Realisatie van gerechtigheid en hoe je Allâhu Ta'âlâ kunt bedanken

Gerechtigheid wordt in drie fasen gerealiseerd:

De eerste fase moet worden toegewezen aan het zijn van een gelovige die gehoorzaam is aan Allahu ta'âlâ. Zegeningen en gunsten van Allâhu ta'âlâ komen voortdurend naar alle schepselen. De meest waardevolle van deze zegeningen is dat Hij Zijn menselijke schepselen laat zien hoe ze eeuwige zegeningen kunnen verwerven. Hij schiep ze allemaal in de mooiste gedaanten en beelden en gaf ze eeuwige en talloze zegeningen en goedheden, waarop ze geen enkele aanspraak konden maken. Dankbaarheid jegens zo’n Weldoener en Schepper voor al deze zegeningen door middel van aanbidding is absoluut een plicht voor alle schepselen. Gerechtigheid betekent in dit opzicht het respecteren van de rechten van de Eigenaar. Het is daarom voor elk schepsel een must en een plicht om de Schepper te aanbidden voor al het goed dat zij van Hem ontvangen.

De tweede fase van gerechtigheid is het respecteren van de rechten van de mens. Om dit te bereiken is het nodig dat je de wetten van het land en degenen die de leiding hebben gehoorzaamt, respect betoont aan geleerden en de handelsregels naleeft, de gegeven beloften nakomt en een betrouwbaar persoon bent.

De derde fase van gerechtigheid is het respecteren van de rechten van degenen die leefden en overleden zijn en ons een testament hebben nagelaten, of trusts en stichtingen waar we voor moeten zorgen. Dit zal worden bereikt door te doen wat zij willen en door zorg te dragen voor deze trusts en stichtingen.

Wanneer iemand een gunst van een ander ontvangt en de eerstgenoemde over de materiële middelen beschikt, moet hij met een gelijke gunst reageren. Als hij niet over de materiële middelen beschikt, dan moet hij hem bedanken door een zegen over hem uit te spreken (dat wil zeggen door duâ voor hem te doen). Als iemand niet op een gunst reageert, ook al heeft hij daar de middelen voor, zal hij door iedereen mishandeld worden, omdat het een plicht van een mens is om op een gegeven gunst met een gelijke gunst te reageren. Hoewel dit het geval is, reageren we niet op de gunsten van Allâhu ta'âlâ, die ons uit het niet-bestaan ​​heeft geschapen en ons de beste vormen en noodzakelijke organen en krachten heeft gegeven en hen in samenhang met elkaar heeft laten samenwerken en ons daardoor van gezondheid en gezondheid heeft voorzien. ons intelligentie en wijsheid heeft gegeven, en Wie voortdurend in onze behoeften zoals partners, kinderen, huisvesting, kleding, voeding en allerlei soorten voedsel voorziet, zou een grote fout en een tekort zijn. Hij heeft oneindige krachten. Hij schept al deze zegeningen zonder iets terug van ons te eisen, aangezien Hij niets nodig heeft. Hoe nors een houding, hoe wreed een misdaad en hoe flagrant een onrechtvaardigheid zou het zijn om geen dankbaarheid te betuigen aan Allâhu ta'âlâ, de Almachtige, en Zijn rechten als de Schepper te veronachtzamen! Erger nog is de afschuwelijke ontkenning van Zijn bestaan ​​en het hardnekkige en schandelijke aanroepen van een andere bron voor al deze oneindige zegeningen in de wanhopige poging om de manifestatie af te wenden van het feit dat Allâhu ta'âlâ de enige Weldoener is. Stel dat in alle behoeften van een persoon wordt voorzien en dat hij regelmatig, gratis, al zijn maandelijkse financiële en voedingsbehoeften door een bepaalde weldoener krijgt betaald, stel je dan eens voor hoe die persoon zijn weldoener bij elke gelegenheid en in allerlei soorten gezelschap zal prijzen. Zal hij niet zijn best doen om zijn sympathie te winnen en zijn hart te winnen? Zal hij niet proberen hem te beschermen tegen zorgen en problemen? Zal hij zichzelf niet blootstellen aan gevaren om hem te dienen? Zullen anderen het hem niet kwalijk nemen als hij zijn weldoener grondig negeert in plaats van deze natuurlijke impulsen? Zal hij in feite niet berispt worden wegens het verzaken van een humanistische plicht? Waarom zou het, met al dit natuurlijke gevoel van verplichting jegens een menselijke weldoener, niet nodig zijn om Allâhu ta'âlâ, Die de werkelijke Eigenaar is van allerlei soorten zegeningen en goedheid, en de Schepper en Afzender van alles, te bedanken en de goede daden te verrichten? dingen die Hij leuk vindt en beveelt? Allâhu ta'âlâ is zeker boven al degenen die er recht op hebben bedankt, gehoorzaamd en aanbeden te worden. Want de gunsten van anderen zijn, vergeleken met Zijn zegeningen, niet eens waterdruppels versus oceanen. In feite zijn gunsten die van anderen lijken te komen Zijn zendingen.

De vraag hoe mensen moeten danken voor de gunsten van Allahu ta'âlâ wordt op verschillende manieren beantwoord door verschillende geleerden.

Volgens sommigen is de belangrijkste manier om Hem te bedanken het nadenken over Zijn bestaan.

Volgens anderen kunnen mensen Hem danken door te beseffen dat zegeningen van Hem komen en door dit feit door zijn toespraak te erkennen.

Volgens sommige anderen kon je Hem danken door Zijn geboden in praktijk te brengen en de verboden handelingen te vermijden.

Volgens sommigen moet de mens eerst zichzelf reinigen en daardoor dichter bij Allâhu ta'âlâ komen.

Volgens anderen moet de mens proberen leiding (irshâd) te geven aan anderen die behoefte hebben aan het vinden van de juiste manier van leven. Hij moet proberen anderen te helpen, zodat zij correcte (sâlih) mensen kunnen worden.

Volgens sommigen bestaat er geen specifieke manier om Hem te bedanken. Iedereen kan verschillende manieren volgen om Hem te bedanken.

Volgens latere geleerden kan de plicht van de mens jegens Allahu ta'âlâ worden samengevat in drie groepen: De eerste is de aanbidding die hij verricht door zijn lichaam te gebruiken, dwz 'salât' en vasten; de tweede is de plicht die hij via zijn ziel vervult, dwz het hebben van correct geloof [een geloof hebben dat overeenkomt met het recept dat wordt onderwezen door de Ahl as-sunnat-geleerden]; en de derde is de poging om dichter bij Allâhu ta'âlâ te komen door gerechtigheid te doen onder de mensen. Dit kan worden bereikt door een betrouwbaar persoon te zijn, door anderen advies te geven en door anderen de Islam te onderwijzen.

We kunnen de daden van aanbidding in drie groepen samenvatten: correct geloof, correct spreken en correct gedrag. De geboden die in de laatste twee categorieën niet duidelijk zijn vermeld, kunnen worden gewijzigd, afhankelijk van tijden en plaatsen. Allahu ta'âlâ is de enige autoriteit die het recht heeft om deze verandering door te voeren, en Hij heeft dit gedaan door middel van Zijn Profeten. Mensen kunnen daden van aanbidding niet zelf veranderen volgens hun eigen inzicht. Profeten en de Ahl as-sunnat-geleerden, die de erfgenamen van de Profeten zijn, communiceerden in detail over de soorten aanbidding en hoe deze zouden worden uitgevoerd. Iedereen zou deze goed moeten leren en oefenen.

We kunnen alle bovengenoemde feiten samenvatten door te zeggen dat in een notendop de plicht van een moslim jegens Allahu ta'âlâ bestaat uit het vasthouden aan het juiste geloof, het zijn van een betrouwbaar persoon en het verrichten van goede daden ('amal-i sâliha).

Islamitische geleerden en grote gidsen van tasawwuf verklaarden dat het meest noodzakelijke voor een mens het hebben is Ik ben een (geloof), goede daden verrichten ('amaal) en doe ze met oprechtheid (ikhlâs). Geluk in deze wereld en de volgende wereld kan alleen worden bereikt door deze drie pijlers op te richten. 'Amal' betekent daden die kunnen worden volbracht via het spirituele hart, de tong of het lichaam. Handelingen die via het spirituele hart moeten worden volbracht, zijn ethiek of moraal. Oprechtheid (ikhlâs) betekent het verrichten van alle goede daden en aanbidding ter wille van Allâhu ta'âlâ en met als doel het verkrijgen van Zijn liefde en goedkeuring.

Mawlâna Calâladdin-i Rumî zegt zijn Matnawî:

Dank aan Allâhu ta'âlâ, Die zoveel zegeningen stuurt,
Ten eerste gaf Hij mij de zegen van het bestaan!
De menselijke macht zou tekortschieten in het optellen van Zijn zegeningen,
Macht en alle vormen van superioriteit behoren Hem rechtens toe.