Brexit Santa Barbarae similem fieri incipit. Nondum est fabula televisiva Mexicana, sed iam est saga multis partibus constans proditionum, coalitionum inexpectatarum, inimicorum et amicorum qui ultimo momento sententias mutant.
Biennium post suffragium iam multis in Britannia longissima et implicatissima crisis politica patriae videtur. Sex menses ultimi ante diem formalem exitus Martio anni 2019 promittunt se non magis praedicibiles nec minus eventibus plenos fore.
Per hebdomadem proximam, media Britannica notitias ex fontibus suis divulgare coeperunt, Conservativos ad comitia repentina parare.
Hoc fit quamquam priora comitia repentina tantum mense Iunio anni 2017 habita sunt. Famae de comitiis iam mense Maio huius anni apparere coeperunt et mense Iulio significanter aucti sunt.
Media Britannica causam veram esse contentionem inter magistratus qui suadebant ut Britannia ex unione vectigali cum Unione Europaea propter Brexit exiret et legatos Conservativos qui contrarium suadebant, rettulerunt. Disputatio ad demissionem plurium ministrorum, inter quos David Davis, negotiator princeps Unionis Europaeae, et Boris Johnson, minister rerum externarum, pervenit.
Sed iam die Martis, Prima Ministra Theresa May ad Conventum Generalem Nationum Unitarum Novi Eboraci iter faciebat. dixit nuntiiscomitia repentina non esse in commodum nationis et sperare se Britannos proxime ad urnas ire debere anno 2022 fore, cum proxima comitia constituta essent.
Simul, multi ex factione Laboris adversa comitia anticipata postulant nisi legati Parlamenti pactum de Brexit inter Unionem Europaeam et Britanniam non sustineant. In medio gravi conflictu politico inter regimen et Parlamentum, hoc ultimum suffragium decisivum de pacto, quod exitum Britanniarum ex Unione Europaea confirmaret, retinere potuit.
Quaestio tamen aperta manet: quid fiet si regimen pactum subscribat sed parlamentum contra id suffragatur? Qua deinde condicionibus tempus transitionis post Martium anni 2019 incipiet?
Iunio proximo, Theresa May fere omnia proposuit comitia generalia celeria indicens. Comitia haec tamquam suffragium fiduciae in eius regimen et eius sententiam de Brexit duro habita sunt. Conservativi minima parte vicit, sed sedes in parlamento amiserunt et coacti sunt inexpectatum favorem parvae factionis ex Hibernia Septentrionali obtinere ut regimen minoritatis formarent.
Si nova comitia repentina habeantur, spes Conservativorum maioritatem formandi etiam tenuiores sunt.
Scilicet, comitia non solum circa quaestiones Brexit, sed etiam ludendo cum sensu publico et actionibus gubernationis post casum Salisburiensem, pugna contra terrorismum, et lavacro pecuniae sordidae (praesertim Russicae) Londinii, geri possunt.
Sola res quae victoriam Conservativis, qui nunc divisi sunt post resignationem nonnullorum ministrorum a Boris Johnson ductorum, afferre potest, est quod adversarii eorum politici, Factio Laboris, non in optima forma nunc sunt, et dux eorum, Ieremias Corbyn, a quibusdam fautoribus factionis non accipitur.
Sed ex altera parte, conventus factionis Laboris huius hebdomadis etiam demonstravit eos non dubitaturos esse rem alterius fortasse referendae de Brexit usurpare, nedum quomodo omnis negativa circa negotiationes Unionis Europaeae per annum proximum contra Conservativos in comitiis dirigatur. Factio Laboris et aliae factiones minores inparationem Conservativorum ad veras consequentias divortii ab Unione Europaea contra eos uti possunt.
Praeterea, mensibus proximis, plures atque plures informationes ex intra Factionem Conservativam emerserunt de possibilis substitutio Theresae May ut capitis gubernationis. Sed difficultas est, primo, paucos ex collegis eius paratos esse suscipere responsabilitatem deliberationum cum Unione Europaea per sex menses proximos, et secundo, hoc non solvet contradictiones fundamentales de absentia visionis communis de futuris relationibus inter Londinium et Bruxellas post ver anni 2019.
Si anno proximo disputatio principalis inter fautores Brexit mollis et duri erat, hodie reapse in disputationem de possibilitate subscribendi saltem quoddam pactum contra nullum pactum omnino inter Unionem Europaeam et Londinium mense Martio anni 2019 versa est.
Multi Britannici suffragatores intellegere incipiunt multa promissa a fautoribus Brexit facta non solum falsa esse, sed etiam condicionem post Martium 2019 omnino incertam esse. Haec non iam est simpliciter disputatio utrum "dictaturae" Bruxellensi faveatur an adversatur. Non iam est solum electio inter Conservativos et Laboristas, quia voces et pro et contra Brexit in utraque factione sunt.
Recusatio administrationis ad specificas computationes singularum effectuum oeconomicorum et socialium praebendas etiam non addit ad favorem Conservativorum. Tota autem illa expeditio, quae nunc geritur a fautoribus secundi referendi vel iuris manendi in Unione Europaea, fortasse re vera directe contra administrationem Theresae May, et ergo Factionem Conservativam, dirigitur, etiamsi id non erat propositum primum.
Exemplum unum tantum. Nunc Britannia omnibus pactis liberi commercii Unionis Europaeae cum multis terris toto orbe terrarum fruitur. Pleraque fructus et olera Britanniae ex exteris regionibus, praesertim ex his terris, veniunt. Ab Aprili 2019, Britannia his pactis sponte non amplius comprehendetur, quod significat, secundum analystas, pretia ciborum in macellis saltem 8% aucta esse, quamquam post suffragium populare, iam fere 5% propter difficultates librae creverunt.
Theresa May nonnullas ex his potentialibus difficultatibus tractare proposuit in consilio suo "Chequers," quod ministrorum mense Iulio propositum est, quod ad crisin gubernationis duxit, et in conventu informali Unionis Europaeae Salisburgi die XX Septembris habito. Re vera, mercatum communem, fundamentum Unionis Europaeae, in tres partes dividere cogitabat: liberam hominum, mercium, et servitiorum motum. Hoc significaret Britanniam solum iure liberae motus mercium frui pergere, alias duas libertates neglectis.
Haec propositio ab Unione Europaea reiecta est, cum omnes tres partes mercatus unici inseparabiles habeantur.
Praeterea, vocationes et etiam expeditio quae iam incepta est in agenda publica manent. referendum iterum de exitu ex Unione Europaea. Et quamquam Conservativi ne parati quidem sunt de hac re disputare, in conventu Factionis Laboris hac septimana habito, legati suffragati sunt omnes optiones apertas manere, incluso novo referendo, si nulla conventio cum Unione Europaea perveniatur.
Una ex praecipuis difficultatibus consilii exitus Britanniae ex Unione Europaea manet. quaestio Hiberniae Septentrionalis accuratius, fines eius cum HiberniaHaec quaestio non est mere technica: utrum merces ad limitem inspiciendae sint, utrum finis physicus et stationes constituendae sint, et quae vectigalia applicanda sint.
Novum limitem constituere fortasse negative afficiunt illum longum et dolorosum reconciliationis processum Post annos belli qui anno MCMXCVIII finitus est, quaevis restrictiones contactus cum Hibernia vel lineae divisoriae constitutae impetus in principia fundamentalia pacis haberentur. Nedum quod maior pars Hibernorum, sicut Scoti (qui libertatem probant), in suffragiis pro manendo in Unione Europaea suffragata est.
Ergo, optio comitiorum repentinorum in Britannia habendorum manet aperta. Cum prior comitia tantum sex hebdomades duraverint, haec condicio usque ad Februarium anni 2019 possibilis manet.
Disputationes de Brexit quae hoc autumno exspectantur re vera decisivae erunt non solum pro futuris relationibus inter Bruxellas et Londinium, sed etiam pro administratione Theresiae May.
Anna Shelest
