Το Freedom House δημοσίευσε την έκθεσή του για το 2014, όπου η Τουρκία εμφανίζεται ως «εν μέρει ελεύθερη», αλλά πολιτικοί αναλυτές πιστεύουν ότι «η έκθεση είναι άδικη».
Η έκθεση του Freedom House για τις πολιτικές και πολιτικές ελευθερίες στην Τουρκία είναι άδικη και απέχει πολύ από την κατανόηση της κοινωνικής πραγματικότητας και της θέσης των μέσων ενημέρωσης, σύμφωνα με τον Markar Esayan, αρθρογράφο στην τουρκική εφημερίδα Yeni Safak.
Είπε ότι η Δύση έδειχνε συχνά ότι τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης αναγκάζονται να υποστηρίξουν το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AK), ωστόσο, υπάρχουν 19 εφημερίδες που υποστηρίζουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης ενώ μόνο εννέα υποστηρίζουν την κυβέρνηση.
Ο Εσαγιάν είπε ότι συχνά αποδεικνύεται από τη Δύση ότι σχεδόν όλα τα τουρκικά ΜΜΕ υποστηρίζουν το Κόμμα ΑΚ, αλλά «αν κοιτάξετε τις εφημερίδες, το 70 τοις εκατό είναι υπέρ της αντιπολίτευσης, ενώ μόνο το 30 τοις εκατό είναι φιλοκυβερνητικά».
«Οι αναφορές είναι άδικες», είπε ο Εσαγιάν, καθώς η κύρια δυτική ανάλυση εξετάζει την Τουρκία από μια «πολύ στενή προοπτική».
«Η Τουρκία θα πρέπει να δημιουργήσει τα δικά της κριτήρια κρίνοντας τις πολιτικές και πολιτικές ελευθερίες στην τουρκική κοινωνία, αντί να ενεργεί με βάση τον τρόπο με τον οποίο τα ξένα ιδρύματα βαθμολογούν την ελευθερία στην Τουρκία», δήλωσε ο καθηγητής Macit Kenanoglu, κοσμήτορας στο Τμήμα Νομικής στο Πανεπιστήμιο Sehir της Κωνσταντινούπολης, όταν μιλώντας για την έκθεση του 2014 του Freedom House που εδρεύει στις ΗΠΑ, η οποία περιγράφει την Τουρκία ως μια «μερικώς ελεύθερη» χώρα.
Ο ανεξάρτητος οργανισμός παρακολούθησης Freedom House με έδρα τις ΗΠΑ ταξινομεί το επίπεδο ελευθερίας μιας χώρας σε τρεις κατηγορίες. «Ελεύθερη χώρα», είναι μια χώρα όπου υπάρχει ευρύ πεδίο ανοιχτού πολιτικού ανταγωνισμού όπου υπάρχει κλίμα σεβασμού των πολιτικών ελευθεριών και όπου υπάρχει σημαντική ανεξαρτησία στα μέσα ενημέρωσης και στην πολιτική ζωή.
Οι «εν μέρει ελεύθερες» χώρες χαρακτηρίζονται από ορισμένους περιορισμούς στα πολιτικά δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες, συχνά στο πλαίσιο της διαφθοράς, του αδύναμου κράτους δικαίου, των εθνοτικών διαμάχων ή του εμφυλίου πολέμου.
Μια «μη ελεύθερη χώρα» είναι μια χώρα όπου απουσιάζουν βασικά πολιτικά δικαιώματα και οι βασικές πολιτικές ελευθερίες αρνούνται ευρέως και συστηματικά.
«Πρέπει να έχουμε τους δικούς μας στόχους όσον αφορά τη βελτίωση των προτύπων ελευθερίας ως έθνος με τη δική του κοινωνιολογική και πολιτική δυναμική, ανεξάρτητα από τα σχόλια άλλων χωρών», είπε ο Κενάνογλου.
Εκτός από την έκθεση του Freedom House, η Διεθνής Αμνηστία (AI) εξέφρασε την Τετάρτη ανησυχία για τη μεταχείριση των δημοσιογράφων από την κυβέρνηση, ενώ την περασμένη εβδομάδα οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα περιέγραψαν την Τουρκία ως «τη μεγαλύτερη φυλακή στον κόσμο για τους δημοσιογράφους».
Η Διεθνής Αμνηστία επέκρινε την προσέγγιση της τουρκικής κυβέρνησης στις διαδηλώσεις στο πάρκο Γκεζί, ως «μια περιττή και καταχρηστική δύναμη κατά των ειρηνικών διαδηλωτών». Ανησυχεί επίσης για την ελευθερία του λόγου στην Τουρκία και υποστηρίζει ότι «η κυβέρνηση προσπαθεί να φιμώσει και τους δημοσιογράφους».
Ο Kenanoglu τόνισε τη μονόπλευρη φύση των δυτικών θεσμών στην αξιολόγηση των εξελίξεων σε χώρες όπως η Τουρκία και ανέφερε τη μικρή προσοχή που δόθηκε στη βία της αστυνομίας του Αμβούργου εναντίον διαδηλωτών στη Γερμανία.
Ο καθηγητής Kenanoglu είπε, «Δεν έχει νόημα να συγκρίνουμε την αμερικανική ή τη δυτική κάλυψη των διαδηλώσεων στο Gezi της Τουρκίας κατά της αναταραχής στο Αμβούργο, καθώς δεν υπάρχει καμία προσδοκία αντικειμενικότητας από αυτούς».
Οι διαδηλώσεις στο Αμβούργο ακολούθησαν σφοδρές συγκρούσεις στις 21 Δεκεμβρίου για την έξωση ακτιβιστών σε ένα αριστερό πολιτιστικό κέντρο της πόλης. Περίπου 7,000 άνθρωποι διαμαρτυρήθηκαν για την έξωση των ακτιβιστών που κατείχαν το πολιτιστικό κέντρο από το 1989 και χρησίμευσαν ως σημείο συνάντησης για αυτούς στο Αμβούργο. Από τη βία τραυματίστηκαν 70 αστυνομικοί και αρκετοί διαδηλωτές.
«Δεν νομίζω ότι κατανοούν πραγματικά τη θέση των μέσων ενημέρωσης στην Τουρκία, καθώς διαδραματίζουν ουσιαστικό ρόλο πίσω από στρατιωτικά πραξικοπήματα», είπε επικρίνοντας τα δυαδικά αποτελέσματα των εκθέσεων. «Απέχουν πολύ από την πραγματικότητα της τουρκικής κοινωνιολογίας», πρόσθεσε,
«Χρησιμοποιούν πάντα την ίδια πηγή, όπως μετά τις επιχειρήσεις κατά των μοσχευμάτων της 17ης Δεκεμβρίου, αναφέρουν πάντα τις ίδιες πηγές, καθώς βλέπουν μόνο τη μία όψη του νομίσματος».
«Τα μέσα ενημέρωσης έχουν μια προβληματική θέση στην Τουρκία καθώς η κριτική γίνεται λειτουργική μόνο εάν φθείρει την κυβέρνηση», είπε.
Ωστόσο, πρόσθεσε ότι, «αυτή η λειτουργικότητα μπορεί να ποικίλλει», καθώς μέχρι πρόσφατα, τα μέσα ενημέρωσης του κινήματος Χιζμέτ, με επικεφαλής τον Φετουλάχ Γκιουλέν — έναν ισχυρό ισλαμιστή λόγιο που αυτοεξορίστηκε στις ΗΠΑ
Ο Εσαγιάν είπε ότι ο Γκιουλέν «αναφερόταν στους δημοσιογράφους στη φυλακή ως όχι φυλακισμένους δημοσιογράφους, αλλά ως στοιχεία υπέρ του πραξικοπήματος», ωστόσο, πρόσθεσε ότι λόγω της μάχης του Γκιουλέν με την κυβέρνηση, η στάση τους άλλαξε και τα λεγόμενα «έρια υπέρ του πραξικοπήματος». στους οποίους αντιτάχθηκαν είναι πλέον μέρος των δημοσιογράφων που «θύματα της κυβέρνησης».
AA
