როგორც იცით, 2011 წელს პრეზიდენტმა რეჯეფ თაიფ ერდოღანმა გამოაცხადა 2023 წლის მიზნები უფრო სტაბილური და განვითარებული თურქეთის შესაქმნელად. ეს მიზნები სამ ეკონომიკურ მიზანს გამოყოფდა:
- მსოფლიოს 10 უდიდეს ეკონომიკას შორის მოხვედრა,
- 500 მილიარდი დოლარის ექსპორტი,
– ერთ სულ მოსახლეზე ეროვნული შემოსავლის 25 ათას დოლარამდე გაზრდა.
როდესაც ამ მიზნებს მივაღწევთ, თურქეთი უდავოდ უფრო წარმატებული და განვითარებული ქვეყნების რიგებში აიწევს. თუმცა, არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ ამ მიზნების მიღწევისას შესაძლოა გარკვეული სირთულეები შეგვექმნას. კერძოდ, ჩვენ ფხიზლად უნდა ვიყოთ საშუალო შემოსავლის ხაფანგთან მიმართებაში, რაც განისაზღვრება, როგორც ეკონომიკა, რომელიც ამ ხაფანგში იჭედება ერთ სულ მოსახლეზე შემოსავლის გარკვეული დონის მიღწევის შემდეგ. საშუალო შემოსავლის ხაფანგში მოქცეულ ქვეყნებში დანაზოგები და ინვესტიციები დაბალი რჩება, ხოლო წარმოების განვითარება შენელდება და ინდუსტრიული დივერსიფიკაცია მცირდება.
არსებობს ორი სტრატეგია, რომელიც დაგვეხმარება ამ ხაფანგის თავიდან აცილებაში. ესენია მაღალი დამატებითი ღირებულების მქონე პროდუქციის წარმოება და ბრენდინგის პრიორიტეტად ქცევა. ტექნოლოგია, ინოვაცია და კვლევა და განვითარება მაღალი დამატებითი ღირებულების მქონე პროდუქციის წარმოების ცენტრშია. ამავდროულად, ასეთი პროდუქციის წარმოება ქმნის სამუშაო ადგილებს „მეტი ადამიანისთვის უფრო მაღალი ხელფასით“, ნედლეულის მიწოდებიდან საბოლოო მომხმარებლამდე. როდესაც ექსპორტი ფოკუსირებულია ასეთ პროდუქტებზე, საშუალო ფასი კილოგრამზე მნიშვნელოვნად იზრდება. მაგალითად, მარმარილოს ბლოკების 20 სატვირთო მანქანის ღირებულება ტომოგრაფიის აპარატის ფასის ეკვივალენტურია, ხოლო 400 კილოგრამი პომიდვრის ღირებულება iPad-ის ფასის ეკვივალენტურია. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მიუხედავად იმისა, რომ მაღალი დამატებითი ღირებულების მქონე პროდუქტი, როგორიცაა iPad, მნიშვნელოვან ექსპორტის შემოსავალს გამოიმუშავებს, ის ასევე უფრო მეტ უცხოურ ვალუტას გამოიმუშავებს, რაც პოტენციურად ზრდის ერთ სულ მოსახლეზე ეროვნულ შემოსავალს.
მაღალი დამატებული ღირებულების მქონე პროდუქტები ასევე ზრდის ბაზრის კონკურენტუნარიანობას და კონკურენტებთან შედარებით ხელსაყრელად პოზიციონირდება. რადგან პროდუქტის მიერ შეთავაზებული ღირებულება, და არა მისი ფასი, უმნიშვნელოვანესია ასეთი პროდუქტების კონკურენციაში, მომხმარებლები მზად არიან გადაიხადონ უფრო მაღალი ფასები. ასეთი პროდუქტების წარმოებისთვის, მნიშვნელოვნად უნდა გაიზარდოს კვლევასა და განვითარებაში ინვესტიციები და უნივერსიტეტებსა და ინდუსტრიას შორის თანამშრომლობა კიდევ უფრო მაღალ დონეზე უნდა აიყვანონ. მიუხედავად იმისა, რომ მაღალი დამატებული ღირებულების მქონე პროდუქტებს განვიხილავთ, ჩვენი შემდეგი სტატია ბრენდინგის თემას შეეხება.
