Necip YILDIRIM

Ti yw fy ngobaith, ti yw fy nghariad; Deffro! Fy mhlentyn, deffro! Ti yw etifedd-i goncwerwr; Deffro! Fy mhlentyn, deffro! Byddwch yn wybodus am y byd. Cyd-dynnu â llyfrau. Byddwch yn esiampl gyda'ch moesoldeb. Deffro! Fy mhlentyn, deffro! Os byddaf byw; Fy nghyngor i: Os byddaf farw; Fy ewyllys, Paid â gadael gwybodaeth i'r amddifad, ...

Tramor yw man yr alltud; dioddefaint annioddefol! Cawell heb ddrws; caer anhreiddiadwy; Gyda nos o amgylch ei wddf, caethwas tu fewn; Pinceriaid ar y traed; gefynnau; Cadwyn, ratl! diemwnt; crafanc. Dungeon heb warchodwyr, gwgu. Ar y gilotîn, meddal ...

Mae golau'r lleuad yn mynd i berffeithrwydd; Cilgant yw'r amrediad, wedi'i blygu'n ddau. O flaen Hüsn u Cemal ; Mae wedi plygu drosodd, yn syllu ar farmor. Os ymostynga efe ei hun, na thwyller gan bobl rhagrith; Mae'r saeth yn ei frest ddirgel, mae'r bwa cam wedi'i blygu yn ei hanner. Prostradiad...

Pe na bai ond gwanwyn yn deall cariad; A yw'n dod yn diwlip ac yn ymestyn? Pe bai'r sêr yn clywed y lleuad, a fyddai'n troi'n gilgant ac yn ymestyn? Hardd; Mae'n dal dy galon tra bydd yn blaguryn, eos yn dy law; Pe gwyddai, byddai'r arogl yn diflannu; A yw'n dod yn rhosyn ac yn ymestyn byth? O ddyn...

Mae'n amlwg o'r effaith; Mae'r tafod yn diflasu yn y frest. Geiriau gwydr addurnedig; Tawelwch yw palas. Yn rhyfel “mi a hunan”; Mae'r tafod yn diflasu yn yr ên. Mae lleferydd yn gwisgo dillad ffansi, mae geiriau'n gwisgo tawelwch! Hedfan mwg uchel! Mae hyn...

Mae geiriau griddfan yn straeon o'r galon. Mae hiraeth yr annwyl yn fwy sensitif na'r datganiad. Mae gwahaniad yn llosgi, yn torri'r esgyrn. Mae'n troi'n gannwyll ac yn crynu, mae'r mêr yn cael ei fwyta. Os clywch eich helynt wrth ei dorri i lawr fesul llythyren, Efallai y byddwch yn deall gwers y dirgelwch. Eos yn crio o'r cawell...

Nid oes ond fi y tu mewn i mi; Yr efaill a anwyd gyda mi. Gosododd y babell yn fy mrest; Barics fy ysgwyddau. Yr olwg sydd bob amser yn dweud "Codwch"; Sbiwch o fy ngorwel. Mae fy nghalon yn gaeafu yn y gwanwyn, Fy llwyfandir penglog. “Cam”, meddwn i, ac fe dywalltodd; i fy nghlust...

Roeddwn i'n hiraethu i grio; i lawio ar atgofion. Byddwn i'n tynnu eich llygaid; ar eich bochau gwlyb. Yng ngalar gwahanu; mae gwaeth na'r gwaethaf. Dagrau yn y benglog, nid ydynt yn llifo, maent yn rhewi. Mae geiriau'n rhedeg allan, nid yw geiriau'n cynnig unrhyw gysur, nid yw tymhorau'n newid, ni all llygaid weld lliwiau.

Dwy ddiferyn o ddagrau a syrthiodd ar fy nghalon, a sychodd balm hiraeth heno. Mae fy nghorff yn garreg gyda'th enaid ar fy ysgwydd. Roedd fy myd yn troelli a throelli ac yn stopio heno. Mae fy anwylyd mor bell i ffwrdd â'r galaethau. Mae hi'n curo yn fy nghuriad calon, yn fy meddwi...

Mae'r diwrnod hir-ddisgwyliedig wedi cyrraedd! Dewch, ffrindiau, dewch; gadewch inni ddathlu. Y harddwch sy'n gwenu o'r tu ôl i len y dyddiau! Gadewch inni syllu, ffrindiau, a dathlu. Mae Ramadan wedi clirio pechodau. Mae wedi trawsnewid tywyllwch yn rhyfeddod gyda golau. Mae wedi tawelu calonnau trist...