MONUMENTA
Small St.Sofia Mosque – Ss. Sergii et Bachi
Parva S. Sofia Mosque inter Cankurtaran et Kadırga plagas in Eminönü districtu sita est, 20 chiliometra ab australi littore valli mediterranei. Tametsi nonnullis enunciatum est fuisse tugurium Magni Palatii, quod Hormidas Palatium notum est, et Ecclesia fundamentaliter instituta Petrous et Pavlos apud Parvum St. Sofia Mosque, nulla est probatio quae eorum loca accurata determinet. .
Parva S. Sofia Mosque seu S. Sergii et Bachi ecclesia cum pristino nomine, quae utibilis est structura stanbul hodie vetustissima, constructa est inter annos 527-536. Secundum fabulas in fontibus de constructione aedificii (Millingen 1912), in 1st Anastasyus Period, 1 Justiniaunus et avunculus ejus I Justinos, capitis damnati sunt ob allegationem quod rebellionem contra Imperatorem Anastasium habuissent. Quadam nocte ante executionem Anastasyus imperator sanctos sanctos Sergii et Bachi in somnio videt, et sanctos testatur in favorem I Justiniauni et I Justini. quo somnio adfectus Caesar ignoscit. Cum I Justiniaunus imperator efficitur, ecclesiam sancti Sergii et Bachi in voti erigit ecclesiam ad gratiam suam illis sanctis exhibendam.
Post devictum stanbul, aedificium, quod in ecclesia usa est fere 1000 annis, in meschitam mutatum est ab Hüseyin Agha, Kapu Agha, anno 1504 2 periodo Bayezid.
Architecturae Descriptio
Aedificium unum est e exemplaribus typicis instrumentorum centralium ordinatorum, primum tempus Ecclesiarum Byzantinarum in urbe principe Constantinopolitano. Narthex jacet ad occidentem et semi-exagonum apsidem conformata jacet ad orientem irregularis, rectangula matis ecclesiae. Centrum octagonale meditatum spatium, quod in rectangulo irregulari positum erat, semicirculo formato nichiis, qui exedra vocantur, dilatatum est. Locus integritas conservata est inter aream centri et apsidem ponendo columnas polygonales informes ad angulos huius areae centri et binas columnas inter has columnas. Secundum consilium, aedificatio similes notas habet apud Ravennam – S. Vitale, Aquisgranum – Aquensem, Le Chapella et Basra – Bacchi ecclesias; sed omnino differt in tertia ratione.
In centro areæ 16 testudine sectio ducta est ab octo magnis columnis in angulis ejus. Harum octo sectiones sunt planae et octo earum concavae. Arcus figuratus fenestrae in campo sectiones apertae sunt. Superior superficies corridors a centro areae ad formam rectangulam transitus praebens porticus in pavimento superiori figurat. In area porticus superior superficies exedrarum instruitur semi- tholis tribus arcubus vectus.
Interiores parietes putantur crustis in constructione ornari, sicut in aedificiis eiusdem aetatis conspicitur. Sed hodie nulla probatio comprobans hanc suppositionem; interior superficies aedium plene inlita est. Solum ornamentum in aedificatione Periodi Byzantinae pertinentis epistylium est formatum cum fasciculo uvarum et foliis tenuibus operibus in ambitu porticus, circa centrum areae. Asseratur aedificium in area tempestatis pro Bakus, Deo vini constructum, in idololatria periodo, et ideo nomen Bacchus venisse.
aedificium Material
Materia aedificationis ecclesiae S. Sergii et Bacchi est lapidea, latere et tectorio. Exceptis partibus restitutis, muri frontes septentrionales, occidentales et orientales fiunt, supplementi laterculi lapidibus latis intervallis dispositis. Lateres 70 x 35 x 5 cm adhaeserunt tectorio 4 — 5 cm. In fronte meridionali, quae structura saeculi XIX est, lapides et lateres positi sunt irregulares. Genera calcis variae in lapideis lineis adhibitae sunt ad supplementum laterum. In aedificio, pro columnis, calcis conchyliorum adhaesit 19 cm tectorio in solo et latericio in pavimento porticus adhibebatur. Lateres fornices corridors et area porticus et pro testudine media adhibebantur, et lateres ponebantur ad modum demonstrandi radialem in centro testudinei uniti.
Columnae inter columnas fiunt serpatina rubra et viridia, caput columnarum et epistylium ad aream porticus marmorei mediterranei fiunt. Post aedificium in meschitam mutatum, pulpitum muezzin porticus etiam e marmore aedificio adiecta est.
Mutationes in aedificatione
Secundum fontes, primum damnum et sic prima restitutio in aedificatione facta est post motus Iconoclasmi saeculo IX (Müller – Weiner 9). Et post Latinam irruptionem, opus interioris ornamenti restituendum est (Paolesi 1977).
Anno 1054, Hüseyin Agha, Kapu Agha aedificium ad meschitam mutavit et in hac mutatione opera omnia interiora aedificii ornamenta mutata sunt et nonnullae partes ad meschitam specificam aedificii adiectae sunt. Hae partes erant pulpitum ad meridiem - orientem, porticus muezzin ad septentrionem - occidens in latere interiore et aream congregationis ante murum occidentalem in latere externo. Multae fenestrae in variis dimensionibus cum notis architecturae Ottomanicae apertae sunt; et clausis fenestris existentibus.
Independens minaret ad meridiem – angulum aedificii occidentalem constitutum est. Proprietas primi minaret non est cognita. In fontibus declaratur novum minaret cum stilo Baroque factum saeculo XVIII (S. Eyice 18). Corpus styli Barocum minaret in pulpito octagonali positum; corpus scandit in fornicem barocum et cum parte armilla minaret podium iuncta. Banist of the podium minaret habens ornamenta styli baroque facta de plateis plateis. Minatorium plumbeum spiram classicam obductis usque ad pulpitum suum anno 1978 ob ignotas causas destructa est. Minaret, quae paucis annis perdita permansit, anno 1936 reaedificata est.
Ab anno 1600, 89 terrae motus cum magnitudine maior quam 6, observati sunt in stanbul, quae in zona seismica magni momenti sita est. Ita certum est Parvum S. Irenem Mosque plures terrae motus vixisse (N. amlıbel 1991). Dictum est fundamenta Agha in Hüseyin (Kapu Agha) emplastra decidisse et fenestrae ad septentrionem et meridiem in terrae motu anni 1968 fractae et maxima pars aedium in terrae motu 1763 laesa est; opera et restauratio aedificii Ahmet Agha data (S. Eyice, 1978).
Anno 1870– 1871, balneae in regione inter aedificium et mare septentrionalem valliculae constituta est quodammodo 5 km ab aedificio transeundi. Balneae, quae est ad altitudinem 1 m. e plano solo, sicut una linea fere 50 annis servivit. Secundum fontes, sicut lapides muri meridionales in singulis traminis faucibus ceciderunt, murus in stilo Ottomanico anno 1877 positus est (Mathews 1971). Ineunte saeculo XX, ferriviae duplices factae sunt augendo 20 m e plano terrae.
Aedificatio, quae in latebra belli Balcaniae adhibita erat ab hominibus qui e bello evaserunt, bis anno 1937 et 1955 in Republica periodo restitutum est (S. Eyice, 1978). Fronte aedificii, quod nota tectori et dealbata erat, restituta est post 1955 et lateres et lapides lapidei in omnibus frontibus praeter tympanum cupolae conspicuae factae sunt.
Rimas sunt quaedam ad septentrionem — orientem et meridiem — ad orientem, praesertim ad exedras aedificiorum, quae hodie ut meschitis utuntur. Hae continuae rimae a cupola incipiunt, porticus fornices transeunt et ad parietes exteriores aedificiorum ascendunt. Actiones necessariae exercendae sunt ut inveniat rationem harum rimarum occurrentem et ea reficere.
