Bij het voorspellen van hoe het Amerikaanse Congres er na de verkiezingen van 6 november uit zal zien, is Sam Wang van Princeton University wat zijn collega-analisten een ‘uitbijter’ noemen.
Wang, een van de ongeveer twaalf vooraanstaande academici die statistische gegevens gebruiken om verkiezingen te voorspellen, zegt dat er een kans van 74 procent is dat de Democraten de netto 25 zetels zullen behalen die ze nodig hebben om de controle over het Huis van Afgevaardigden met 435 zetels over te nemen van de Republikeinen. .
Hij haalt de recente stijging in de peilingen van president Barack Obama aan, die volgens Wang andere Democraten zou kunnen helpen bij de stemming in het Huis van Afgevaardigden. Wang zegt dat zijn schatting “suggereert dat we de komende weken zouden kunnen zoeken naar (congres)districtsverkiezingen die in de richting van de Democraten zouden bewegen.”
Sinds Obama de afgelopen twee weken een aanzienlijke voorsprong heeft genomen op de Republikeinse uitdager Mitt Romney, is de kans steeds groter geworden dat de presidentiële race een groter dan verwachte rimpeling in de congresverkiezingen in het voordeel van de Democraten zou kunnen veroorzaken. Dat heeft geleid tot ongerustheid onder de Republikeinen en tot hoop onder de Democraten.
Het blijft echter een minderheidsstandpunt.
De conventionele wijsheid in Washington is dat een politiek verdeelde natie op 6 november waarschijnlijk een grotendeels bekende cast van personages aan weerszijden van Pennsylvania Avenue zal herplaatsen: een Democratische president, een door de Republikeinen geleid Huis en een door de Democraten geleide Senaat.
Ondanks alle turbulentie van de afgelopen jaren – inclusief de opkomst van de conservatieve, compromisbestendige Tea Party-beweging en de daaruit voortvloeiende patstelling in Washington die leidde tot historisch lage goedkeuringscijfers voor het Congres, zijn de Amerikanen op koers om de meeste van dezelfde mensen te behouden. de leiding hebben, zeggen de meeste analisten.
Dat is misschien geen goed nieuws voor degenen die hopen op een spoedig akkoord tussen de partijen over de aanpak van de hoge werkloosheid, de schulden- en tekortenproblemen van het land. Als er binnenkort geen compromis in het Congres komt, kunnen grote belastingverhogingen en verplichte bezuinigingen begin volgend jaar de economie over de ‘begrotingsafgrond’ heen sturen en weer in een recessie belanden.
In het Huis van Afgevaardigden – waar elke twee jaar elke zetel kan worden verkozen – zal er waarschijnlijk verzet ontstaan tegen enkele van de 87 Republikeinen voor de eerste termijn, van wie velen zijn gekozen met de steun van de Tea Party, die hun partij de controle over de Tweede Kamer hebben gegeven. kamer. De Democraten hebben zich gericht op een twintigtal eerstejaars Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden, die als bijzonder kwetsbaar worden beschouwd.
Maar analyses van district tot district door het Cook Political Report, het Rothenberg Political Report en anderen suggereren dat de winst in zetels in het Huis van Afgevaardigden voor beide partijen waarschijnlijk klein zal zijn. Het meest waarschijnlijke scenario: de Democraten zullen netto een paar zetels winnen – misschien wel vijftien – maar zullen in de minderheid blijven.
Een belangrijke reden voor dergelijke schattingen: in veel gevallen werd de uitslag van de verkiezingen voor de zetels in het Huis van Afgevaardigden in november feitelijk al maanden geleden vastgesteld, toen staten het proces van het hertekenen van hun congresdistricten doormaakten, dat eens in de tien jaar plaatsvond.
In twintig staten met door de Republikeinen geleide wetgevende macht werden de districten doorgaans opnieuw ingedeeld om de zittende leden van het Congres te helpen herverkiezing te winnen door hun districten conservatiever te maken – en om sommige Democraten kwetsbaarder te maken.
De Democraten deden hetzelfde en beschermden hun eigen land in acht staten waar zij de wetgevende macht controleren. In Illinois verdeelden de Democratische wetgevers vijf congresdistricten die nu door Republikeinen worden vertegenwoordigd, zodat elk meer Democraten kreeg.
Dat is gedeeltelijk de reden waarom de Republikeinse vertegenwoordiger van Illinois, Joe Walsh, een uitgesproken held van de Tea Party, waarschijnlijk uit het Huis van Afgevaardigden zal worden gezet door de Democratische uitdager Tammy Duckworth, een oorlogsveteraan uit Irak. Uit een recente opiniepeiling in het district bleek dat Duckworth met 14 procentpunten was gestegen.
Andere staten gebruikten tweeledige panels om de House-districten te hertekenen, deels om de politieke impact te verspreiden.
Over het geheel genomen zal het politiek geladen herverdelingssysteem echter waarschijnlijk helpen de status quo in Washington te behouden. Analisten zeggen dat voor deze verkiezingen de calculus in de races in het Huis van Afgevaardigden alleen zou veranderen als er een aanzienlijke overwinningsmarge in de presidentiële race zou bestaan.
“Als Obama met een ruime marge wint – zeg 53 procent tot 46 procent – zou dit de Democratische winst in het Huis van Afgevaardigden kunnen vergroten van zes zetels naar misschien twaalf of vijftien zetels”, zegt Larry Sabato, die congresraces bijhoudt aan het Center for Business van de Universiteit van Virginia. Politiek.
EEN ROMNEY 'JASSTAART'-EFFECT?
In de Senaat – waar 33 van de 100 zetels verkiesbaar zijn – zien de meeste analisten dat de Republikeinen een kleine deuk maken in de 53-47 meerderheid van de Democraten, maar niet genoeg voor een overname.
De Senaat is de plek waar de toenemende invloed van de Tea Party echt voelbaar was – op manieren die de Republikeinen konden helpen of schaden. Sommige analisten zeggen dat de Republikeinen Romney nodig hebben om Obama te verslaan in de presidentiële race om enige hoop te hebben op een “jasstaarteffect” dat hen controle over de Senaat zou kunnen geven.
De Tea Party zal waarschijnlijk een ongekende macht hebben in de Senaat. Drie door Tea Party gesteunde uitdagers – Ted Cruz in Texas, Deb Fischer in Nebraska en Jeff Flake in Arizona – krijgen de voorkeur om te winnen. Een vierde, Richard Mourdock, is in Indiana in een spannende race verwikkeld tegen Democraat Joe Donnelly.
De opkomst van Mourdock is een symbool geworden van de verdeeldheid binnen de Republikeinse Partij die haar ervan zou kunnen weerhouden de Senaat over te nemen. In de Republikeinse voorverkiezingen dit jaar versloeg Mourdock de zesjarige senator Richard Lugar, een gematigde Republikein die een redelijk veilige gok zou zijn geweest om herverkiezing te winnen.
Nu Lugar te midden van de kritiek van de Tea Party dat hij te graag met de Democraten wilde samenwerken, is zijn zetel in de Senaat – die hij sinds 1977 bekleedde – in gevaar voor de Republikeinen. De race tussen Mourdock en Donnelly wordt algemeen gezien als een gooi.
De hoop van de Republikeinen om de volgende Senaat te controleren wordt eveneens in twijfel getrokken vanwege de pensionering van senator Olympia Snowe uit Maine, een gematigde Republikein die bij de aankondiging van haar vertrek een partijpolitieke impasse aanhaalde. De favoriet om haar te vervangen is Angus King, een voormalige gouverneur van Maine die zich kandidaat stelt voor de Senaat als onafhankelijke partij, maar van wie beide partijen aannemen dat hij met de Democraten zou samenwerken.
Dan is er nog het geval van Todd Akin, het door de Tea Party gesteunde congreslid van Missouri dat een drievoudige voorverkiezingen won in de strijd tegen de democratische senator Claire McCaskill.
Beide partijen beschouwden McCaskill als kwetsbaar in de aanloop naar dit verkiezingsjaar, maar controversiële opmerkingen van Akin die suggereerden dat slachtoffers van verkrachting op natuurlijke wijze een zwangerschap zouden kunnen voorkomen, hebben de race in het voordeel van McCaskill doen verschuiven. Akin heeft de oproepen van verschillende Republikeinse leiders om uit de race te stappen afgewezen.
Meer recentelijk hebben verschillende Republikeinse Senaatskandidaten die stemmen van de Democraten probeerden te lokken, te maken gekregen met een ander probleem: de videoband van Romney waarin hij de 47 procent van de Amerikanen die overheidsuitkeringen ontvangen afdeed als ‘slachtoffers’ die op zoek zijn naar aalmoezen.
Minstens drie kandidaten voor de Republikeinse Senaat – Scott Brown in Massachusetts, Linda McMahon in Connecticut en Dean Heller in Nevada – hebben zich uitgesproken tegen de opmerkingen van Romney.
'Ik ben Scott Brown. Hij is Mitt Romney,' zei Brown. “Over een heleboel dingen zijn we het niet eens.”
Sabato van de Universiteit van Virginia zei dat het fortuin van Romney de sleutel zou kunnen zijn voor de kansen van de Republikeinen om Senaatszetels te winnen die zijn bezet door Democraten in Virginia, Montana, North Dakota en Florida.
“Het zal heel moeilijk worden voor de Republikeinen om de Senaat over te nemen als Romney het Witte Huis niet verovert”, zei Sabato. “Dat is een andere evaluatie dan een jaar geleden, toen de GOP (Republikeinse Partij) een goede gok leek om de Senaat te grijpen.”
EEN ‘STATUS QUO VERKIEZING’
Enkele maanden geleden voorspelde Ethan Siegal van The Washington Exchange, een particulier bedrijf dat Washington in de gaten houdt voor institutionele investeerders, een Republikeinse aanval op het Witte Huis, het Huis van Afgevaardigden en de Senaat vanwege de zwakke economie en uit peilingen die erop wezen dat de Amerikanen niet tevreden waren met de koers die zij zouden volgen. van het land.
“Maar nu denk ik dat we op weg zijn naar een status quo-verkiezing”, waarbij de Republikeinen het Huis van Afgevaardigden behouden en de Democraten de Senaat en het Witte Huis behouden, zei Siegal.
Hij zette zijn veranderende kijk op Romneys moeizame campagne voor het presidentschap vast.
Romney, wiens goedkeuringsscores lager zijn dan die van Obama, “is de boel aan het stinken”, zei Siegal, een weerspiegeling van de ongerustheid onder sommige Republikeinen over de campagne van Romney.
Republikeinen hopen dat de voormalige gouverneur van Massachusetts wat momentum kan winnen in zijn drie debatten met Obama, waarvan de eerste woensdag in Denver is.
Siegal zei dat het onduidelijk is of een status quo-verkiezing ertoe zou leiden dat de Republikeinse voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, John Boehner, en de Republikeinse leider van de Senaat, Mitch McConnell, meer bereid zullen zijn om overeenkomsten met Obama te sluiten over kwesties als de begroting, belastingen en de escalerende staatsschuld.
'Ze zouden kunnen zeggen dat het tijd is om compromissen te sluiten,' zei Siegal. 'Of Boehner en McConnell zouden kunnen zeggen: 'We hadden dit jaar moeten winnen. We hadden gewoon de verkeerde persoon bovenaan het ticket. We moeten Obama opnieuw blokkeren en wachten op de volgende verkiezingen.”
(Reuters)
