In de jaren 1910 waren er drie belangrijke oorlogen: de Eerste en Tweede Balkanoorlogen en de Eerste
Wereldoorlog werden geleefd. Door deze oorlogen heeft iedereen een ander belang. Na de Balkan
Oorlogen, onafhankelijkheid en de kaart van staten werden bepaald, en na de Eerste Wereldoorlog
Koninkrijk Joegoslavië werd opgericht. Toen, na de Tweede Wereldoorlog, begon het te roepen
de Federale Volksrepubliek Joegoslavië, en in 1963 werd de naam veranderd in de
Socialistische Federale Republiek Joegoslavië. Er waren zes landen: Servië en Bosnië
en Herzegovina, Kroatië, Slovenië, Macedonië en Montenegro; en twee autonome
regio's die Kosovo en Vojvodina waren. Deze regeling was van kracht tot aan die van Tito
overlijden in 1980. In dit schrijven zullen we kijken naar de historische structuur van de Balkan in de
1990s.
Na de dood van Tito brak de regulering van de Socialistische Federale Republiek Joegoslavië
neergehaald en Servië had meer macht dan andere landen. Omdat deze situatie zich heeft voorgedaan, is de
verdeling van de federale structuur van Joegoslavië werd geleefd. De concrete reden is zichtbaar
terwijl Servië de presidentsmissie overneemt van de Kroatische Stipe Mesiç met de rotatiemethode erin
1991. Daarna Kroatië en Slovenië in 1991, Macedonië (in het huidige Noord-Macedonië),
en Bosnië-Herzegovina werd in 1992 onafhankelijk. Hoewel er geen enkel probleem is
vond plaats voor de onafhankelijkheid van Slovenië, Kroatië en Macedonië, Bosnië en Macedonië
Die van Herzegovina resulteerde in oorlog. Ook werd er in Rome een bijeenkomst belegd om hierover te beslissen
Het operatiegebied van de NAVO in 1991. Volgens die bijeenkomst kunnen operaties buiten het gebied plaatsvinden
gemaakt door de NAVO. De NAVO had echter pas in 1994 operaties ondernomen in de oorlog in Bosnië.
Nadat het zich bij de operatie had aangesloten, gaf het Servische leger zich over, en het Dayton-akkoord was dat ook
ondertekend. Vanwege de inhoud van het Dayton-akkoord, die ongeveer verband hield met Kosovo
wacht op zijn onafhankelijkheid van de autonomie, heeft Servië besloten Kosovo erbij te betrekken
grenzen, de Kosovo-crisis deed zich voor. Het Kosovo Bevrijdingsleger begon het Servische leger aan te vallen,
en de Verenigde Naties en de NAVO kwamen om Kosovo te helpen. We kunnen ook zeggen dat de NAVO dat heeft gedaan
kreeg voor die crisis meer actie dan de jaren van de Bosnische Oorlog. Eind 1999 faalde Servië,
en de Verenigde Naties bestuurden Kosovo tot 2008 door de internationale gemeenschap (Kosovo
werd in 2008 onafhankelijk).
Als we vanuit het perspectief van Turkije naar deze jaren kijken, zien we dat Turkije gebruik heeft gemaakt van de
Verenigde Naties, NAVO, Islamitische Conferentie en de Organisatie voor Veiligheid en
Samenwerking in Europa om over de Balkan te praten. Ook Turkije wilde een actieve rol krijgen
op de Balkan, maar aan het begin van de oorlog in Bosnië werd Turkije door anderen niet geaccepteerd
degenen. Nadat de aanvallen van Servië gevaarlijker werden en de macht van de Verenigde Naties niet meer
Genoeg, Turkije kreeg acceptatie en stuurde troepen onder UNPROFOR. Bovendien, hoewel
Turkije had na de oorlog in Bosnië politiek en economisch goede betrekkingen met Servië
en Kosovo-crisis Turkije heeft zijn betrekkingen met Servië herzien. Ook voor Kosovo-crisis Turkije
kreeg een militaire missie onder de NAVO. Turkije kreeg niet alleen acties met het leger, maar ook met het leger
diplomatiek met de Verenigde Naties en de NAVO.
Kortom, met de toenemende invloed van het communisme na de Tweede Wereldoorlog
Er zijn bepaalde veranderingen geweest in Joegoslavië. De Socialistische Federale Republiek Joegoslavië,
die tot de dood van Tito uit zes sociale staten en twee autonome regio's zou bestaan, ging verloren
zijn evenwicht in de jaren tachtig en Servië won aan gewicht in de federale structuur. Als het aankomt op
In de jaren negentig zien we opstanden in naam van de onafhankelijkheid. Kroatië en Slovenië in 1990,
Macedonië (Noord-Macedonië) en Bosnië-Herzegovina riepen in 1992 de onafhankelijkheid uit.
Hoewel Servië geen destructieve acties ondernam tegen Slovenië, Kroatië en Macedonië,
Servië verklaart de oorlog aan Bosnië en Herzegovina. Ook in deze jaren waarin de
De NAVO-alliantie besloot deel te nemen aan operaties buiten het gebied en sloot zich laat aan bij de oorlog in Bosnië.
Toen men zag dat de kracht van de Verenigde Naties ontoereikend was tegen Servië, de NAVO
nam deel en Servië trok zich terug als gevolg van de bombardementen. Als gevolg van deze oorlog zijn de
Het Dayton-akkoord werd ondertekend en na het akkoord brak de Kosovo-crisis uit. Turkije wel
niet langer onverschillig voor de ontwikkelingen op de Balkan. Turken, Bosniërs en Albanezen
leven in deze landen, die banden hebben afhankelijk van de geschiedenis, financieel ondersteund en
moreel gezien en stuurde Turkije troepen naar de NAVO.
Dit artikel is geschreven door Bus Bakkaloğlu
