Victoria Praesidis Civitatum Foederatarum Americae Barack Obama in comitiis praesidentialium hebdomadae proximae significat Civitates Foederatas Americae recessum ex Medio Oriente continuaturas esse, necessitatem societatis cum Turcia aperiens, secundum legatum olim, qui dicit cooperationem Turcicam-Americanam momentum cum Vere Arabico acquisivisse.
Civitates Foederatae Americae animum suum ex Medio Oriente alio vertunt, occasionem Turciae praebentes ut progrediatur et maiorem partem in regione suscipiat, dixit Özden Sanberk, olim legatus.
“[Civitates Foederatae Americae] socio indigent. Area cooperationis positivae et constructivae in regione emergit,” Sanberk nuper dixit ephemeridi “Daily News.” “Transitio in regione minus molesta erit si Civitates Foederatae Americae cum Turcia collaborabunt.”
Multi in Turcia gavisi sunt cum [Barack] Obama [comitia Americana hebdomadae proximae] vicit. Utrum hoc ob favorem Obamae an ob metum [Mitt Romney, provocatoris Republicani]?
Sive Obama sive Romney sit, necessitudines inter Turcas et Civitates Foederatas numquam ad discessum pervenient. Foedus est. Turcia Obamam novit, non est ignotus, et experientia quattuor annorum praeteritorum est.
Quid haec experientia nobis narrat? Num necessitudines ad punctum necessarium pervenerunt?
Supra mediocritatem sunt, sed non possum dicere eos esse ubi esse debeant. Quamquam in pugna contra terrorismum cooperantur, frustratio adhuc ex parte Turcica manet. Putamus Civitates Foederatas plus praestare posse. Ex prospectu Civitatum Foederatarum, non praestant quia non est in eorum commodo. Civitates Foederatae cooperationem militarem multo longius promovere potuissent antequam ex Iraquia recesserunt.
Quid Washingtoniam impedit?
Est quaedam dimensio quae eius commodis non congruit. Nec liquet utrum haec [cooperatio aucta] cum consilio eius, quod est se ab Oriente Medio separare, congruat. Civitates Foederatae Americae non omnino ex regione recedent; praesentiam politicam habebunt. Sed tempus operationum militarium cum Obama finitum est.
Ergo, num Civitates Foederatae Americae animum ad Asiam et Pacificum convertent?
Ita vero, sed radicalismus qui post undecimum Septembris in ordinem diei venit non est res quae facile evanescat. Et re vera, novam dimensionem cum Vere Arabico consecutus est. Ex una parte, est perspectiva cooperationis quae cum Fratribus Musulmanis moderatioribus orta est, ex altera parte, est quaestio oppugnandi factiones radicaliores sicut Salafis. Quamdiu haec perceptio minae perseverat – et quamvis prioritas Civitatum Foederatarum ad Asiam et Pacificum transferatur – activus studium Civitatum Foederatarum in Medio Oriente, unde perceptio minae emanat, perseverabit.
Adest momentum Turciae. Est convergentia studiorum, cum nos quoque adversamur inclinationibus radicalibus. Cooperatio quae coepit die XI Septembris, continuabitur, cum habeamus areas communis commodi. Nec de hac re dubitare debemus. Cum Civitatibus Foederatis Americae una laborabimus.
Ubicumque communia nobis sunt commoda. Etsi Civitates Foederatae Americae a Medio Oriente se separant, nova omnino est area cooperationis inter Civitates Foederatas et Turciam. Conabimur consilia nostra propius adducere. Momentum cooperationis Turcicae et Americanae cum Vere Arabico crevit.
De qua nova cooperationis regione loqueris? Turcia et Civitates Foederatae Americae semper antea in Medio Oriente una laboraverunt.
Ita vero, sed nova haec regio cum expergefactione Arabica venit. Civitates Foederatae Americae in expergefactione Arabica directe non fuerunt implicatae propter suam rationem ducendi a tergo. Progressus modo satis ambiguo administraverunt. Sed in via futura, rationes excogitabunt quae transitionem et transformationem democraticam promovebunt. Re vera, Turcia id facere coeperat; sed cum res Syriaca ad praesentem punctum pervenit, [rationes] stagnaverunt. Et Civitates Foederatae Americae et Turcia hoc superare debent.
Itaque credis convergentiam interestum exstare ut Turcia et Civitates Foederatae Americae una laborent ad transitionem in Medio Oriente efficiendam.
Evolutio Orientis Medii in directionem voluntatum populi incitabitur. Nunc cum hoc dicis, sonat simile Magni Proiecti Orientis Medii [olim strategia Americana]. Quod suspicionem in Turcia et Oriente Medio excitat. Sed ego rem non ita video. Cum de incitamento loquor, de adiuvando hoc processu loquor, per cooperationem oeconomicam, vel per multas alias vias. Sed omnino non de viis militaribus loquor. Civitates Foederatae Americae in Oriente Medio activiores erunt, sed haec activitas non militaris erit.
Ergo dicisne, dum se ab Oriente Medio militariter disiungit, fortasse in socio qualis est Turcia niti debebit ad processum transitionis in regione administrandum?
Socium requirit. Area cooperationis positivae et constructivae in regione emergit. Transitio minus molesta erit si Civitates Foederatae Americae cum Turcia collaborabunt.
Sed ut commemorasti, Syria magnum impedimentum manet.
Ita, est impedimentum quod nemo superare posse videtur.
Turcia auctoritate sua in Syria recte uti non potuit. Conati sumus regimen reformationes [ad perficiendum] persuadere, et cum defecissemus, recessimus et irascebamur. Putabamus regimen multo celerius casurum esse. Putabamus communitatem internationalem actuosiorem futuram esse in accelerando casu regiminis. Itaque nonnulla iudicia erravimus. Re vera, aliae nationes quoque nonnulla iudicia erraverunt et, uno tempore, facile suas rationes mutaverunt. Sed nostras rationes ad punctum sine reditu perduximus.
Initio, dicere solebamus nos cum quolibet in regione colloqui posse, etiam cum actoribus non-statalibus. Sed nos ipsi dialogum cum actore gravissimo [Praesidente Syriaco Bashar al-Assad] intermisimus, putantes eum discessurum. Sed res non ita evenit, et apparet non ita eventurum esse.
Res publica externa est ea regio in qua maxime frustraris cum eo quod vis assequi non potes. His annis, propter successum, id pro concesso habuimus et putavimus nos quidquid vellemus assequi posse. Sed vela nostra vi molli implere [tantum] potuimus cum maria tranquilla essent. Sed nunc tempestas est et vela nostra vi molli implere non possumus. Cum ad vim duram confugere ventum est, neque nostrae vires neque nostra experientia sufficiunt, quia, postremo, Turcia est natio pacem quaerens. Maria nunc procellosa sunt a nobis independenter, et rationes nostras proinde accommodare debuimus. Nunc quod interest est fundamenta diplomatica cum Civitatibus Foederatis, Europa, necnon sociis Arabicis, facere, ut rem Syriacam tractemus, ne transformationi in regione noceat.
Multi crediderunt novum consilium Americanum de oppositione discrepantiam opinionum inter Ancyram et Vasingtoniam demonstravisse.
Non ita mihi videtur. Turcia consensum suum huic incepto sine ullo complexu dedit.
Turcia vituperatur quod Fratres Musulmanos nimis sustineat.
Haec perceptio existit. Quod faciendum est, haec perceptio frangitur. Non credo Turciam politicam sectarianam sequi. Turcia numquam politicam sectarianam habuit et actionem vidimus quae demonstravit Factionem Iustitiae et Progressionis [AKP] politicam sectarianam non secutum esse. Primus minister Najaf [urbem Iraquiae a Schiitis sanctam habitam] visitavit; saecularismum in Aegypto postulavit. Maximum commodum Turciae est quod a bellis sectariis in regione se abstinere potest propter structuram civitatis democraticam et saecularem. Civitas quae talem facultatem habet, politicam sequi non potest quae ducatum Sunniticum quaerit. Sed interdum perceptiones potiores sunt quam realitas, et Turcia hanc perceptionem mutare debet. Fortasse ad hoc forti diplomatia publica opus est.
Quae sunt exspectationes tuae de discrimine Syriaco?
Difficile dictu est. Sed manifestum est nullam actionem militarem Americanam futuram esse, et Turciam ex hac praemissa operari debere. Turcia etiam perceptionem mutare debet rem Turcico-Syriacam esse. Turcia propositiones creativas et non militares excogitare debebit.
Quis est Ozdem Sanberk?
Özdem Sanberk Facultatem Iuris Universitatis Constantinopolitanae absolvit. Ut legatus honorum, pluribus muneribus diplomaticis functus est antequam legatus Turcicus et legatus permanens apud Unionem Europaeam Bruxellis anno 1987 factus est.
Postquam anno MM se ab officio removerat, director Fundationis Oeconomicae et Socialis Turcicae (TESEV) Constantinopoli nominatus est, quo munere usque ad Septembrem anni MMIII functus est. Sodalis est consilii administrationis Universitatis Kadir Has Constantinopolitanae et cum pluribus cogitationis turmis Turcicis collaborat.
Sanberk auctor est articulorum de politica externa et commentator ac nuntiator pro diariis scriptis et audiovisualibus.
Sanberk nunc director est Instituti Internationalis Investigationis Strategicae (USAK). Etiam sodalis fuit consilii Consociationis Nationum de incursione navis Mavi Marmara.
