در ترکیه، سوریه آزمون جدیدی برای اقتدار اردوغان ایجاد می کند

ترکیه معتقد است که در صورت تحریک، در دفاع از خود پاسخ خواهد داد، اما مقامات ترکیه می گویند که هرگز قصد مداخله یکجانبه نداشته اند.

به رسمیت شناخته شده است که ترک ها از زمان حمله به قبرس در سال 1974، عملیات نظامی بزرگی را انجام نداده اند و حتی تلاش برای اعمال منطقه پرواز ممنوع در فضای هوایی سوریه مستلزم حمایت ائتلاف بین المللی است.

به گزارش روزنامه هاآرتص، اردوغان هفته گذشته در اظهاراتی از برلین در اظهاراتی گفت که منطقه پرواز ممنوع در سوریه «چیزی است که شورای امنیت سازمان ملل باید تصمیم بگیرد». اگر سازمان ملل این تصمیم را نگرفته باشد، ما هیچ اختیار و حقی برای اعلام چنین منطقه‌ای در شمال سوریه نداریم.

مقامات ارشد دولتی می گویند که اردوغان به شدت به سرنگونی نهایی اسد، متحدی که زمانی رهبر ترکیه آن را غرق در خون می داند و نمی تواند در قدرت بماند، متعهد است. اما او ثابت کرده است که نمی تواند از روابط دیپلماتیک با همسایگان عرب برای تسریع خروج اسد استفاده کند.

در عوض، با طیف محدودی از گزینه‌ها، اردوغان تلاش‌ها را برای استفاده از دولت ایران در تهران - حامیان سرسخت اسد - در جستجوی پایان دادن به خشونت از طریق مذاکره تجدید می‌کند.

یاشار یاکیس، یک دولتمرد بزرگ از حزب عدالت و توسعه اردوغان گفت: «ترکیه سیاست‌های خود در سوریه را بر این فرض استوار کرده است که خروج اسد قریب‌الوقوع است، اما معلوم شد که او هنوز آنجاست و ترکیه توسط بازیگران خارجی تنها مانده است». بنابراین طبیعی است که رهبران ترکیه باید به دنبال تجدید نظر در سیاست خود باشند.

درگیری در مرزها زمانی رخ می دهد که اقتصاد پس از یک دوره رشد فوق العاده داغ در حال کاهش است. اگرچه کاهش رشد تا حدی به دلیل طراحی است، و اقتصاد هنوز قوی ترکیه همچنان به همسایگان اروپایی خود حسادت می‌کند، تحلیلگران هشدار می‌دهند که رشد در اینجا ممکن است هنوز اهداف دولت را زیر پا بگذارد.

به عنوان مثال، تحت تأثیر بحران بدهی منطقه یورو، هم سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی و هم جریان سرمایه، در طول هشت ماه اول سال حدود 10 درصد کاهش یافته است. اگرچه مناطق صنعتی اصلی ترکیه در غرب عمدتاً تحت تأثیر درگیری های سوریه قرار نگرفته اند، اما اقتصاد مرزی که زمانی شکوفا شده بود ضربه سنگینی به گردشگری و تجارت متحمل شده است.

تهدید کردها

فوراتر، ترک‌ها از نشانه‌هایی نگران هستند که نشان می‌دهد گروه‌های کرد سوری هوادار پ‌ک‌ک - که دولت چندین دهه جنگ علیه آنها داشت - به توافقی با اسد رسیده‌اند و اکنون بر جیب‌های شمال سوریه حکومت می‌کنند. این تغییر به جدایی طلبان کرد اجازه داد تا با حملات جسورانه جدید و کارزاری با هدف ربودن معلمان و آتش زدن مدارس، توجه خود را دوباره به ترکیه معطوف کنند.

اما برای ترک‌هایی مانند ملاحات فورس - معلم آنکارایی که روز دوشنبه برای بزرگداشت تاسیس جمهوری ترکیه توسط مصطفی کمال آتاتورک بر روی پرچم ملی پوشانده شد - نگرانی بیشتر در دوران اردوغان چیزی است که منتقدان سکولار آن را جهت‌گیری اسلام‌گرای سنگین می‌نامند. او گفت: «ما کشورمان، استقلال فردی خود را به خاطر این مرد از دست می دهیم.

ظهور حزب با ریشه اسلامی اردوغان تغییرات قابل مشاهده زیادی را در هنجارهای اجتماعی در ترکیه به ارمغان آورده است و به عنوان مثال، زنانی که روسری بر سر دارند، حتی در خیابان های خرید شیک استانبول بین المللی، اهانت آمیز - برخی می گویند دلگرم کننده - است.

اما منتقدان اردوغان مدعی هستند که او از دفتر خود برای ترویج دین شخصی استفاده می کند. به عنوان مثال، آنها به قوانین حمایت شده توسط حزب اردوغان اشاره می کنند که سن قانونی ثبت نام در مدارس اسلامی را به عنوان بخشی از تلاش برای گسترش آموزش دینی کاهش می دهد. دولت همچنین متهم است که از سیستم قانونی برای تهدید روزنامه نگاران استفاده می کند، در حالی که گروه های مخالف ادعا می کنند که شواهدی در تلاش برای ریشه کن کردن مقامات سکولار ارتش متهم به فتنه تهیه شده است.

حامیان اردوغان مخالفت می کنند که انتقاد از جامعه سکولار ناشی از تعصبی است که ثروتمندان و ترک های شهرنشین در برابر طبقات ضعیف تر مذهبی دارند. آنها اصرار دارند که اردوغان صرفاً در جامعه فضا را برای ترک‌های محافظه‌کار و مذهبی ایجاد می‌کند.

ابراهیم کالین، مشاور ارشد نخست وزیر گفت: «ترکیه در دوران اردوغان دموکراتیک تر شده است، نه کمتر». ده سال پیش، دختران روسری حتی نمی توانستند به دانشگاه بروند. ترکیه مذهبی‌تر نمی‌شود، مذهب به سادگی آشکارتر می‌شود.»