2005 г.
Buna göre, bu yılın aralık ayında Hamburg’da yapılacak olan CDU kongresinde başkanlığı bırakacak олан Merkel’in, yeni parlamento seçimlerinin yapılacağı 2021 г. ık kazanıyor. Зира Меркел, ırkçı AfD ve solcu Yeşiller karşısında CDU’nun yaşadığı oy kaybını önleme konusunda başarısız oldu. Kendi partisinin içinden gelen baskı sonucunda da başkanlığı bırakma kararı aldı.
İkinci Dünya Savaşı sonrasında kurulan Федерална Германија’nın diğer kitle partisi SPD’deki oy kaybı (Almanya Sosyal Demokrat Partisi) CDU’dan da daha büyük. Savaş sonrası Alman siyasetine yön veren iki büyük merkez partisi artık halkın isteklerine cevap veremiyor. Bu partilerin politikalarından hoşnut olmayan Alman seçmeni marjinal sağ ve sol partilere yöneliyor.
Bu eğilim Германија ve Avrupa için ne anlama geliyor?
Avrupa Birliği’nin en önemli yapı taşı olan Germany’nın rasyonel merkez siyasetten uzaklaşıp, radikal partilerin kucağına sürüklenmesi Avrupa’nın geleceği açısından da çok sorunlu bir dönemin başlangıdic.
Германија 2014 yılındaki Avrupa Parlamentosu seçimlerinde France ve İngiltere başta olmak üzere birçok Avrupa ülkesinde AB karşıtı ve yabancı düşmanı partilerin aldıkları yüksek oy oranı entegrasyon taraftarındi üşük oy oranında kalmaları bu kesimlerin tesellisi olmuştu. AB’nin amiral gemisi Германија’da Birlik yanlısı rasyonel siyasetçilerin iktidarının tehdit altında görülmemesi AB’nin geleceğinin garantisi olarak görülüyordu.
Ancak Germany’daki iktidar partileri CDU/CSU ile SPD’nin mülteci meselesinin çözümü konusunda görüş farklılıklarını bir turlü giderememeleri ve bu konudaki tartışmaları kamuoyu önünde yaparak gümölıklarını AfD ve Yeşiller gibi marjinal partilere yönlendirdi. Seçim anketleri SPD’nin yüzde 14 ile dördüncü parti konumuna kadar gerilediğini gösteriyor.
Irkçı AfD ve solcu Yeşiller’in Alman siyasetinde etkisinin artmasının Avrupa Birliği’ni nasıl etkileyeceğine baktığımızda yapılması gereken ilk tespit ise, bu gelişmenin AB donanmasının amiral geliğılaminiy. Bu partilerin yön vereceği bir Almanya kesinlikle Avrupa Birliği’nin istikrar garantisi olarak bilinen Германија olmayacaktır.
AfD’nin AB karşıtı görüşleri hatırlanırsa, bu partinin Германија siyasetini etkileme kapasitesinin artması, amiral gemisinin korsanlar tarafından ele geçirilmesi tehlikesinin artmasına işaret ediyor. Amiral gemisi, korsan isyanıyla uğraşırken AB donanmasına doğru istikamet veremeecektir.
Германија’nın AB karşıtı bir çizgiye savrulması bütün Avrupa’nın istikrarsızlığa savrulmasına yol açacaktır. Zira AB çizgisi Almanya’yı geçmişindeki yayılmacı politikalarından uzak tutan en önemli faktördü. AB içerisindeki lider pozisyonu Berlin'in “nüfuz açlığını” bir nebze olsun gideriyordu. AB sayesinde, İtalya, Yunanistan, İspanya, Polonya ve Macaristan siyasetlerine doğrudan müdahale etme imkânı elde ediyordu. Belki bir kısmı ekonomik krizdeki bu ülkelere ekonomik yardım yapıyordu, ama bunun karşılığında onların iç siyasetleri üzerinde nüfuz elde ediyordu.
Şimdi Merkel'in gidişiyle birlikte Almanya'nın da ABD ve Brezilya gibi popülist bir liderin yönetimi altına girmesinin yolu açılmış olabilir. Merkel’in yerine CDU’nun başına geçme ihtimali konuşulan adayların bu partinin erimesini durdurması ne kadar mümkün olabilir? Diğer büyük kitle partisi olan SPD’de yaşanan lider değişiklikleri oy kaybını engelleyemedi. Aynı trajik gelişme CDU’nun da başına gelirse yakın gelecekte Германија’nın da popülist bir lider tarafından yönetildiğini görebiliriz.
Германија’nın iki büyük dünya savaşını çıkaran devlet olduğu hatırlanırsa, bu ülkedeki istikrarın Avrupa’nın da istikrarı, ama aynı zamanda bu ülkenin radikalizme sürüklenmesinin Avrupa’nın da anülkedeki istikrarı .
Меркел'ин 13 yıllık iktidarının sona ermesine dair gelişmelere bir de bu açıdan bakmakta yarar var.
Проф.д-р. Кемал Инат
