Unus Prophetae Rasûlullah (sall-Allâhu ta'âlâ' alaihi wa sallam) mirabilia eius ascensus ad Mi'râj. Mi'râj noctem vicesima septima nox mensis Rajab. Incolae Mekka imān non habebunt. Sarraceni valde fuerant persecuti. Excesserant et iam coeperant torquere Saracenos. Rasûlullah valde contristatus est. unus annus erat ante Hegiram et quinquaginta duos annos erat. Accipiens Zayd bin Hârisa cum eo, abiit ad Tâif. Per unum mensem habitantibus Tâif praedicavit. Nēmō sē īmāns. Illudebant ei et torserunt eum, et illudebant in eum. Pueri eum lapidibus pellebant. Rediens desperatus lassus, beati crura vulnerata. Interea caput Zayd toto orbe sanguinis habuit. Quieverunt aliquandiu, sanguinem qui eis adhuc supererat, residuum absterserunt et versus Mekkam ambulaverunt. Iam erat obscurum cum in urbem venissent. Paucos menses in Mekka commoratus est molestus. Hostes ubique erant. Non erat locus. Tandem ad agrum Abû Tâlib, ubi domus Umm-i Hânî, patrui sui, ivit.
Umm-i Hânî cogitavit, “multos inimicos in Mekka habet. Sunt etiam qui eum occidere volunt. vigilabo illi usque mane, ut custodiam meam gloriam meam. Sumens gladium patris, circumambulare domum coepit. Rasûlullah interdiu valde vulneratus est. Ablutionem faciendo, rogare coepit Allah suam veniam petere et orare ut homines mân haberent et ad beatitudinem consequerentur. valde fatigatus, esuriens et gravatus, procubuit in lecto et mox obdormivit. In illo momento, Allâhu ta'âlâ Hadrat Jabrâil jussit 'alaihissalâm':
« Dilectum Prophetam tantum afflixi. Beatum corpus laesi, tenerum cor tantum. Ille tamen me rogat. non cogitet quicquam praeter me; Perge! Affer mihi dilectum meum. Ostende ei Paradisum meum et Infernum. Videat benedictiones quas paravi ei et diligentibus se. Videat tormentum quod paratum est eis qui non credunt ei qui verbis, scriptis et factis nocuerunt. consolabor illum. vulnera cordis eius curabo.
Intra momentum Jabrâil 'alaihissalâm' prope Rasûlullah erat. Somnum invenit eum. Non habuit cor ut eum excitaret. Hominis figura erat. Osculatus est sub pede suo benedicto. Quia cor vel sanguinem non habet, frigida labia Rasûlullah excitant. Statim Jabrâil agnovit 'alaihissalâm' et veritus ne Allâhu ta'âlâ posset offendi eum, dixit : “O mi frater, Jabrâil! Cur hic es tam inusitato tempore? Feci offensi, peccavi Domine? Vosnnuntiaverunt mala mihi? " Jabrâil alaihissalâm dixit, "O Tu, Altissimus omnium creaturarum! O Creator dilecte! O Prophetarum Magister! O Propheta honorabilis, fons bonitatis et excellentiae! Alter tuus salâm tibi mittit. Ille tibi tribuit benedictionem, quam nulli alii prophetae, nulli creaturae dedit. Ad se te invitat. Surge quaeso. Venite igitur."
Illi ad Ka'ba, et cum venisset ad eos, adhæsit pectus suum, et lavit cor ejus cum aqua Zemzem. Deinde reddidit in locum suum. Tum equiti super animal album nomine Burâq e Paradiso allatum, momento Hierosolymis ad Masjid-i Aqsâ pervenerunt. Foramen in petra faciens digito suo, Jabrâil 'alaihissalâm' ibi ligavit Burâq. Animae nonnullorum prophetarum praeteritorum in suis figuris ibi aderant. Obtulit Hadrat Adam, Hadrat Nûh (Noah) et Hadrat Ibrâhîm, respective, ut imâm fieret ut nomen jamâ'at praestarent. Petentes excusationem, et dicentes se defectos esse, omnes recusaverunt. Hadrat Jabrâil suggessit Rasûlullah. "Cum praesens sis, nemo imām esse potest", inquit. Post namaz exierunt e masjid et quodam ignoto ascensu transierunt septem strates caelorum in uno momento. In unoquoque caelo prophetam magnum videbat. Jabrâil 'alaihissalâm' mansit in Sidra dicens, 'Si ego longius abiero latitudinem capillorum, ardeam et peream.' Sidrat-ul-muntahâ est arbor in caelo sexto. Postquam Paradisus, infernus et innumerabilia viso, Rasûlullah in tapete Paradisi, nomine Rafraf, transivit Kursum, 'Arsh, mundum animarum, et pervenit ad alta ab Allâhu ta'âlâ statuta ignoto, incomprehensibili et singulari modo. . Sine loco, tempore, directione et modo, vidit Allâhu ta'âlâ. Sine oculis, auribus, modo et loco, locutus est cum Allâhu ta'âlâ. Bene- ficiis, quae a nulla creatura cognosci aut comprehendi possunt, Ierosolymam rediit, et inde ad domum Umm-i Hânî, in beata Mekka civitate. Locus, ubi iacuerat, nondum frigidum erat, nec aquae in phiala sile motum habebat. Umm-i Hânî, qui foris ambulaverat, ignarus omnium rerum ademerat. Cum autem proficisceretur ab Ierusalem in Mekka, occurrit viatori Quraish. Camelus in comitatu perterritus procidit.
Mane autem facto profectus est ad Ka'ba et nuntiavit fratribus suis mi'râj. Hoc audientes increduli subsannaverunt eum. At illi dixerunt : Machometus insanit pro bono. Et illi qui rati se esse Saraceni, sepulcrum ascenderunt. Quidam ex eis oblectans domum Abu Bakr iverunt. Sciebant se esse callidum, peritum et callidum mercatorem. Ut autem venit ad ostium, interrogaverunt eum;
"O Abâ Bakr! Venisti lerusalem pluries. Bene scire debes. Usquequo proficisci de Mekka in Ierusalem?
Hadrat Abû Bakr dixit "Scio bene plus quam mensem capit".
Increduli hoc responso gavisi sunt, et dixerunt, "Sic vir sapiens et peritus dicet." Ridens, irridens, se beatum esse, quod Abû Bakr in eadem sententia habuisset, quam illi, dixerunt;
dominus tuus dicit quod iret et ueniret ab ierusalem nocte. Nunc penitus insanit, et eorum misericordiam, reverentiam et fiduciam erga Abû Bakr ostendit. Audiens beatum nomen Rasûlullah, Abû Bakr radiyallâhu anh dixit, “Si ita dicit, credo ei. Ille certe in momento abiit et reversus est, et reversus est. Omnes infideles stupefacti sunt. Capita eorum suspendentes, abierunt, dicentes: “Quam stupenda! Quid est Machometus magus fortis! fascinavit Abû Bakr. Confestim vestitus, Abû Bakr ad Rasûlullah perrexit. In magna turba exclamavit, “O Rasûlallah! Gratulor tibi, benedicta mi'râj! Infinitas gratias Allâhu ta'âlâ, quia nos honoravit esse servi talis magni prophetae qualis es. Benedíxit nos vultu tuo resplendens, audiéndo dulcia verba tua, quæ corda placántia et ánimas attrahens. O Rasûlallah! Omne verbum quod dicis, verum est. Fidem tibi habeo. paratus sum sacrificare pro te animam meam! Haec verba Abû Bakr incredulos turbaverunt. Haesitantes quidnam dicerent, dispersi sunt. Is paucorum animos infirmis īmā dubitantibus confirmabat. Hoc die Rasûlullah vocavit Abû Bakr Siddîq. Hoc nomine ad altiorem gradum promotus est.
Hoc omnes increduli exacerbaverunt. Imān īmānī fortem crēdōrum ferre nōn poterant, eōrum crēdēs statim quidquid dixit, eōrum ōrātiōnēs circum eum et tuēns. Ut Rasûlullah fudisset et dedecus, eum tentare conabantur. O Muhammad 'alaihissalâm'! Dicitis ivisse Jerosolymam. Dic nunc! Quot portas et quot fenestras habet masjid?" fuerunt quidam eorum quaestiones. Pro- pheta respondit singulis, Hadrat Abû Bakr dixit : Recte, o Rasûlallah! Verum est, o Rasûlallah!" Sed re vera, ex perturbatione sua, Rasûlullah ne hominem quidem in vultu intuetur. Postea dixit, “ Masjid-i aqsâ non circumspexi. non videram quid interrogarent. Eo momento Hadrat Jabrâil Masjid-i aqsâ ante oculos meos intulit. Vidi, numeravi, quaesita statim respondi. Dixit se vidisse viatores camelos equitantes in via sua et sperabat inshâallah se die Mercurii venturos esse. Die Mercurii proxime ante solis occasum comitatus in Mekka venit. Dixerunt quod aliquid
acciderat quasi flatus venti et camelus decidisset. Haec condicio Credentium 'Immanum' confirmavit, sed infidelium inimicitias aggravavit.
Liber Ruh-ul-Bayan ex libro Tafsir-i Husayni, et in libro Bahr, in sectione de imâmat; Dic, "Qui non credit quod Rasululla de civitate Mecka ductus fuerit in Jerusalem, infidelis erit. Qui non credit se ad coelum et in ignota loca sublatum esse, dâ et mubtadi'. id est, haereticus erit. [2]
Allâhu ta'âlâ vidit modo intelligi vel explicari non potest, sicut Allâhu ta'âlâ in proximo mundo sine tempore et spatio videbitur. Allâhu ta'âlâ sine litteris et sonis locutus est. Glorificavit, laudavit et laudavit. Innumeris donis atque honoribus donatus. Quinquaginta tempora perficiendi salat in die illi et pro umma sua facta sunt, sed hoc paulatim ad quinquies in die redactum est mediante Mûsâ ('alaihi's-salâm). Priusquam hoc, salat factum est tantum in mane et in pomeridianis vel noctibus. Post tam longam peregrinationem, muneribus et benedictionibus assecutus, et visis et auditis tot contem- tibus, ad lectum suum, nondum refrigescente, rediit. Quod supra scripsimus, partim ex âyats, partim ex hadîths cognoscitur. Non wâjib omnibus credere. Cum tamen scholares Ahl as-Sunna eos communicaverint, qui haec negant, ab Ahl ut-Sunna separabuntur. Et qui non credit esse vel hadith, fit infidelis.
[1] Ref: Haec paragraphi adducuntur e libro "De Fide et Islam", translationis libri annotati I'tiqâd-nama scripta a Mawlana Khalid-i Baghdadi et Anglice edita ab Hakikat Kitabevi, www.hakikatkitabevi.com.tr, Istanbul. Mawlânâ Khalid-i Baghdâdî est magnus walî, thesaurus bonorum Allâhu ta'lâlâ, homo omni ex parte superior, magister inexplicabilis cognitionis, lumen recti, veritatis et religionis. Auctor libri I'tiqâd-nama, Mawlânâ Diyâ' ad-dîn Khâlid al-Baghdâdî al-'Uthmânî (b.1192, AH/1778 in Shahrazûr in septentrione Bagdad, d. 1242/1826 in Damasco, quddisa sirruh), dictus al-'Uthmânî eo quod ortus ex 'Uthmân Dhu'n-nûrain, tertia Calipha (radî-Allâhu ta'âlâ' anh).
[2] Muhammad Rebhâmî in libro Persico, Riyadh-unnâsihîn,"Multi sunt coetus eorum qui non credunt" Mi'râj:
Jahmiyya, qui secundus coetus sectae Jabriyya, et Kâ'biyya, qui duodecimi coetus Mu'tazila sectae sunt, falsum affirmavit Mi'râj. Circulus Mu'tazila affirmavit Mi'râj somnium esse. Nuper exemplum Mu'tazila sequentes numerus hominum auctus est. The Bâhili Circulus dixit Mi'râj usque in Jerusalem extendere, non usque to .
caelos.
De coetibus Hashawiyyah et Mushabiha, duo ex illis coetibus qui Allâhu ta'âlâ dicunt obiectum esse Mi'râj dixerunt unam noctem durasse, illam noctem tamdiu fuisse quam trecentos annos, et omnes homines in cursu illo temporis dormivisse. Coetus vocatus Ibâhâtî, vel Ismâ'îlî, affirmavit Mi'râj spiritualiter evenisse, et corpus loco suo non decessisse. Savants Ahl as-sunnat wa'l-jamâ'at affirmavit in Mi'râj anima et corpus simul de Mekka desumptum in Hierosolymam, inde ad septem coelum, inde ad locum Sidra, inde ad ordinis Qâba Qawsayn vigilantes, et inde uno momento in una nocte recepti sunt. Hoc dixerunt Allâhu ta'âlâ creasse, et hoc in multis probaverunt. Alias mi'râjs etiam expertus est, quae spiritualiter contigerunt.
