Het is een grote zorg dat blindheid over de hele wereld toeneemt. Wat zorgwekkender is om op te merken, is dat 90 procent van de totale blinden in de wereld in ontwikkelingslanden leeft. Pakistan is een van de zwaarst getroffen landen ter wereld en heeft er tot nu toe niet in geslaagd maatregelen te nemen om deze, anders geneesbare, ziekte effectief te bestrijden. Volgens de National Blindness Prevalence Survey 2006 wordt de omvang van de blindheid in Pakistan geschat op 1.49 tot 1.54 miljoen mensen. Op dezelfde manier lijden acht miljoen volwassenen en drie miljoen kinderen aan verschillende vormen van visuele beperking. Uit het onderzoek bleek ook dat ongeveer 70 procent van de mensen die getroffen zijn door blindheid in afgelegen gebieden woont en daarom helemaal niet in staat is om naar nabijgelegen grote steden te reizen, waar de meerderheid van de medische diensten zich bevindt.
Als gevolg van het gebrek aan noodzakelijke infrastructuur, in combinatie met niet de meest recente medische technologie in ziekenhuizen op tehsil- en districtsniveau, hebben slecht onderhouden apparatuur en het ontbreken van een geloofwaardig verwijzingsketensysteem, samen met een gebrek aan motivatie, belangenbehartiging, bewustzijn of monitoring- en evaluatiesysteem, een rol gespeeld. rol spelen bij het verergeren van het probleem van blindheid in ons land. Een andere oorzaak van de hoge prevalentie is echter dat er geen systeem is voor het prioriteren van behoeften, of het nu gaat om mensen die lijden aan glaucoom, staar of diabetesgerelateerde blindheid. In deze situatie neemt de verantwoordelijkheid van de publieke sector, vooral de medische gemeenschap, veel toe. Deze alarmerende situatie vereist consistente inspanningen om deze dreiging te beteugelen, zodat de getroffen mensen deze prachtige wereld met open ogen kunnen zien.
Het is echter een troost dat meer dan 80 procent van de blindheid te voorkomen of te genezen is. Daarom zou de medische broederschap de handen ineen moeten slaan met de overheidssector om deze ziekte te helpen behandelen. Het is belangrijk op te merken dat blindheid in Pakistan vooral in verband wordt gebracht met armoede; De lagere toegang tot oogzorgdiensten is een belangrijke factor die daaraan bijdraagt. Om blindheid terug te dringen is het nodig om arme mensen te targeten en hun voedingsgewoonten en levensstijl te veranderen. Elke inspanning om de armoede te verlichten zal in zekere zin ook bijdragen aan de verbetering van de algemene gezondheid van de hoi polloi. Deze interventies zullen, als ze goed worden geïmplementeerd, een duidelijke impact hebben op de gezondheidsgerelateerde ontberingen in ons land, waar de voortdurende lastenverlichting en een verzakkende economie miljoenen mensen werkloos en hopeloos hebben gemaakt.
In Punjab zijn de samenwerkingsinspanningen van het College of Ophthalmology & Allied Vision Sciences, King Edward Medical University, Lahore en internationale donoren een uitstekend voorbeeld van het delen van de collectieve verantwoordelijkheid. Wereldberoemde donoren zoals Fred Hollows Foundation (Australië) en Sight Savers International, VK spelen een prijzenswaardige rol in deze kruistocht om het onbereikbare te bereiken. Het is belangrijk erop te wijzen dat de Pakistaanse regering in 2005 samen met de internationale donoren het eerste Nationale Plan voor de Preventie en Controle van Blindheid heeft opgesteld. Het was de eerste serieuze en geplande studie van het probleem in dit land waar blindheid doorgaans door de samenleving wordt genegeerd.
Het is belangrijk op te merken dat de internationale donoren op lovenswaardige wijze hebben bijgedragen aan de bestrijding van deze ziekte in Pakistan. Het Australian Agency for International Development (AusAID) heeft de FHF gefinancierd voor het lanceren en implementeren van het Pakistan Australia District Eye Care (PADEC) Project van 2002 tot 2007 en van 2007 tot 2012. In het kader van het project werden de benodigde apparatuur en trainingen gegeven aan districtsoogzorgeenheden. De Australische regering hielp in 2009 bij de uitvoering van een vijfjarig Pakistaans-Australië subspeciaal oogzorgproject (PASEC). Ook verleende zij de nodige hulp en technische ondersteuning bij de modernisering van oogeenheden van DHQ-ziekenhuizen, personeelsbeheer in de oogzorg en ziektebestrijdingsprojecten in andere gezondheidssectoren in de provincie Punjab in de afgelopen jaren. De Fred Hollows Foundation en de Australische regering hebben intraoculaire kits gedoneerd voor gratis cataractoperaties op districtsniveau. Het is bemoedigend om erop te wijzen dat de Fred Hollows Foundation voortdurend helpt bij het herstellen van deze onevenwichtigheid in alle vier de provincies van het land. Op dezelfde manier heeft het Britse Sight Savers International een Low Vision Clinic opgericht op de oogafdeling van het DHQ-ziekenhuis in Rawalpindi. Het is nodig dat oogzorgtraining wordt gegeven aan personeel in de eerstelijnsgezondheidszorg, met name aan gezondheidswerkers in de gemeenschap, om personen met cataract en andere oorzaken van visuele beperkingen te identificeren en tijdig door te verwijzen naar ziekenhuizen voor de juiste behandeling.
De strijd tegen blindheid is een voortdurende inspanning die de deelname van alle segmenten van de samenleving vereist. Het bedrijfsleven en de ontwikkelingssector moeten ook naar voren komen om blindheid te helpen genezen. De samenleving kan gezamenlijk van deze wereld een prachtige plek maken voor de ongelukkige mensen die haar niet kunnen zien. Op dezelfde manier zouden Ulema en de religieuze geleerden de mensen ook moeten sensibiliseren voor oogdonaties in het licht van islamitische voorschriften. De media zouden de mensen moeten sensibiliseren voor oogdonaties, zodat hij, blind om ons heen, deze prachtige wereld kon zien. We moeten leren van een klein ontwikkelingsland als Sri Lanka, dat de grootste oogdonor ter wereld is. Het biedt gratis oogdonaties aan maar liefst 57 landen in de wereld, inclusief Pakistan.
Als we deze kwestie vanuit de filosofische kant bekijken, kan worden aangenomen dat er in een bepaalde samenleving twee soorten blindheid bestaan; alleen het aantal varieert. Ten eerste degenen die niet kunnen zien vanwege een of ander defect in hun ogen en de anderen die weigeren te zien ondanks een volkomen normaal gezichtsvermogen – en weigeren de voor de hand liggende realiteit van het leven te herkennen. Hetzelfde kan gezegd worden over naties; degenen die hun ogen openen en hard werken, gaan mee met de veranderende tijden, en degenen die hun ogen sluiten voor de bittere realiteit, blijven ver achter in de vriendelijkheid van naties. Daarom moeten onze nationale leiders hun ogen open houden voor de voortdurende uitdagingen van terrorisme, armoede en sociaal-economische onevenwichtigheden aan de basis.
