nabavlja sedamdeset posto svog ukupnog izvoza nafte. Jedan od načina da se oslabi ISIS je da se ne kupuje nafta od njega, jer je to glavni izvor njegovog prihoda. Drugi je da kontroliše svoju liniju snabdevanja, ali to je moguće samo ako to nameravaju njeni sponzori. U mnogim slučajevima društvenim mrežama ogorčenih upravljaju i sa zapadnog tla, tamo se također mogu ograničiti zahvaljujući najnovijim tehnologijama, ali se ne vide praktične mjere. Sirijski sukob zahvatio je gotovo sve veće zemlje svijeta. Mala greška u proračunu može rezultirati velikim gubicima. Jedan od savjeta za Evropu je da umjesto da ulazi u američke cipele treba da stvori svoj svijet i da postavi svoje prioritete. A isto važi i za Tursku.
