Overmatige woede of hardheid die een gevaarlijk niveau bereikt, wordt genoemd tahawwur (stoutmoedigheid, dwaasheid). Een persoon met tahawwur vertoont kenmerken van hardheid, toorn en ruwheid. Het tegenovergestelde van tahawwur is zachtheid (hil). Een zachtaardig persoon zal niet boos of opgewonden worden als hij een situatie tegenkomt die woede veroorzaakt (ghadab). Een laf persoon schaadt alleen zichzelf. Omgekeerd schaadt een boze persoon zowel zichzelf als anderen. Toorn kan iemand zelfs tot ongeloof leiden. Rasûlullah ‘sall-Allahu ‘alayhi wa sal-lam’ zegt in een hadith-i-sherîf: “Woede (Ghadab) bederft iemands geloof.” Rasûlullah ‘sall-Allahu ‘alayhi wa sallam’ werd nooit boos vanwege wereldse zaken. Hij zou alleen maar boos worden ter wille van Allâhu ta'âlâ. Iemand die in een staat van woede verkeert, kan iets zeggen of doen dat ongeloof veroorzaakt. Een boos persoon moet er van tevoren over nadenken dat zijn tegenstander op zijn woede zal reageren en er iets als reactie op zal doen. Woede zorgt ervoor dat iemands hart onstabiel wordt en deze instabiliteit weerspiegelt zich op zijn gezicht als een lelijke en formidabele verschijning.
Het overwinnen of beheersen van woede wordt genoemd “kazm”. Succesvolle “kâzm” is een zeer goede en nuttige daad en zorgt ervoor dat iemand veel beloningen verdient (thawâbs). Iedereen die toorn of woede overwint, zal beloond worden met het Paradijs. Allahu ta'âlâ houdt heel veel van een persoon als hij zijn woede beheerst ter wille van Allahu ta'âlâ en zijn tegenstander vergeeft en geen wraak neemt. De volgende hadîth-i-sherîfs informeren ons over dit type persoon: “Als iemand zijn woede overwint omwille van Allahu ta’âlâ, zal Allahu ta’âlâ ook Zijn bestraffing (‘azâb) van hem wegnemen.” en “Allâhu ta’âlâ zal een moslim liefhebben, beschermen en er genade mee hebben die drie kwaliteiten bezit: iemand die dank geeft voor gegeven zegeningen; iemand die een onderdrukker vergeeft; iemand die zijn woede ‘ghadab’ overwint.” Dankzeggen voor een bepaalde zegening is het gebruiken van de zegening volgens de richtlijnen van de Islam. In de volgende hadith-i-sherîfs verklaarde Rasûlullah ‘sall-Allahu ‘alayhi wa sal-lam’: “Als een persoon die erg boos wordt zich zacht gedraagt, ook al heeft hij de macht om alles te doen wat hij wil, zal Allâhu ta’âlâ zijn hart vullen met een gevoel van veiligheid en met îmân;” Imam al-Ghazâlî ‘rahimahullâhu ta’âlâ’ zei: “Het hebben van zachtheid ‘hilm’ is kostbaarder dan het overwinnen van woede ‘ghadab’.” Een hadîth-i-sherîf wijst op de waarde van zachtheid (hilm), “O mijn Allah! Geef mij kennis ‘ilm’, versier mij met zachtheid ‘hilm’, zegen mij met vroomheid ‘taqwâ’, en verfraai mij met een goede gezondheid ‘âfiyat’.” Îsâ (Jezus) ‘alaihis-salam’ kwam langs enkele Joden. Ze begonnen hem allerlei vieze namen te geven. Hij praatte zachtjes tegen hen. Toen hem werd gevraagd waarom hij zo aardig voor hen was, ondanks alle scheldwoorden die ze naar hem hadden geslingerd, antwoordde hij: ‘Men zal anderen geven wat men bezit.’ De algemene regel is dat iemand die niemand lastig valt, zich op zijn gemak zal voelen en vrolijk zal zijn en dat iedereen hem zal prijzen.
Een hadîth-i-sherîf luidt: “Woede (ghadab) ontstaat als gevolg van de kwade suggesties (waswasa) van de duivel. De duivel is uit vuur geschapen. Brand wordt geblust met water. Doe wassing (wudu) om woede te overwinnen!” Om deze reden zou een boze persoon “A’ûdhu basmala” en twee “Qul a’ûdhu” moeten lezen. ('aql) zal stoppen met functioneren en hij zal de grenzen van de islam overschrijden. Een boze persoon moet gaan zitten als hij opstaat. Een hadîth-i-sherîf luidt: “Degene die wordt overvallen door woede (ghadab) moet gaan zitten als hij opstaat. Als de woede aanhoudt, moet hij op een van zijn zijden gaan liggen! Het is gemakkelijk voor een staande persoon om snel wraak te nemen. Zitten vermindert zijn woede. Liggen vermindert zijn woede verder. Woede is het resultaat van verwaandheid (kibr). Liggen vermindert de verwaandheid. Als een persoon de persoon die de woede heeft veroorzaakt niet kan behandelen (ghadab) zachtjes zou hij van hem moeten scheiden en hem niet langer moeten zien.
Men moet niet boos worden op anderen vanwege wereldse of religieuze zaken. De hadîth-i-sherîf met de titel: “Lâ taghdab” verbiedt woede. Wanneer iemand boos wordt, worden al zijn zenuwen onstabiel en verliezen sommige delen van zijn lichaam hun fysieke fitheid. Artsen kunnen geen geneesmiddel voor die ziekte vinden. De enige remedie voor deze ziekte is de bovengenoemde hadîth-i-sherîf “Lâ taghdab”. Een boos persoon doet mensen om hem heen pijn met zijn woorden en gedrag. Ze krijgen ook zenuwziekten. Er zal geen vrede en harmonie in hun huis worden gevonden. Het kan zelfs leiden tot scheiding of moord. Als er in een huis niemand boos wordt, is er geluk, troost, vrede en opgewektheid. Als er iemand is die boos wordt, zal daar geen enkele troost, vrede of opgewektheid zijn. Er kan altijd sprake zijn van enige onenigheid of zelfs vijandigheid tussen de man en de vrouw of tussen de zoon en zijn moeder. Hieruit moet begrepen worden dat het naleven van de regels van de Islamitische Sharî’at geluk, troost en opgewektheid zal brengen. Zelfs ongelovigen die de regels van de Sharî’at volgen, zullen geluk bereiken in deze wereld.
Onwetende en domme mensen hebben het over woede (ghadab) en toorn (tahawwur) als moed (shajâ'at), eer, mannelijkheid en patriottisme. Ze verfraaien en verfraaien de ondeugdwoede (ghadab) met deze eufemistische woorden. Ze vertellen anderen dat het hebben van woede een goede zaak is en proberen deze visie te ondersteunen met verhalen over hoe grote persoonlijkheden boos werden. Hun houding weerspiegelt hun onwetendheid en bewijst dat hun hersenen niet goed functioneren. In feite wordt een zieke sneller boos dan een gezond persoon, worden vrouwen sneller boos dan mannen, en zijn oudere mensen vatbaarder voor woede dan jongeren.
Een andere oorzaak van iemands woede kan zijn dat hij verkeerd wordt begrepen. Een aanbevolen manier om misverstanden te voorkomen is beknopte, duidelijke en ondubbelzinnige taal. Dubbelzinnig taalgebruik zal de luisteraar irriteren. Er moeten drie voorwaarden in acht worden genomen bij het communiceren van het juiste woord (amr al-ma'rûf). De eerste voorwaarde is een zuivere intentie om een gebod of verbod van Allahu ta’âlâ over te brengen. Ten tweede, volledige beheersing van het onderwerp dat gepredikt moet worden, inclusief de bronnen en documenten van de gepresenteerde informatie. En ten derde: geduld met de daaruit voortvloeiende problemen. Zachte taal is een voorwaarde, en hardheid sluit dat uit. Harde, twistzieke taal zal tot aanzetten (fitna) leiden.
Wanneer een arm persoon iets vraagt aan een rijk persoon en zijn verzoek wordt afgewezen, kan dat woede veroorzaken (ghadab) in beiden.
Als u een vraag stelt of iets zegt tegen iemand die het druk heeft, nadenkt, angstig of verdrietig is, kan dit ertoe leiden dat hij boos wordt. Een huilende baby of het geluid van kinderen of dieren kan bij sommige mensen ook woede veroorzaken. Woede van deze aard is buitengewoon onaangenaam. Het is een verdienstelijke daad, een soort religieuze ghayrat, om boos op jezelf te zijn vanwege je slechte daden van aanbidding; het genereert dooi. Het hebben van woede jegens de leiders van de regering of jegens Rasûlullah ‘sall-Allahu ‘alayhi wa sal-lam’ of jegens Allahu ta’âlâ vanwege hun geboden en verboden, is de ergste vorm van woede. Dit soort woede veroorzaakt ongeloof. De hadith-i-sherif, “Woede (ghadab) bederft iemands geloof” laat zien dat het hebben van woede jegens Rasûlullah of Allâhu ta’âlâ ongeloof veroorzaakt.
Het tegenovergestelde van woede (ghadab) is zachtheid (hil). Zachtheid is beter dan je woede kunnen overwinnen. Zachtheid betekent dat je helemaal niet boos wordt. Het is een teken dat je heel wijs bent. Rasûlullah ‘sall-Allahu ‘alayhi wa sal-lam’ zegt in de volgende hadith-i-sherîfs: “Allahu ta’âlâ houdt van degenen die zachtaardig handelen als reactie op een incident dat woede veroorzaakt ‘ghadab’,” en “Allâhu ta’âlâ houdt van mensen die zachtheid ‘hilm’, schaamte ‘hayâ’ en ‘iffat’ bezitten. Hij heeft een hekel aan degenen die vuile taal ‘fuhsh’ spreken en aan bedelaars die op een lastige manier vragen stellen.” ‘Iffat’ betekent dat je geen oog hebt voor de rijkdom van anderen. ‘Fuhsh’ betekent vieze en lelijke dingen. Rasûlullah ‘sall-Allahu ‘alayhi wa sal-lam’ zegt in de volgende hadith-i-sherîfs: “Het vuur van de hel zal geen persoon verbranden die in overeenstemming met de islam leeft en die zacht van aard is.” en “Zacht zijn brengt zegeningen met zich mee. Slap of buitensporig zijn bij het uitvoeren van iemands taken of zaken veroorzaakt een staat van achteloosheid ‘ghafat’,” en “Iemand die geen zachtheid ‘rifq’ heeft, is geen nuttig en heilzaam persoon,” en “Zachtheid ‘rifq’ verfraait of versiert een persoon en elimineert zijn tekortkomingen.”
ref: Deze paragrafen zijn geciteerd uit het boek “Ethics of Islam” pagina 118, wat de vertaling is van het boek Berîka geschreven door Abû Sa'îd Muhammad bin MustafâHâdimî 'rahima hullâhu ta'âlâ', overleden in 1176 Hijrî, 1762 AD in Konya / Turkije en het boek Akhlâq-i-Alâî geschreven in het Turks door Alî bin Amrullah 'rahimahullâhu ta'âlâ,' die overleed in 979 Hijrî, 1572 AD in Edirne / Turkije. U kunt het hele boek en de andere waardevolle boeken op de website vinden www.hakikatkitabevi.com.tr en download in PDF-formaat voor Adobe Acrobat Reader, EPUB-formaat voor iPhone-iPad-Mac-apparaten en MOBI-formaat voor Amazon Kindle-apparaat.
