“Zal de Europese Unie instorten?” De economische crisis in de Europese Unie heeft deze vragen zo populair gemaakt. Er is in dit verband al zoveel geschreven en besproken.
Geen enkel orgaan kan met zekerheid zeggen dat de EU zal instorten of niet. Als we de vraag veranderen in ‘Moet de EU ineenstorten’, zouden verschillende actoren verschillende antwoorden kunnen voorstellen: Groot-Brittannië, dat altijd sceptisch is geweest tegenover de EU-integratie, zou geen duidelijk ‘negatief’ antwoord op deze vraag kunnen geven. Duitsland, dat naar verluidt zijn invloedssfeer onder de EU heeft uitgebreid, zal waarschijnlijk geen voorstander zijn van een ineenstorting van de EU. Op deze manier zal elk EU-lid een ander standpunt innemen.
Het is overduidelijk dat de EU een ernstige “economische” crisis doormaakt. Deze crisis is naar mijn mening een belangrijke test voor het EU-systeem als geheel. Op dezelfde manier zijn er in het algemeen andere problemen in de EU, afgezien van de economische crisis.
Naar mijn mening zal de EU veel sterker en verenigd uit deze crisis tevoorschijn komen.
In de eerste en belangrijkste plaats hebben de Europese landen ernstige verliezen geleden als gevolg van de verdeeldheid in de geschiedenis en vooral in de afgelopen eeuw. Desintegratie betekent een verwerping van alle lessen die zijn geleerd uit de lange geschiedenis die vol bloed en pijn is geweest.
Ten tweede is de EU niet alleen een economisch systeem. Het is een complex politiek, economisch, sociaal en cultureel systeem. Een crisis op het ene terrein zal het succes op andere terreinen niet noodzakelijkerwijs tenietdoen.
Ten derde heeft de EU als instelling een onafhankelijke entiteit gekregen met een onafhankelijke wil die boven de individuele leden staat. Deze wil is al sterk genoeg om problemen te overwinnen die tegen het voortbestaan van het EU-systeem zijn gericht.
De ineenstorting van de EU zal de ineenstorting van het gezond verstand betekenen.
Een Europese kaart die zal lijken op een lappendeken van natiestaten zal geen enkel doel dienen en zal de Europese naties niet meer welvaart, welvaart, vrede en stabiliteit opleveren. Wie zou de oude ‘Balance of the Powers’-dagen in Europa willen zien? Uiteraard is dit een analyse vanuit Europees perspectief. Elke aanpak van buiten Europa kan gebaseerd zijn op een ‘verdeel en heers’-mentaliteit.
