Acht soorten mensen die geloven

Het volgende is het schriftelijke testament opgesteld door Hüseyin Hilmi Işık op 24 Rabi-ul-awwal, 1410, wat samenvalt met 24 Tashrini awwal, 1989, dinsdag:

Er zijn acht soorten mensen in de wereld:

1- Gelovige die is Salih (vroom, goed). Hij zegt dat hij moslim is. Hij houdt vast aan het geloof van Ahl as-sunna. Een persoon die het geloof van Ahl as-sunna aanhangt, wordt geroepen Soennî (Soenniet). Hij past zich aan aan een van de vier Madh-habs van de Ahl as-sunna. Dus bij alles wat hij doet verkeert hij in een staat van gehoorzaamheid aan de Sharî'at. Hij verricht zijn daden van aanbidding in overeenstemming met zijn Madh-hab. Hij vermijdt harâms (handelingen die door de islam verboden zijn). Als hij in dit opzicht onbedoeld een fout maakt, maakt hij tawba door de voorwaarden ervan in acht te nemen. Voordat hij zijn kinderen naar de basisschool stuurt, stuurt hij ze naar een Sâlih imâm of naar een leraar van de Koran al-kerîm. Hij streeft ernaar dat ze de Koran al-kerîm leren lezen, de sûra's van de Koran uit het hoofd leren die in de namâz moeten worden gereciteerd, en Ilmihâl leren. Hij stuurt ze naar de basisschool nadat ze deze dingen hebben geleerd. Hij stuurt zijn zoons naar de middelbare school, naar een universiteit voor onderwijs. Het is een must dat ze religieuze kennis verwerven en regelmatig dagelijkse gebeden van namâz beginnen uit te voeren voordat ze naar de basisschool gaan. Een vader die zijn kinderen niet dienovereenkomstig opvoedt, kan geen Salih-moslim zijn. Hij en zijn kinderen zullen naar de hel gaan. De aanbidding die hij heeft gedaan, bijvoorbeeld pelgrimstochten, zullen hem niet behoeden voor de hel. De moslim die Sâlih is, zal nooit de hel binnengaan.

2- Een gelovige die dat is Afwijkend. Hij zegt dat hij moslim is, en dat is hij ook. Toch is hij dat niet Soennî. Hij heeft geen Madh-hab. Met andere woorden, zijn geloof komt niet overeen met het geloof dat wordt onderwezen door geleerden van de Ahl-Sunna. Daarom zal geen van zijn aanbidding aanvaard worden. Hij zal de hel niet ontvluchten. Als hij de aanbidding niet verricht en harâms begaat, zal hij bovendien voor deze zonden in de hel blijven. Omdat zijn afwijkende geloof geen ongeloof veroorzaakt, zal hij niet eeuwig in de hel blijven. Een voorbeeld van zulke mensen wordt de sjiitische groep genoemd Imamiyya.

3- De Zondig De gelovige zegt dat hij een moslim is, en dat is ook zo. Hij is ook soennitisch. Dat wil zeggen, hij houdt vast aan het geloof van Ahl as-sunna. Toch verwaarloost hij sommige of alle aanbidding. Hij begaat harâm. De zondige gelovige zal lijden onder het hellevuur als hij geen tawba verricht of Shafâ'at (voorspraak van de Profeet, een van de Awliyâ, of een Sâlih Moslim) of vergeving van Allâhu ta'âlâ bereikt. Maar zelfs in dit geval zal hij niet eeuwig in de hel blijven.

4- Een ongelovige vanaf zijn geboorte is een persoon met ouders die ongelovig zijn (of waren). Hij is opgevoed als een ongelovige. Hij gelooft niet in het feit dat Mohammed 'alayhi-salam' de Profeet is. Joden en christenen zijn ongelovigen met (hemelse) boeken. Communisten en vrijmetselaars zijn ongelovigen zonder boek. Zij geloven ook niet in opstaan ​​na de dood. Mensen die afgoden en iconen aanbidden worden geroepen Mushrik (polytheïst). Ongelovigen zullen naar de hel gaan en onderworpen worden aan het eeuwige vuur. Geen van de goedheden die ze in de wereld hebben gedaan, zal van enig nut zijn, noch zullen ze hen van de hel redden. Als een ongelovige vóór zijn dood moslim wordt, krijgt hij gratie en wordt hij een Salih-moslim.

5- Een Murtad (afvallige) is een persoon die de Islam verlaat en een ongelovige wordt. Alle aanbidding en vrome daden die hij als moslim verrichtte, zullen worden verwijderd en zullen daarom na zijn dood geen waarde meer hebben. Als hij weer moslim wordt, krijgt hij gratie en wordt hij een uiterst zuivere gelovige.

6- Een Munafiq zegt dat hij moslim is. Toch is hij geen moslim. Hij heeft een andere religie. Hij is een ongelovige. Hij doet zich voor als moslim om moslims te misleiden. Een munâfiq is erger dan een (onverhulde) ongelovige. Hij is schadelijker voor moslims. Vroeger was het aantal munâfiqs tamelijk groot. Er zijn er vandaag zo goed als geen.

7- Een Zindiq zegt ook dat hij moslim is. Toch is hij geen lid van welke religie dan ook. Hij gelooft niet in opstaan ​​na de dood. Hij is een verraderlijke ongelovige. Om moslims uit de islam te misleiden en hun religie van binnenuit te vernietigen, presenteert hij zijn ongeloof in naam van de islam. Qâdiyânî's, Bahâî's en Bektâshî's bevinden zich in deze groep.

8- Een Mulhid beweert ook moslim te zijn en denkt dat hij moslim is. Hij verricht de islamitische aanbidding en vermijdt de harâms. Toch is hij sterk afgedwaald van het geloof dat de soennieten koesterden in zijn interpretatie van de Qur'ân al-kerîm, in die mate dat sommige overtuigingen die hij aanhangt zijn îmân teniet doen en ongeloof veroorzaken. In deze groep bevinden zich Nusayrî's en Ismâîlî's, twee sjiitische sekten, en Wahhabi's. Ze proberen zichzelf voor te stellen als gelovigen en de soennieten, die eigenlijk mensen zijn met het juiste geloof, als ongelovigen. Aangezien een persoon die een gelovige een ongelovige noemt, zelf een ongelovige zal worden, zijn deze mensen erger en schadelijker voor moslims dan ongelovigen.

Ieder wijs persoon zou graag in comfort en vrede in de wereld willen leven, kwelling willen vermijden en oneindige zegeningen in het Hiernamaals willen bereiken. Het verkrijgen van troost in de wereld en eeuwige zegeningen in het Hiernamaals vereist dat je een Salih Moslim. En om een ​​Salih-moslim te zijn, is het op zijn beurt nodig dat je de islamitische leringen leert uit boeken die zijn geschreven door geleerden van de islamitische wereld Ahl Assuna. Een onwetend persoon kan niet eens een moslim zijn, laat staan ​​een Salih. Hoe een Sâlih-moslim zou moeten zijn. In het kort:

1- Hij moet geloven zoals geleerd door geleerden van Ahl as-sunna. Met andere woorden: hij moet een Soennî.

2- Als hij een fiqh-boek leest dat tot een van de vier Madh-habs behoort, moet hij de leringen van de Sharî'at correct leren kennen, zijn daden van aanbidding dienovereenkomstig uitvoeren en wegblijven van de harâms. Een persoon die zich niet aanpast aan een van de vier Madhhabs of de faciliteiten in de vier Madhhabs selecteert en zo een mengsel maakt van de Madhhabs, wordt een 'Madh-hab'loos persoon genoemd. Een Madh-habloos persoon heeft de weg van de Ahl as-sunna verlaten. En iemand die geen soenniet is, moet óf een ketter óf een ongelovige zijn.

3- Hij moet werken om in zijn levensonderhoud te voorzien. Hij moet zijn brood verdienen met halâl-middelen, waarbij hij zijn zaken moet doen op een manier die verenigbaar is met de geboden van Allahu ta'âlâ. We leven in zo’n tijd dat een arm persoon nauwelijks zijn geloof en kuisheid kan beschermen, zelfs niet zijn persoonlijke rechten. Om deze waarden te beschermen en de islam te dienen, moet hij gebruik maken van de nieuwste wetenschappelijke vernieuwingen en faciliteiten. Verdienen via halâl manieren is een grote daad van aanbidding. Elke manier van verdienen die de dagelijkse gebeden van namâz niet hindert en die er niet voor zorgt dat iemand harâm begaat, is goed en gezegend.

Voor aanbidding en wereldse handelingen; nuttig en gezegend zijn is afhankelijk van het alleen doen ter wille van Allah, alleen verdienen ter wille van Allah en alleen geven ter wille van Allah; en kortom hebben Ikhlâs. Ikhlâs betekent alleen van Allâhu ta'âlâ houden en alleen liefhebben ter wille van Allâhu ta'âlâ.