Anaml y byddai Ammara, dwy ar hugain oed [newid enw i amddiffyn hunaniaeth] yn camu allan o hafli, plasty, ei theulu mewn pentref anghysbell yn nhalaith Sindh ym Mhacistan.
Ni theimlai ei thad, arglwydd ffiwdal, erioed yr angen i'w hanfon i'r ysgol, nac i unman arall, a darparodd iddi holl gysuron a moethau bywyd o fewn terfynau yr hafli.
“Doeddwn i erioed wedi dychmygu y byddwn yn gadael yr hafal am le fel hyn ond gadawodd fy nhad fi heb unrhyw opsiwn arall pan ddywedodd wrthyf fod yn rhaid i mi briodi’r dyn alcoholig, dwywaith-briod yr oedd wedi’i ddewis i mi,” meddai Ammara wrth Al Jazeera y tu mewn ystafell fechan mewn cartref lloches i fenywod yn ninas ddeheuol Pacistan, Karachi.
Mae chwe mis wedi mynd heibio ers iddi redeg oddi cartref ynghyd â’i chwaer naw oed, gan ofni’r un dynged iddi ar ôl iddi dyfu i fyny.
“Cefais fy magu yn gwylio fy nhad yn penderfynu tynged gormod o ferched diniwed, diymadferth mewn achosion karo-kari (lladd er anrhydedd).”
Llwyddodd Ammara i ddianc ond nid yw hynny’n wir am gannoedd o ferched eraill ym Mhacistan.
Llosgwyd Zeenat Rafiq, deunaw oed, yn fyw gan ei mam yn Lahore yn gynharach y mis hwn. Ei throsedd, yn ôl ei mam, oedd priodi dyn o’i dewis ac yn groes i ewyllys y teulu.
Dywedodd yr heddlu bod Parveen Rafiq, mam Zeenat, wedi cael cymorth gan ei mab a gŵr ei merch arall wrth iddyn nhw ddial Zeenat “gan ddod â chywilydd i’r teulu”.
Nid oedd tynged Zeenat yn ddim gwahanol i dynged athrawes 19 oed yn nhref fryniog Murree, yr ymosodwyd arni, ei llosgi’n fyw a’i thaflu y tu ôl i’w chartref teuluol gan grŵp o ddynion. Dywedir ei bod wedi gwrthod priodi mab y pennaeth.
Bu farw oherwydd y llosgiadau o 85 y cant mewn ysbyty Islamabad ddiwrnod yn ddiweddarach.
'Curo'r wraig yn ysgafn'
Mae Cyngor Ideoleg Islamaidd Pacistan (CII), corff cyfansoddiadol sy'n gyfrifol am sicrhau nad oes unrhyw ddeddfwrfa yn y wlad yn wrthun i Islam, wedi llunio bil 163 pwynt yn rhestru hawliau menywod yn ogystal â chamau gweithredu y mae'n eu hystyried na chaniateir i fenywod.
Datganodd y grŵp yn ddiweddar y caniateir i ddyn “curo’n ysgafn” ei wraig “os oes angen”.
