Diarium Sinarum publicum "Cotidianum Populi" (vel "Cotidianum Populi") magis propter correctionem politicam quam propter sensum humoris notum est.
Itaque cum hac septimana nuntius emersit ducem Coreae Septentrionalis Kim Jong-Un "Virum Vivum Pulcherrimum" anni 2012 nominatum esse, is qui se oratorem Factionis Communisticae Sinensis appellabat socium Coreanum in situ interretiali suo acclamavit — sed haec "nuntia" ex situ interretiali satirico Americano, The Onion, venerunt.
Sina est praecipuus socius et auxilium praebitor Coreae Septentrionalis. Nuntiatio alicuius rei de Kim adulantis politicae correctitudinis habita esse debuit. Editores situs interretialis etiam pinacothecam imaginum ad relationem comitandam construxerunt, cum imaginibus Kim equo vectantem, milites inspiciens et a militibus feminis amplexatam ostendentibus.
Dum res paginas situs interretialis, plerumque serias, exhilaravit, tamen ad undam cachinnorum excitavit, cum media internationalia media publica Sinensia cachinnarent quod a relatione falsa a noto venditore facetiarum insolitarum et satirae decepta essent.
Lege: Cepa: Imperium Sinense modo decepimus!
Num ephemeris omnisciens "Populi Cotidianus" vere tam credulus erat an opus alicuius malitiosi et saturae propensi erat?
Die Mercurii, mulier quae vocationem nostram in officio situs interretialis Pechini accepit, contendebat "impossibile esse ut Ephemeris Populi ex ullis instrumentis divulgationis non fidis citaret — nos quidem nuntios et fontes nostros verificamus."
Mulier, quae se ipsam nominare recusavit, dixit fabulam et imagines postridie quam publicatae essent sublatas esse.
Sed damnum factum erat et The Onion fama gaudebat.
"Amicos nostros apud Diaria Populi in Sinis, filiam superbam diarii "The Onion" a Communisticis gestam, visitate, quaeso," legitur in declaratione. "Reportatio exemplaris, sodales."
Micro-blogarii Sinenses quoque se huic rei participare non potuerunt resistere.
"Mundus a Diario Populi deceptus est, quia nullus Sinensis huic chartae credit," scripsit @Hai_Dao_Wu_Bian.
Ergo Sinae sensum humoris habent?
Christophorus Rea, qui librum de historia culturali humoris in Sinis hodiernis scribit, dicit Sinas habere "robustum sensum ridiculorum et absurdorum, necnon acrem admirationem spectandi eos qui in potestate sunt errare."
Rea, doctus apud Centrum Australianum de Sinis in Mundo, dicit "sensum humoris Sinensem eandem seriem habere ac alibi."
Linda Jaivin, observatrix perita Sinarum et co-auctrix libri "New Ghosts Old Dreams," de litteris et cultura Sinensi, dixit sensum humoris Pechinensium solere esse "valde hodiernum, politicum et satiricum."
Cum statua ingens Confucii subito in Foro Tiananmen apparuit, non procul ab effigie iconica Mao initio anni superioris, linguae motae sunt de significatione politica totius rei — num Confucius rediisset ut Mao a duce spirituali Sinarum depelleret?
Statua aeque subito e foro paucis post hebdomadibus mota est, quod nonnullos in circulis politicis ad iocandum impulit veneratum sapientem, qui e rure Shandong oriundus erat, comprehensum esse quod permissionem commorandi Pechini non haberet.
Ricardus Hornik
Per saecula satira politica pars principalis magnae partis facetiarum Sinensium fuit, et etiam per aetatem communisticam ita manet.
Decennio octogesimo saeculi vicesimi, cum prima signa corruptionis publicae ad reformationem oeconomicam pertinens apparere coepissent, iocosi callide carmina huiusmodi finxerunt:
"Magnus magistratus sum, itaque edo et bibo, edo et bibo..."
"Non pecuniam meam impendimus, ergo edite et laetamini et gaudeamus!"
Hodie, scriptores, artifices, pictores comici, comici et interretiales Sinenses ad facetias et saturam confugiunt ut phaenomena socialia, eventa et casus irrideant, interrogent, provocent et documentent.
“Multa facetiae Sinenses in iocis versantur et fortasse semper fuerunt,” dixit Jaivin, qui Sinice expedite loquitur. “Lingua Sinica homonymis dives est et iocis versibus matura est.”
Multa ex eo in traductione amitti possunt, sed quaedam limites linguisticos superant.
Cum nonnulli incolae Pechinenses novum complexum officiorum CCTV, praecipuae retiaculi televisifici Sinarum, a Koolhaus designatum "da kucha" (Subligacula Magna) propter similitudinem cum subligaculis cognominaverint, regimen cognomen benignius sonare conatus est.
“Itaque 'zhichuang' — Fenestram in Scientiam — temptaverunt,” Jaivin commemoravit. “Rem memorabilem sed peiorem, quia, ut iocosi Pechinenses intra microsecundum circiter intellegebant, etiam homonymum est pro haemorrhoide.”
Sensus humoris Sinensis etiam globalior factus est, dixit Rea, commemorans "phaenomenon E'gao" simulationis et parodiae in interreti, quod anno 2005 coepit et adhuc populare est, praesertim inter iuvenes peritos technologiae.
"Valde ex influentiis internationalibus haurit, usque ad imagines, sonos, et textus in mixturis videorum adhibitos," dixit.
Ergo si humor Sinensis tam robustus est, cur editores apud Diaria Populi decepti sunt?
"Fortasse quia multi editores et diurnarii Sinenses bona scientia diurnariorum et linguae Anglicae carent, itaque saturam dignoscere difficile inveniunt," discipulus graduatus in diurnariis Pechini proposuit. "Fortasse quia tot nuntii falsi sunt et facultas vera a falsis distinguendi deest."
Rea culpam contulit in "plagium pervasivum instrumentorum nuntiorum externorum in instrumentis nuntiorum officialibus Sinensibus, cum qualitatis inspectione vel factorum probatione deficiente coniunctum."
Estne hic aliqua gravis lectio discenda?
"Prima lectio quam omnes diurnarii — non solum Sinenses — ex hoc capere debent est omnes informationes verificandas esse antequam publicentur," dixit Ricardus Hornik, lector diurnariorum apud Universitatem Stony Brook, qui olim de Sinis pro periodico Time scripsit.
"Cum nova instrumenta communicationis socialis, qualia sunt Weibo, Facebook et Twitter, nos omnes editores in aetate digitali reddiderint, omnes cives responsables informationes verificare debent antequam eas edant, transmittant, 'probant' vel iterum divulgent."
Quanta pudore ephemeris Populi esse debet?
"Summe," iocose dixit Jaivin. "Hoc dicto, spero neminem propterea in castra laboris mitti."
