Suriye iç savaşı uzadıkça oyuna dahil olan aktörler hedefleri, öncelikleri ve stratejileri birbirinden farklı iki küme oluşturdular. Birinci bloku, ana iskeleti Rusya olmak üzere, İran, Hizbullah ve Esad rejimi oluşturuyor. İkincisinde ise ABD, Sud-Arabio, Türkiye, Katar, Fransa, diğer AB ülkeleri ile Barzani yer alıyor. PKK/PYD ise iki blok için de muteber oyuncu rolünde.
Ni povas diri, ke la menso de la unua bloko estas klara kaj ĝiaj politikaj celoj estas klaraj. Iliaj celoj estas facile difineblaj. Blokita ene de certa geografia areo "müttefik, Esad'lı/Esad'sız bir rejiminin" krei kondiĉojn, kiuj daŭrigos ĝian ekziston.
Se la politikaj celoj estas klaraj, la generaloj sur la kampo scias kion fari, kun kiu kaj kiel. Ĉi tio signifas, ke mezurante armean sukceson, politikaj gvidantoj povas vidi kiom proksime ili estas al siaj politikaj celoj. Ili povas prepari por la sekva movo. Ĉar havi fizikajn celojn faciligas aferojn. Tial, ĉiu vilaĝo kaj urbo rekaptita de la ribelantoj "zaferino" Ĝi montras, ke vi proksimiĝas. La koalicio havas alian gravan avantaĝon. Irano batalas siajn proprajn soldatojn en la aero kaj sur la tero, kiel en la kazo de Hizbulaho kaj Rusio.
Ayrıca kamuoyu baskısı altında olmayan blokun siyasi liderleri kararlarını rahatça alabilmekteler. Siyasal sistemleri kamuoyunu fazlaca dikkate almayı gerektirmediği gibi, mali kaynak, askeri kayıplar da çok önemli değil. Üstelik IŞİD, bu blok için ikincil hedeftir. Zaten IŞİD'le savaşı karşı blok üstlenmiş durumdadır.
İkinci blokun içinde ciddi çatlaklar olduğu gözden kaçmıyor. Özellikle siyasi hedefler, öncelikler ve stratejiler konusunda. Sahaya asker göndermeyi düşünmeyen, kara savaşını taşeronlara ihale ederek ucuza getirmek isteyen, bu arada yeni siyasi sorunlar üreten ABD’den söz ediyoruz. Üstelik seçime giderken önemli kararlar alamayacağını herkesin bildiği Obama yönetimi var. Operasyonlar ise askeri gereklilikten çok, propagando savaşının gereği olarak yapılıyor. Tıpkı Fransız Hava Kuvvetleri’nin IŞİD hedeflerine saldırıları gibi.
IŞİD gibi fiziki olmayan, sınırları, niteliği ve başarı ölçütü tartışmalı bir tehdidi öncelemek, işin zor tarafının üstlenilmiş olduğu anlamına geliyor. Üstelik, siyasal sistemleri gereği, politikacılar ağır bir kamuoyu baskısı altındalar. Esad'ın geleceği ve kimin terörist olduğu konusunda da görüş birliğinin sağlanmış olduğunu söylemek mümkün değil.
Bu tablo, Suriye'nin geleceğinde hangi blok etkili olacaktır sorusuna cevap ararken işe yarayabilir.
