ကျွန်တော်တို့ ဟီရိုရှီးမားမှာ ရပ်နေတဲ့ ကျောက်နံရံကို ကြည့်နေတယ်။ မြင်နေရသမျှက လူရိပ်တစ်ခု။ ပထမ အဏုမြူဗုံး၏ အလင်းရောင်ကြောင့် သူ ချေမှုန်းသည့် အချိန်တွင် နံရံတွင် ထွင်းထုထားသည်။ ဆွီဒင်ဝန်ကြီးချုပ် Olof Palme က ၎င်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ နောက်တစ်နာရီလောက်ကြာတော့ ကျွန်တော်အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်တဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ လက်နက်ဖျက်သိမ်းရေးကော်မရှင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် မိန့်ခွန်းပြောခဲ့ပါတယ်။ “ကျွန်ုပ်၏ကြောက်ရွံ့ခြင်း” မှာ လူသားတို့ကိုယ်တိုင်က တံတိုင်းကြီးပေါ်မှ အရိပ်တစ်ခုမျှသာ ကုန်ဆုံးသွားလိမ့်မည်” ဟု မှတ်ချက်ချခဲ့သည်။
ပြင်သစ်သမ္မတ Charles de Gaulle သည် တစ်ချိန်က “နျူကလီးယားစစ်ပွဲအပြီးတွင် နှစ်ဖက်စလုံးသည် အာဏာ၊ ဥပဒေ၊ မြို့များ၊ ယဉ်ကျေးမှုများ၊ ပုခက်များနှင့် သင်္ချိုင်းများ ရှိမည်မဟုတ်”
ရရှိလာသော ဉာဏ်ပညာနှင့် ဆန့်ကျင်လျက်၊ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အပြီးတွင် ဂျပန်အား လက်နက်ချရာတွင် နျူကလီယားလက်နက်များ အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခြင်းမရှိကြောင်း သက်သေပြနေပါက၊ ဟီရိုရှီးမားနှင့် နာဂါဆာကီတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လုပ်ရပ်များသည် အရပ်သားအများစုကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် အခြားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အမှတ်ရစရာများထက် လူပေါင်း နှစ်သိန်းခန့် သေဆုံးနေသော်လည်း ဆိုးရွားခြင်းမရှိပေ။ ထို့နောက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် နျူကလီးယားလက်နက်များ၏တန်ဖိုးကို ကြီးကြီးမားမားပြန်လည်စဉ်းစားရပေမည်။
နျူကလီးယား တားဆီးမှု ၊ တွေးခေါ်မြော်မြင်သော စစ်ဗိုလ်ချုပ် အများအပြားက ကာလကြာရှည်စွာ ကောက်ချက်ချခဲ့သည်မှာ တိုင်တံများပေါ်တွင် အဓိပ္ပါယ်မရှိသလို ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဂျပန်၊ ဆိုဗီယက်နှင့် အမေရိကန် မော်ကွန်းတိုက်များရှိ မကြာသေးမီက ခွဲခြားထားသော စာရွက်စာတမ်းများကို ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုခြင်းမှ အကျိုးကျေးဇူးရရှိသော ပညာသင်ဆုအသစ်သည် ၎င်းတို့၏ စက်ရုံအတွက် ပိုမိုခက်ခဲပါသည်။ ဤစာတမ်းများကို ရေးသားပြုစုနေသည့် ပညာရှင်များက ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ မန်ချူးရီးယားကို ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ဂျပန်တို့ လက်နက်ချရန် ဖိအားပေးခြင်းအတွက် နျူကလီးယားဗုံးကြဲခြင်းထက် ပိုအရေးကြီးသည်ဟု ကောက်ချက်ချပါသည်။
ဆိုဗီယက် ပညာရှင်တွေက ဒါကို ပြောနေတာ ကြာပြီ။ 1960 ခုနှစ်များ တက္ကသိုလ်တက်တုန်းက သူတို့ရဲ့ ငြင်းခုံမှုကို ကျွန်တော် ပထမဆုံး တွေ့ဖူးပါတယ်။ သို့သော် ဂျပန်သမိုင်းပညာရှင်များသည် မတူညီသော ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ပြောပြရာတွင် အမေရိကန်နှင့် တမင်တကာ ပူးပေါင်းပါဝင်ခဲ့သည်။ ဂျပန်ခေါင်းဆောင်များသည် ၎င်းတို့၏လူများအား ၎င်းတို့သည် လုံလောက်သော ထက်မြက်သောဗျူဟာများမဟုတ်ကြောင်းနှင့် တပ်နီတော်မှ စွမ်းဆောင်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်စေလိုခြင်းမရှိပေ။ ယင်းအစား၊ ၎င်းတို့သည် ကြိုမမြင်နိုင်သော သိပ္ပံနည်းကျ အောင်မြင်မှုများကြောင့် ၎င်းတို့ကို လွှမ်းခြုံထားသည်ဟု ကမ္ဘာက ယုံကြည်စေလိုသည်။
တကယ်တော့ ဟီရိုရှီးမားနဲ့ ပတ်သက်တာ လုံးဝထူးခြားတာမရှိပါဘူး။ ၁၉၄၅ ခုနှစ် နွေဦးနှင့် နွေရာသီတွင် ဂျပန်မြို့ကြီးများအား အမေရိကန် သမားရိုးကျ ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်မှုများသည် ဟီရိုရှီးမားကဲ့သို့ပင် ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် မကြာခဏဆိုသလို ပျက်စီးမှုများနှင့် အသေအပျောက်များ ပိုများသည်။ ထိုနွေရာသီတွင် ဂျပန်မြို့ကြီးပေါင်း ၆၆ မြို့ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး ဗုံးကြဲလေယာဉ် ၅၀၀ ၏ ပုံမှန်စီးနင်းမှုသည် ဗုံး ၅ ကီလိုတန်ကို ထုတ်ပေးနိုင်သည်။ ဟီရိုရှီးမား ဗုံးသည် ပျမ်းမျှ သမားရိုးကျ စီးနင်းမှုထက် သုံးဆသာ အလေးချိန် ၁၆ ကီလိုတန်နှင့် ညီမျှသည်။
သို့သော် သမားရိုးကျနှင့် နျူကလီးယား ဗုံးကြဲခြင်းသည် ဂျပန်ခေါင်းဆောင်များ၏ ဦးခေါင်းကို မလွဲစေခဲ့ပေ။ ဩဂုတ်လ ၆ ရက် ဟီရိုရှီးမား တိုက်ခိုက်မှုအပြီး နှစ်ရက်အကြာတွင် ၎င်း၏ ထိပ်သီးကောင်စီသည် မတွေ့ဆုံခဲ့ပေ။ ဩဂုတ်လ ၉ ရက်နေ့တွင် ဆိုဗီယက်တို့က ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သောအခါတွင် စကားလုံးများသည် တိုကျိုသို့ နံနက် ၄ နာရီ ၃၀ မိနစ်တွင် ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ကောင်စီချုပ်သည် နံနက် ၁၀း၃၀ တွင် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ဟီရိုရှီးမားနောက်မှာ ဧကရာဇ် ဟီရိုဟီတိုက ဘာမှ အရေးမယူဘူး။ သူက "အသေးစိတ်အချက်အလက်" ကိုမေးရုံပါပဲ။ သို့သော် ဆိုဗီယက်ကျူးကျော်မှုအကြောင်း ကြားသောအခါ၊ သူသည် Lord Privy Seal Koichi Kido ကို ချက်ချင်းခေါ်ပြီး "ဆိုဗီယက်ဝင်ရောက်မှုမှာ စစ်ပွဲကိုအဆုံးသတ်ရန် နည်းလမ်းရှာရန် ပိုအရေးကြီးသည်" ဟု ပြောခဲ့သည်။
စစ်ပွဲအပြီးတွင် Kido က "စစ်ခေါင်းဆောင်များသည် သိပ္ပံပညာ၏ စွမ်းအားဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြသော်လည်း ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအားမရှိခြင်း သို့မဟုတ် ဗျူဟာမြောက်သော အမှားများကြောင့်သာ မိမိတို့ကိုယ်ကို ယုံကြည်နိုင်လျှင် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်" ဟု ဝန်ခံခဲ့သည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံသားများသည် ၁၉၄၅ ခုနှစ် နိုင်ငံရေးလှည့်ဖျားမှုတွင် လွန်စွာပျော်ရွှင်ခဲ့ကြသည် ။ အကယ်၍ ဗုံးကို ဖောက်ခွဲခဲ့မည်ဆိုလျှင် အမေရိကန်သည် ဂျပန်နိုင်ငံ၏ ရှုံးနိမ့်မှုတွင် အဓိကလက်နက်ဖြစ်လာပြီး ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် အမေရိကန်၏ စွမ်းပကားကို မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဆိုဗီယက်တို့က မန်ချူးရီးယားကို ဟန်ချက်ညီအောင် ချေမှုန်းခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း အခိုင်အမာပြောနိုင်လျှင် မော်စကိုသည် လေးနှစ်အတွင်း အမေရိကန်တို့ မလုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာများကို လေးရက်အတွင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။
ဆိုဗီယက်တို့သည် ဂျပန်နှင့် အမေရိကန်ခေါင်းဆောင်များ၏ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် လူထုဆက်ဆံရေးတိုက်ပွဲတွင် တွန်းလှန်နေခဲ့သည်။
ဟီရိုရှီးမားနဲ့ နာဂါဆာကီအတွက် လေးလေးနက်နက် တောင်းပန်စကား ပြောဖို့ အမေရိကန်တွေအတွက် အချိန်နောက်ကျနေပါပြီ။ မလိုလားအပ်တဲ့ လုပ်ရပ်တွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဂျပန်ကို ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် အလျင်အမြန် အနိုင်ယူလိုက်ခြင်းဖြင့် ဆိုဗီယက်၏ လမ်းကြောင်းပေါ်ကို ရပ်တန့်သွားစေမည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်ဟု သမ္မတ Harry Truman က မှားယွင်းစွာ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့်သာ ၎င်းတို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သမ္မတ ဘားရက် အိုဘားမားသည် ယခုအခါ ဟီရိုရှီးမားသို့ သွားရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
မေလ ၂၆ ရက်နေ့တွင် အိုဘားမားသည် G7 နိုင်ငံ့ခေါင်းဆောင်များ အစည်းအဝေးအတွက် ဂျပန်နိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ သူ ဟီရိုရှီးမားကို ရောက်တဲ့အခါ ခေါင်းငုံ့ပြီး အမေရိကန်ရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ လုပ်ရပ်အတွက် ခွင့်လွှတ်ဖို့ တောင်းပန်သင့်တယ်။
