De ontvoering van veertien leden van de Iraanse Revolutionaire Garde brengt Iran en Pakistan op een botsingspad, ondanks dat beide landen ernstige pogingen ondernemen om de betrekkingen te verbeteren.
Na de ontvoering vorige week van 14 leden van de machtige Iraanse Revolutionaire Garde (IRGC) aan de grens tussen Iran en Pakistan, bestaat er een toenemende dreiging van permanente proxy-oorlogen tussen Iran en Saoedi-Arabië in Pakistan.
Boos over wat het beschouwt als een infiltratie van proxy-terreurgroepen, heeft de IRGC verschillende militaire operaties uitgevoerd in het onstabiele grensgebied tussen Iran en Pakistan, maar is er niet in geslaagd de terreurcellen te ontwortelen.
Ook de diplomatieke aanpak van Iran heeft geen resultaat opgeleverd. Iran schuift nu de schuld op Pakistan en vermoedt infiltratie van Saoedische volmachten met goedkeuring van de Pakistaanse Inter Services Intelligence (ISI).
De bewakers waren dat ontvoerd afgelopen maandag bij de grenspost Mirjaveh in de zuidoostelijke provincie Sistan en Baluchistan van Iran, een zeer poreuze grens die zowel door terreurgroepen als drugssmokkelaars wordt bezocht.
“We verwachten dat Pakistan de confrontatie zal aangaan met deze terroristische groeperingen die worden gesteund door enkele regionale staten, en de ontvoerde Iraanse strijdkrachten onmiddellijk zal vrijlaten”, aldus de IRGC.
It gevraagd het Pakistaanse leger “om de verantwoordelijken uit te leveren en de veiligheid en beveiliging van degenen die zijn ontvoerd te waarborgen.”
Dit taalgebruik impliceert dat de IRGC Pakistan op de een of andere manier direct of stilzwijgend bij de ontvoering beschouwt. De verwijzing naar “sommige regionale staten” is inderdaad Saoedi-Arabië. De verwachting van Pakistan voor actie is gebaseerd op nieuwe veiligheidsregelingen tussen de twee landen.
De betrekkingen tussen Iran en Pakistan zijn verbeterd met het aan de macht komen van de nieuwe Pakistaanse premier, Imran Khan, en de nieuwe militaire chef, generaal-majoor Qamar Bajwa, die afgelopen november in een zeldzame beweging Iran bezochten en overeenstemming bereikten over het opzetten van een direct communicatiekanaal dat de oorlog coördineert. grens patrouilleren.
In juli van dit jaar keerde de Iraanse militaire chef, majoor-generaal Mohammad Baqeri, terug op deze zeldzame stap door Pakistan te bezoeken om het proces van hun veiligheidsovereenkomst te bespreken.
De recente aanvallen lijken echter twijfel te zaaien over de ontluikende relatie.
Jaish ul-Adl (Leger van Justitie), dat de verantwoordelijkheid op zich nam voor de ontvoering van de Iraanse grenswachten in Baluchistan, maakt deel uit van een anti-sjiitisch soennitisch netwerk dat naar verluidt optreedt als een gezamenlijke proxy van ISI en de Saoedische inlichtingendienst.
De groep heeft uitgevoerd ten minste drie grensoverschrijdende ontvoeringen in de afgelopen vijf jaar, waarbij vaak een of meer van de ontvoerde mensen om het leven kwamen. Het is een splinter van Jundullah (de Volksverzetsbeweging van Iran).
Daarnaast de voormalige militaire chef van Pakistan, generaal Raheel Sharif leidt de Islamitische Alliantie voor Terrorismebestrijding die in 2015 door het Saoedische koninkrijk werd gevormd. De alliantie bestaat voornamelijk uit door de soennieten gedomineerde landen en sluit Iran, Irak en Syrië uit.
IRGC-verklaringen gebruiken woorden als ‘infiltratie’ en ‘verraad’, wat aangeeft dat Iran gelooft dat veel van deze terreurgroepen samenwerken met hun Pakistaanse en Iraanse tegenhangers en tot doel hebben instabiliteit in Iran te veroorzaken.
Iran is zich bewust van het feit dat de driehoek tussen de VS, Saoedi-Arabië en Israël heeft beloofd zoveel mogelijk druk op Iran uit te oefenen om het land te destabiliseren.
Toen Imran Khan aan de macht kwam, had Iran gehoopt op verbeteringen in de situatie. Hij steunde het standpunt van Iran ten aanzien van het nucleaire akkoord met Iran (JCPOA) en uitte kritiek op de Amerikaanse president Donald Trump. hem bellen“Onwetend en ondankbaar” voor het terugschroeven van de veiligheidshulp aan Pakistan.
Toch is het Pakistaanse standpunt ten aanzien van Iran tamelijk complex. Het land wil graag neutraal overkomen in zijn betrekkingen met Iran en Saoedi-Arabië, maar kan de Saoedische steun voor zijn nucleaire project niet negeren, noch het feit dat het Saoedische koninkrijk Pakistan vaak heeft gered tijdens een financiële crisis.
Het Pakistaanse leger steunt in principe de Saoedische militaire operaties in Jemen, ondanks dat het Pakistaanse parlement weigert deel te nemen aan de oorlog, terwijl Iran de oppositie Houthi’s steunt.
Imran Khan beloofde Iran het eerste land te maken dat hij zou bezoeken toen hij premier werd, maar in plaats daarvan ging hij naar Riyad.
Nu zijn eigen economie aan flarden ligt door zware Amerikaanse sancties, verkeert Iran niet in een positie om dezelfde financiële steun aan Pakistan te bieden. Hoe het ook zij, de Pakistaanse ISI opereert met weinig aandacht voor het dictaat van de centrale regering.
De belangrijkste prioriteiten liggen in Afghanistan en India, niet in Iran. Het is zelfs waarschijnlijk dat het de kaart van Iran zal spelen om voordelen te verkrijgen van zowel de VS als Saoedi-Arabië.
En daar schuilt het gevaar. Elke verdere escalatie van de veiligheidssituatie aan de Pakistaanse westgrens, Baluchistan, zal waarschijnlijk uitmonden in een permanent oorlogsgebied dat niet veel verschilt van het huidige oorlogsgebied. Afghaans-Pakistan grensgebied of de oostgrens van Pakistan met India in Jammu en Kasjmir.
Ook Iran zal waarschijnlijk een intensivering van de aanvallen zien aan zijn andere gevoelige grenzen, in het noorden Grens Iraaks Koerdistan of de zuidwestelijke grens zoals die de afgelopen tijd is ervaren Ahvaz-aanval.
Dat is de reden waarom Iran en Pakistan het zich niet langer kunnen veroorloven een gevaarlijk proxy-spel te spelen. Ze hebben een gecoördineerde strategie nodig die de politiek en het leger combineert om deze terreurorganisaties te verslaan, die te lang de kans hebben gekregen om als paddestoelen uit de grond te schieten in de regio en het leven te verwoesten.
Massoumeh Torfeh
