လျှပ်တပြက် အထွေထွေ ရွေးကောက်ပွဲကို ၂၀၁၈ ခုနှစ်၊ ဇွန်လ ၂၄ ရက် တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ကျင်းပမည်ဖြစ်သည်။ သမ္မတနှင့် လွှတ်တော် ကိုယ်စားလှယ် နှစ်ဦးစလုံးကို အဆိုပါ ရွေးကောက်ပွဲတွင် ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သည်။ ကြိုဂုဏ်ယူပါသည်။ ရွေးကောက်ပွဲ လည်ပတ်မှုတိုင်းတွင်ကဲ့သို့ပင် ပါတီများနှင့် ခိုင်မာသော ဆက်သွယ်မှု စွမ်းရည်ရှိသော ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလာမည်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် "ဆက်သွယ်ရေး" ဟူသော စကားလုံးသည် အရေးကြီးပါသည်။ ဆက်သွယ်ရေးသည် နယ်ပယ်တိုင်းတွင် အရေးကြီးဆုံးကိရိယာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဆက်သွယ်ရေးမရှိရင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထုတ်မပြောနိုင်သလို မကြားရပါဘူး။ ဤအားကောင်းသောစကားလုံးတွင် "နိုင်ငံရေး" ဟူသော စကားလုံးကို ပေါင်းထည့်ခြင်းသည် ညီမျှခြင်းအား အလေးချိန်တိုးစေသည်။ အထူးသဖြင့် "Political Communication 24" ဖြင့်၎င်းသည် မတူညီသောပုံစံတစ်ခုယူကာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြောင်းလဲမှုကို ခံယူသည်။
ဒီနိုင်ငံရေးဆက်သွယ်ရေးက ဘာလဲ။
အလွန်ရှေးကျသော အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုကြပါစို့... နိုင်ငံရေး ဆက်သွယ်ရေး ဆိုသည်မှာ နိုင်ငံရေး အယူအဆ သို့မဟုတ် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု တည်ရှိနေသည့် နိုင်ငံရေးစနစ်အတွင်း လူထု၏ ယုံကြည်ထောက်ခံမှုကို သေချာစေရန်အတွက် ကြော်ငြာ၊ ဝါဒဖြန့်ခြင်းနှင့် လူထုဆက်ဆံရေးကို အသုံးပြုသည့် အဆက်မပြတ် တစ်လမ်းတည်း သို့မဟုတ် နှစ်လမ်းသွား ဆက်သွယ်ရေး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အခြားသော အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်များအရ နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်ရေးဆိုသည်မှာ နိုင်ငံရေးအသိုက်အဝန်းရှိ ယုံကြည်ချက် သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်မှုပုံစံများအကြား တင်းမာနေသော ကွဲပြားသော အမြင်များနှင့် အတွေးအမြင်များ ပျံ့နှံ့မှုဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဘုံစိတ်၏ဖွဲ့စည်းခြင်း သို့မဟုတ် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။
နိုင်ငံရေး ဆက်သွယ်ရေး အကြောင်း ပြောတဲ့အခါ နိုင်ငံရေး ဇာတ်ဆောင်တွေ ကိုလည်း ပြောရမယ်။ နိုင်ငံရေး ဆက်သွယ်ရေး ဇာတ်ဆောင်များသည် သမိုင်းတစ်လျှောက် ကွဲပြားခဲ့ကြသည်။ ယခင်က စူလတန်များ၊ ဘုရင်များ၊ မင်းသားများနှင့် အလားတူ သရုပ်ဆောင်မှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ယနေ့ စနစ်တွင် ၎င်းတို့ကို နိုင်ငံတော်နှင့် အစိုးရ ခေါင်းဆောင်များနှင့် နိုင်ငံရေးပါတီများက အစားထိုးခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးပါတီများသည် လူထုကို လွှမ်းမိုးရန် နိုင်ငံရေးနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုကြသည်။
နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်ရေးကိရိယာများသည် ယနေ့ခေတ်အခြေအနေများစွာအတွက် ပုံဖော်နိုင်သည်။ မီဒီယာသည် ယနေ့ခေတ်တွင် အရေးကြီးဆုံးသော ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာဖြစ်သည်ကို သံသယဖြစ်စရာမရှိပါ။ လူတွေဟာ မီဒီယာကနေတဆင့် သတင်းတွေကို လက်ခံရရှိကြပြီး ဒီအချက်အလက်တွေက သူတို့ရဲ့ အတွေးအမြင်နဲ့ အသွင်ကူးပြောင်းရေးကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လွှမ်းမိုးပါတယ်။ ကြော်ငြာခြင်း၊ မီဒီယာ၏အကြောင်းအရာသည်လည်း အရေးပါသောကိရိယာတစ်ခုဖြစ်သည်။ နည်းပညာတွေ တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ဆက်သွယ်ရေးဟာ ဆိုရှယ်မီဒီယာလို့ခေါ်တဲ့ လူမှုကွန်ရက်တွေကနေတစ်ဆင့် လမ်းကြောင်းနှစ်သွယ် စီးဆင်းနေပါတယ်။ ဤကွန်ရက်များကို နိုင်ငံရေး ပါတီဝင်များက တက်ကြွစွာ အသုံးပြုကြပြီး လူထု၏ တွန်းအားကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ဖမ်းယူ၍ လျော်ညီစွာ အရေးယူနိုင်စေပါသည်။
Political Communication 2.0 ဖြင့်ပုံဖော်ထားသော နိုင်ငံရေး၊
နိုင်ငံရေး ဆက်သွယ်ရေးသည် ၂၁ ရာစု လုပ်ငန်းစဉ်တွင် အရေးပါသော သြဇာညောင်းသော အချက်ဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ် နိုင်ငံရေး ဆက်သွယ်ရေး ကိရိယာများသည် "New Media" ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ရည်ညွှန်းသည့် ဆိုရှယ်မီဒီယာ၏ တက်ကြွသော အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် အဓိက လုပ်ဆောင်ကြသည်။ မှန်ပါသည်၊ ပုံနှိပ်ခြင်း၊ ရုပ်ထွက်နှင့် အသံမီဒီယာများသည် ၎င်းတို့၏ အစဉ်အလာအရ ထိရောက်သော အချက်အလက်စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဆိုရှယ်မီဒီယာ၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်ရေးသည် "Political Communication 21" ဟူသော အယူအဆဖြင့် ၂၁ ရာစုတွင် အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို ထိထိရောက်ရောက် ဒီဇိုင်းဆွဲခြင်း၊ ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းများကို သင့်လျော်စွာ စီမံခန့်ခွဲခြင်းနှင့် အသုံးပြုခြင်း၊ ချက်ခြင်းသတိပေးချက်နှင့် အကြံပြုချက်တို့ကို ပံ့ပိုးပေးသော ဖွဲ့စည်းပုံများသာလျှင် အောင်မြင်မှုရရှိနိုင်ပါသည်။
“နိုင်ငံရေး ဆက်သွယ်ရေး” အကြောင်းကို ပြောကြတဲ့အခါ ခေါင်းစဉ်ခွဲများစွာ ပါ၀င်တာကို တွေ့ရတယ်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ မီဒီယာ၊ နိုင်ငံရေး၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်သံတမန်ရေးရာ၊ ဒစ်ဂျစ်တယ်ဝါဒဖြန့်မှု၊ နိုင်ငံရေးသိပ္ပံ၊ ဆက်သွယ်ရေး၊ ရုပ်ပုံစီမံခန့်ခွဲမှု၊ ရွေးကောက်ပွဲ မဲဆွယ်စည်းရုံးမှု၊ ဝါဒဖြန့်မှုနှင့် ဆိုရှယ်မီဒီယာ (မီဒီယာအသစ်) ကဲ့သို့သော အယူအဆများသည် နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်မှုတွင် အပြန်အလှန်သက်ရောက်မှုရှိသည်။
မီဒီယာနဲ့ နိုင်ငံရေးကြားက ဆက်စပ်မှုကို ဆန်းစစ်ကြည့်တဲ့အခါ ဆိုရှယ်မီဒီယာဟာ အားကောင်းတဲ့ သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ထင်ရှားပါတယ်။ ဆိုရှယ်မီဒီယာသည် လက်ရှိဖြစ်ရပ်များကို စားသုံးရန်အတွက် အကြောင်းအရာတစ်ခုမျှသာ မဟုတ်တော့ကြောင်း မှတ်သားထားရန် အရေးကြီးပါသည်။ နိုင်ငံရေးနှင့် တိုင်းရင်းမီဒီယာများအတွက် အစီအစဉ်များကိုလည်း ပုံဖော်သတ်မှတ်နိုင်သည်။
နိုင်ငံရေးနှင့် ဆိုရှယ်မီဒီယာကြား ဆက်ဆံရေးတွင် အရေးပါသော တိုးတက်မှု သုံးခုရှိသည်။
ပထမတစ်ခုကတော့ အိုဘားမား သမ္မတသက်တမ်းအတွင်း ဆိုရှယ်မီဒီယာကို အာရုံစိုက်တဲ့ မီဒီယာရှိုးပွဲ၊ ဒုတိယကတော့ အရှေ့အလယ်ပိုင်းမှာ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့တဲ့ အာရပ်နွေဦးနဲ့ တတိယကတော့ မကြာသေးခင်က ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံမှာ ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ Gezi ဆန္ဒပြပွဲတွေ ဖြစ်ပါတယ်။
ဤအချက်သုံးချက်တွင်ဖော်ပြထားသောလှုပ်ရှားမှုများသည် "နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်မှု 2.0" အယူအဆအတွက် သိသာထင်ရှားသောဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သစ္စာမဲ့ ဇူလိုင် ၁၅ ရက် အာဏာသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းမှု ဝန်းကျင်ရှိ အဖြစ်အပျက်များကို နိုင်ငံရေး ဆက်သွယ်မှု 15 ဘောင်အတွင်း ထားရှိနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အလားတူ ဥပမာများကို ပွားများနိုင်သော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏အချက်ကို ဥပမာနှစ်ခု သို့မဟုတ် သုံးခုဖြင့် ရှင်းလင်းပြခဲ့သည်ဟု ကျွန်ုပ်ယုံကြည်ပါသည်။
ဒီတော့ “နိုင်ငံရေး ဆက်သွယ်ရေး” ဆိုတာ ဘာလဲ၊
ဤဆောင်းပါး၏ နိဒါန်းတွင် အချို့သော အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြိုးပမ်းထားပါသည်။ ဒါပေမယ့် အခု အကျယ်တဝင့် ရှင်းပြလိုက်ရအောင်… ပါမောက္ခ Dr. Aysel Aziz ရဲ့ နိုင်ငံရေး ဆက်သွယ်မှုရဲ့ အဓိပ္ပါယ်က အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပါတယ်- "နိုင်ငံရေး ဆက်သွယ်ရေး ဆိုသည်မှာ အချို့သော အုပ်စုများ၊ လူထုများ၊ နိုင်ငံများနှင့် အစုအဖွဲ့များအပေါ် အယူဝါဒဆိုင်ရာ ရည်မှန်းချက်များ ချမှတ်ရန် နိုင်ငံရေး လှုပ်ရှားသူများမှ အမျိုးမျိုးသော ဆက်သွယ်ရေး အမျိုးအစားများနှင့် နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။"
ဤအဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုချက်အတိုင်း၊ ၎င်းသည် တင်းကျပ်သော အချက်အလက် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်ရေးဆိုသည်မှာ နိုင်ငံရေးနယ်ပယ် (အကြောင်းအရာ) တွင် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နားလည်မှုနှင့် ရှင်းပြခြင်းနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ရိုးသားပြီး ထိရောက်သော ဝါဒဖြန့်နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
Political Communication သည် နိုင်ငံရေးဖွဲ့စည်းပုံများတွင် စတင်သည်။ မဲဆွယ်စည်းရုံးမှု စီမံခန့်ခွဲမှုသည် နိုင်ငံရေးပါတီ၊ ခေါင်းဆောင် သို့မဟုတ် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတစ်ဦးဦးအား ထောက်ခံသည့် သို့မဟုတ် ယခင်ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အားဖြည့်ပေးမည့် မဲဆန္ဒရှင်များ၏ အပြုအမူကို ပြောင်းလဲစေမည့် အခြေခံကျသော မဟာဗျူဟာများနှင့် လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်သော အဖွဲ့အစည်းဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့နိုင်ငံတွင် ဤစနစ်သည် ယေဘူယျအားဖြင့် အောက်ပါအတိုင်း လုပ်ဆောင်သည်။
၎င်းသည် ဗိုလ်ချုပ်မှ သတ်မှတ်ထားသော၊ မဲဆန္ဒရှင်ထံသို့ရောက်ရှိပြီး "ရပ်ကွက်/လမ်း" ကိုယ်စားလှယ်ထံသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ၎င်းအထက်တွင် ချက်ခြင်းဖွဲ့စည်းပုံဖြစ်သည်။ မဲဆန္ဒရှင်မှ ထုတ်ပေးသော အကြံပြုချက်ကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး နောက်ဆုံးစူပါဖွဲ့စည်းပုံမှတစ်ဆင့် နောက်ထပ် superstructure သို့ ပေးပို့ပါသည်။ အများသူငှာ သတင်းစကားသည် ဤနေရာတွင် ရင့်ကျက်ပြီး အဓိပ္ပါယ်ရှိသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ်ကို သင်္ကေတပြုမည်ဆိုလျှင်၊ ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး ပြားချပ်ချပ်ချပ်ပိရမစ် [▽ △] ကဲ့သို့ နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်မှုဖြစ်စဉ်ကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့မြင်ရပါသည်။ ဒါက အသံဒီဇိုင်းပါ။ ကမ်ပိန်းများသည် နည်းပညာနယ်ပယ်မဟုတ်တော့ဘဲ လူတို့၏ဘာသာစကားကို ပြောဆိုသည့်စနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းတွင်၊ မီဒီယာအသစ်များနှင့် နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်မှုကို ပေါင်းစပ်ခြင်းသည် ရိုးရာရွေးကောက်ပွဲမဲဆွယ်မှုများနှင့်မတူဘဲ ကုန်ကျစရိတ်နည်းသော၊ မြန်မြန်ဆန်ဆန်၊ ပိုမိုအောင်မြင်ပြီး ပိုမိုအကျိုးရှိသော လှုပ်ရှားမှုများကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
Political Communication သည် UK နှင့် US ကဲ့သို့သော နိုင်ငံများတွင် သိသာထင်ရှားသော ပညာရပ်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်မှုရှိသော ပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ Türkiye တွင် "နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်မှု" ၏အယူအဆနှင့်၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုများကို Turgut Özal ပြီးနောက်အသိအမှတ်ပြုခံရပြီးနိုင်ငံရေးဖွဲ့စည်းပုံများ၏မရှိမဖြစ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်လာသည်။
ခံယူချက်စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ဒစ်ဂျစ်တယ် သိမ်းဆည်းခြင်း...
အထူးသဖြင့် 2008-2010 နောက်ပိုင်းတွင် မီဒီယာတူရိယာအသစ်များ၏ ကွဲပြားမှုများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ၊ လူမှုမှတ်ဉာဏ်၏ ဒစ်ဂျစ်တယ်မှတ်တမ်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူထုကြီးကြပ်မှုယန္တရားကို လူ့အဖွဲ့အစည်းက အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံရေးဖွဲ့စည်းပုံနှင့် လူတစ်ဦးချင်းစီတိုင်းသည် "နိုင်ငံရေး ဆက်သွယ်မှု" ကိစ္စကို အလေးအနက် စဉ်းစားရန် လိုအပ်သည်။ ဤစကားလုံးများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကောင်းကင်တွင် သာယာသောအသံများမဟုတ်တော့ဘဲ 0s နှင့် 1s တို့၏ မော်ကွန်းအဖြစ်သာဖြစ်သည်။ Perception Management သည် အလုပ်၏ အခြားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကဏ္ဍကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ လူမှုရေးစိတ်ပညာကို အခြေခံသည့် နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်များဆိုင်ရာ လေ့လာမှုများကို လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် အလုပ်၏ အရေးကြီးဆုံး ဒီဇိုင်းပုံစံဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သီးခြားဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်၏ အကြောင်းအရာဖြစ်သည်။
ရလဒ်အနေဖြင့် ၂၁ ရာစုတွင် နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်မှုနည်းလမ်းများနှင့် အလေ့အကျင့်များသည် အထူးသဖြင့် ရွေးကောက်ပွဲကာလများတွင် ပိုမိုပျံ့နှံ့လာကာ နိုင်ငံရေးဖွဲ့စည်းပုံများကို တရားမျှတပြီး တရားဝင်စေရန်အတွက် စနစ်တကျနှင့် neo-ideological tool အဖြစ် အသုံးပြုကြသည်။
၎င်းသည် ဇိမ်ခံပစ္စည်းမဟုတ်တော့ဘဲ နိုင်ငံရေးဖွဲ့စည်းပုံနှင့် လူပုဂ္ဂိုလ်အားလုံးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော လိုအပ်ချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏အဖွဲ့အစည်းအတွင်း နိုင်ငံရေးဆက်သွယ်ရေးစားပွဲခုံကို တည်ထောင်/မွမ်းမံကာ ဗားရှင်း 2.0 သို့ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရန်။
