In relationibus internationalibus, quaelibet civitas suum nationis studium persequitur. Mirari non debemus duces politicos videre quaerunt cives suos augere. Quaeritur quomodo hoc faciant: modo repugnante et repugnante, an amice et cooperative?
Unio Europaea in Lectionibus perniciosis, ex rationibus conflictualis, contra, realisticis, fundatum est (realpolitik). Europaei intellexerant iura humana observari, administrationem democraticam consolidandam esse et rem nationalem per conciliationem accessionem maximizatam esse.
EU ductu visionario caret. UE tota deperire indiget providis, praevisis et praevisis ducibus.
Coniunctio domestica politica (suffragia et subsidia augens) duces ad pragmaticam movendam impellit et potius sermonem nationis nationis praeponit. Cum diu terminus picturam inspicimus, videmus radicalizationem et extremismum in discursu cuiuslibet rei publicae statui non servisse commodis cuiusquam nationis in hodierna historia.
Turcia solidas causas Europaeae nationes reprehendere poterat quod ad Turciam non sincere appropinquabat. Similiter Europaei per discursum politicorum Turcorum perturbari possent. Sed undique animadvertendum est continentem Europaeam in prae-WW II condiciones accipiendis nulli prodesse.
Turcia luxuriam periculorum eius relationum cum Europa non habet. Omnis Turcia necessaria est cum omnibus actoribus maioribus internationalibus relationes bonae: USA, Europa, Russia, Sina et alii. Europa autem est maximus particeps artis Turciae. Similiter Europaei luxuriam ex Turcia inimicum non habent.
Turcia et EU inter se invicem dependent.
