مرسی و مبارکی اثر طاها اوژان *

مرسی با شتابی که به تازگی به دست آورده بود، پس از غزه در اختیارات قیمومیت قوه قضاییه دخالت کرد.

فاجعه ای در تاریخ قوه قضائیه مصر.

"احترام به حاکمیت قانون یک اصل اصلی است که باید برای تضمین ثبات در عرصه سیاسی و احترام به دولت و مردم رعایت شود."

نه جمله اول بالا به عنوان واکنشی به اقدام مرسی در هفته گذشته در مصر بیان شد و نه جمله دوم در حمایت از تصمیماتی که اخوان و مرسی گرفتند. این دو جمله از جمله نظرات مربوط به انحلال پارلمان منتخب مصر توسط قوه قضائیه انتخاب شد - اقدامی که توسط بازیگران به اصطلاح لیبرال حمایت شد. محمد البرادعی که مرسی را «فرعون جدید» نامیده بود، حمایت خود را از این انحلال با این جمله نشان داد: «حکمی که انحلال پارلمان را تأیید کرد، اولین گام برای صاحبان قدرت است تا بفهمند قانون‌گذاری ستون اصلی ساختمان است. کشور."

جمله اول توسط محمد ابوبرکه، مشاور حقوقی FJP و جمله دوم توسط عمرو موسی، سیاستمداری به جای مانده از دوران مبارک بیان شد. موسی - که اخیراً در میادین شهرها برای توده‌های مردم ژست می‌گیرد و رجب طیب اردوغان، نخست‌وزیر ترکیه را در داووس تماشا می‌کرد بدون اینکه حتی یک کلمه به رئیس‌جمهور رژیم صهیونیستی - البرادعی - که حتی یک کلمه هم خطاب به جورج رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده نگفت. بوش با وجود اینکه در زمان حمله بوش به عراق به عنوان مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی خدمت می کرد – و حمدین صباحی – که انحلال پارلمان را علیرغم «موضع لیبرال» خود تحسین کرد – ناگهان مرسی را فرعون جدید اعلام کرد.

در مصر چه گذشت؟ رژيم مصر پيش از انتخابات رياست جمهوري دست به تهاجم زده بود. ارتش از یک سو و قوه قضائیه از سوی دیگر تمام تلاش خود را برای جلوگیری از رئیس جمهور شدن مرسی انجام دادند. آنها اختیارات مرسی را محدود کردند. مرسی رئیس جمهور تازه منتخب با اختیارات محدود، پارلمان یا ابتکار قانون اساسی شد. علاوه بر این، او با یک اقتصاد فروپاشیده و الیگارشی بوروکراتیک اتحاد نظامی - قضایی - اطلاعاتی مواجه شد. در ماه‌های بعد، زمانی که مرسی، محمد حسین طنطاوی، سرپرست و مراد موفی، سرپرست سازمان اطلاعات را برکنار کرد، راه را برای آغاز روند قانون اساسی باز کرد و امید جدیدی برای دموکراسی‌سازی بالقوه ایجاد شد.

مرسی با شتابی که به تازگی به دست آورده بود، پس از غزه در اختیارات قیمومیت قوه قضاییه دخالت کرد. به عبارت دیگر، او وضعیت عملاً کودتا را که توسط قوه قضائیه حفظ شده بود، متوقف کرد. او کودتا را در چارچوب آداب و دموکراسی متوقف کرد تا جایی که بتوان کودتا را در این محدوده متوقف کرد. باید به لیبرال‌های مصر و بقایای رژیم قدیمی‌اش که مرسی را به دلیل اختیارات موقتش «فرعون جدید» اعلام کرد، یادآوری کرد که می‌توانند اعتراضات را بسیج کنند، آزادانه با رسانه‌ها صحبت کنند و در واقع به ساختمان‌های حزب فعلی در یک کشور حمله کنند. ظاهراً "فرعون سلطنت کرد." وقتی از این منظر نگاه کنیم، پاسخ به این سوال که آیا لیبرال‌ها یا قیمومیت‌های مبارز «فرعون» دموکراتیک‌تر هستند، کاملاً روشن می‌شود! این که آیا مرسی به همان اندازه که ادعا می شود «فرعونی» قدرتمندی خواهد ساخت یا نه، با تصمیمات و حرکاتی که انجام می دهد در ماه های آینده مشخص خواهد شد. با این وجود، ما قبلاً هفته گذشته دیدیم که لیبرال ها در بازآفرینی مبارکیسم کاملاً ماهر هستند!

*Taha Özhan یک کارگردان در SETA است