استانبول – موزه کاخ توپکاپی

این شهر در دماغه شبه جزیره تاریخی استانبول قرار دارد که مشرف به دریای مرمره و تنگه استانبول است. دیوارهای محوطه کاخ، دروازه اصلی در سمت خشکی و اولین ساختمان ها در زمان فاتح سلطان محمد (فاتح) (1451-81) ساخته شده است. این کاخ با افزودن سازه‌های جدید در قرن‌های بعد، طرح کنونی خود را به خود گرفته است. کاخ توپکاپی محل اقامت رسمی سلاطین عثمانی بود که از فاتح سلطان محمد شروع شد تا سال 1856، زمانی که عبدالمجد به کاخ دولما باغچه نقل مکان کرد، به عنوان مرکز اداری ایالت عمل می کرد. بخش اندرون نیز به عنوان یک مدرسه اهمیت پیدا کرد.

دروازه خارجی اصلی کاخ توپکاپی، دروازه امپراتوری (Bab-ı Hümayun) است که به میدان ایاسوفیه باز می شود. این دروازه به باغی منتهی می شود که به بارگاه اول معروف است. این بارگاه دارای کلیسای ایا ایرینی است که زمانی به عنوان انبار مهمات استفاده می شد و پشت کلیسا نیز ضرابخانه وجود دارد. در گذشته آلاچیق های مختلفی که به خدمات مختلف کاخ اختصاص داده شده بود در بارگاه اول قرار داشت. در سال‌های بعد این ساختمان‌ها با ساختمان‌های عمومی و مدارس جایگزین شدند. برخی از اینها هنوز وجود دارند. در پایان قرن نوزدهم موزه باستان شناسی و مدرسه هنرهای زیبا (موزه آثار شرقی کنونی) در باغ بزرگی که در شمال غربی صحن اول است ساخته شد. قدیمی ترین سازه در این بخش، چینیلی کوشک ساخته شده توسط فاتح است که اکنون به عنوان موزه کاشی و سرامیک ترکیه مورد استفاده قرار می گیرد. روی دیوارهای این باغ بیرونی رو به باب علی (دروازه امپراتوری)، آلای کوشک (کوشک صفوف) قرار دارد که سلاطین در آن مراسم راهپیمایی را تماشا می کردند. بخشی از باغ بیرونی توسط شهرداری در ابتدای قرن بیستم برنامه ریزی شد و به روی عموم باز شد. این ورودی که امروزه به نام پارک Gülhane شناخته می‌شود، یکی از بزرگ‌ترین دروازه‌های کاخ را دارد. بعد از صحن اول، صحن دوم قرار دارد که شامل ساختمان های کاخ است. از دروازه ای به یاد ماندنی به نام بابوس سلم یا دروازه میانی وارد آن می شود. ساختمان‌های این بارگاه، بخش بیرونی کاخ را تشکیل می‌دهند که بیرون نامیده می‌شود. در سمت راست، آشپزخانه‌های کاخ با گنبد و دودکش‌ها و خوابگاه‌های کسانی که در آنجا کار می‌کردند، وجود دارد. مهم‌ترین ساختمان‌های سمت چپ دربار، Kubbealtı و خزانه داخلی هستند. برج عدالت که یکی از نمادهای کاخ توپکاپی است، در پشت کوبیالتی قرار دارد. قسمت حرم که تا پشت این ساختمان ها می رسد، از بارگاه سوم وارد می شود. ورود به صحن سوم از دروازه ای به نام بابوس ساعد (دروازه خواجه های سفید) انجام می شود. این بخش از کاخ اندرون نام دارد و بخشی است که سلاطین با خانواده های بزرگ خود در آن زندگی می کنند. از این رو به طور ویژه محافظت می شود. پادگان آکاغالار که نگهبان بابوس سعاده است در دو طرف دروازه قرار دارد. دو ساختار وجود دارد. اولین موردی که بلافاصله مقابل دروازه قرار دارد، اتاق تخت یا تالار تماشاگران است. در اینجا سلاطین از سفرا و مقامات عالی رتبه دولتی مانند گراند ویزر یا ویزیر پذیرایی می کنند. درست در پشت اتاق تخت، کتابخانه ای وجود دارد که توسط احمد سوم (1703 - 30) ساخته شده است. در سمت راست دادگاه سوم، پادگان اندرون و خزانه داری خصوصی وجود دارد که به نام غرفه مهمت فاتح نیز شناخته می شود. در سمت رو به صحن چهارم، پادگان لاردر اندرون، اتاق خزانه داری و اتاق بقاع متبرکه قرار دارد. سمت چپ با حرمسرا شروع می شود. حرمسرا که بخش بزرگی از کاخ را در بر می گیرد از حدود 60 فضا در اندازه های مختلف تشکیل شده است. سازه های اصلی که در مقابل حرمسرا و رو به صحن سوم قرار دارند عبارتند از: مسجد آکاغالار، مسجد سلطان احمد، پادگان نگهبانان بقاع مقدس و حجره های بقاع متبرکه. در اینجا آثار مقدسی که سلطان یاووز سلیم در سال 1517 از مصر به ارمغان آورد، نگهداری می شود. دادگاه چهارم از مسیر سرپوشیده ای که از دو طرف اتاق خزانه داری می رود وارد می شود. در اینجا ساختمان ها در قسمت اول صحن قرار دارند که دارای دو بخش در سطوح مختلف است. در سمت چپ این قسمت به نام باغ لالا یا باغ لاله، مبین قرار دارد که نقطه شروع دسترسی حرمسرا به باغ، تراس بانوان با محفظه شیشه ای متحرک، اتاق ختنه، سلطان ابراهیم پاسیو و یکی دیگر از نمادهای کاخ توپکاپی، افتاریه (یا کامریه) و غرفه بغداد. این غرفه توسط مراد چهارم در سال 1640 برای بزرگداشت لشکرکشی بغداد ساخته شد. در مرکز قسمت اول صحن چهارم، حوض بزرگ و کوشک روان در کنار آن قرار دارد. این غرفه نیز توسط مراد چهارم در سال 1629 برای بزرگداشت کمپین ریوان ساخته شد. سمت رو به قسمت دوم دارای غرفه مبل (کوجا مصطفی پاشا)، برج باشبالا و اتاق هکیمباشی (پزشک ارشد) است. مسجد مبل و اتاق اسواپ و آخرین ساخته شده آلاچیق Mecidye در سمت راست صحن چهارم قرار دارند. از میان عمارت‌های ساخته شده در ساحل دریای مرمره، تنها عمارت سپتجیلر تا به امروز پابرجا مانده است.

در قرن هجدهم، زمانی که کاخ توپکاپی شکل نهایی خود را به خود گرفت، جمعیتی بیش از 18 نفر را در بخش‌های بیرونی (بیرون) و درونی (اندرون) و حرم پناه می‌داد. هیچ وحدت معماری را نشان نمی دهد زیرا در هر دوره با توجه به نیاز قطعات جدید اضافه شده است. با این حال، این ما را قادر می سازد تا مراحلی را که معماری عثمانی از قرن پانزدهم تا اواسط قرن نوزدهم در کاخ توپکاپی طی کرده است، دنبال کنیم. بناهای قرن 10.000 - 15 ساده‌تر و ساختمان‌های قرن 19 - 15 به‌ویژه از نظر تزئینات بیرونی و داخلی پیچیده‌تر هستند.

کاخ توپکاپی در سال 1924 به موزه تبدیل شد. بخش‌هایی از کاخ مانند حرمسرا، غرفه بغداد، غرفه روان، غرفه مبل و اتاق تماشاگران با دارایی‌های معماری خود متمایز می‌شوند، در حالی که در بخش‌های دیگر آثاری به نمایش گذاشته شده است که کاخ را منعکس می‌کند. زندگی این موزه همچنین دارای مجموعه هایی از کمک های مختلف و یک کتابخانه است.

شماره تلفن و فکس موزه کاخ توپکاپی

تلفن: (0212) 522 44 22 / 512 04 80-5 خطوط

فکس: (0212) 528 59 91

• چشم انداز موزه کاخ توپکاپی