Fasen in leerethiek

Het leren van ethische wetenschap hangt af van iemands verlangen daartoe. Handhaving is nutteloos. Elke optionele (ihtiyârî) actie kan worden bereikt in twee fasen van voorbereidende kennisverwerving. Eerst moet de essentie van de zaak worden begrepen. Ten tweede moet kennis uit de eerste hand worden verworven over wat er door het doen wordt verkregen. Er is nog een derde, waarbij het een populaire methode is geworden om voorlopige informatie te verwerven die zal helpen een bepaalde wetenschap te leren.

EERSTE FASE: De ethiek van de islam is onderverdeeld in drie categorieën:

1– De kennis van ethiek, ('ilm al-akhlâq), gaat over onveranderlijk persoonlijk gedrag, dat goed of slecht is, niet afhankelijk van of iemand alleen is of met anderen, maar van zijn karakter. Iemand die bijvoorbeeld zachtaardig van aard is, genereus is of schaamtegevoel heeft, is zowel alleen als wanneer hij met anderen is. De kennis van de ethiek leert ons deze persoonlijke eigenschappen die nooit veranderen.

2– De tweede categorie van ethiek heeft betrekking op het gedrag van een persoon tegenover zijn familieleden in zijn huis. Dit wordt manieren van gezinsmanagement genoemd (tadbîr al-manzil).

3– De derde categorie van kennis over ethiek leert de sociale verantwoordelijkheden van een persoon, codificeert gedragsprincipes en geeft instructies over hoe nuttig te zijn voor anderen. Het heet siyâsat-i-medînaof sociale manieren.

Zoals wordt verklaard in het boek Akhlâq-i-Nâsirî, door Nasîr-ud-dîn Muhammad Tûsî, wanneer iemand iets doet, of het nu goed of slecht is, is dat met een reden. Deze reden is óf iets natuurlijks, óf een gebod of wet. Wat hij doet vanwege zijn aard is het resultaat van zijn geest, gedachten en ervaring. Dit soort handelingen veranderen niet in de loop van de tijd, en zijn ook niet afhankelijk van zijn sociale omgeving. De tweede soort rede, een wet of een gebod, komt voort uit een gemeenschappelijke gedachte die wordt gedeeld door een gemeenschap of door een hele natie, in welk geval het een ‘rede’ wordt genoemd. rusûm of 'dat (aangepast); of het is geponeerd door een geleerde, gezaghebbende of ervaren persoon, zoals een profeet, een Walî, een monarch of een dictator. Als het een gebod is van Allâhu ta'âlâ, dat is gecommuniceerd door de profeten 'alaihim-us-salawât-u-wat-taslîmât' en uitgelegd door Awliyâ of door islamitische geleerden, kan het tot een van de volgende drie groepen behoren: De eerste groep bestaat uit geboden die door ieder individueel mens moeten worden nageleefd. Ze worden genoemd ahkâm (regels), of 'ibâdât (aanbidt). De tweede groep omvat sociale en zakelijke transacties zoals munâkahât, dwz huwelijkszaken, en mu'âmalât, dat wil zeggen zaken als verkoop en aankoop. In de derde groep bevinden zich geboden die landen en samenlevingen omvatten en betrekking hebben op juridische en politieke zaken (hudûd). Wetenschap die zich met deze drie groepen geboden en regels bezighoudt, wordt genoemd fiqh. Lessen met betrekking tot zaken van fiqh, evenals de principes die deze zaken en de uitvoering ervan reguleren, veranderen met de tijd en zijn afhankelijk van het land en de natie waarin ze moeten worden beoefend. Allâhu ta'âlâ is de enige autoriteit om de verandering te dicteren. De opheffingen en veranderingen die Allâhu ta'âlâ in de afgelopen dispensaties door de geschiedenis heen heeft doorgevoerd, vonden plaats in deze groep geboden. De tijd waarin Âdam 'alaihis-salâm' leefde, vereiste bijvoorbeeld een proliferatie van de mensheid. Het was daarom canoniek legaal en toegestaan ​​voor een man om met zijn zus te trouwen. Omdat de noodzaak ervan werd ondervangen door de bevolkingsgroei in de loop van de tijd, werd ook de canonieke wet die dit toestond, ingetrokken.

TWEEDE PODIUM: Kennis van ethiek is noodzakelijk om het nut en de toepassing van ethiek uit te leggen.

Wanneer iemand zijn omgeving bestudeert, zoals de aarde en de hemel, of nadenkt over het evenwicht en de orde in het universum, dat wil zeggen, hoe miljarden sterren in de ruimte in hun banen blijven bewegen zonder eeuwenlang met elkaar in botsing te komen, of hoe de constructie, beweging en hoeveelheid atmosferische druk, temperatuur, lucht en water zijn subtiel in balans om het leven op aarde te laten bloeien, of wanneer hij de delicate orde in de constructie van mensen, dieren, planten, levenloze objecten, atomen, cellen observeert of, kortom, de talrijke wezens die worden bestudeerd in de wetenschappelijke cursussen die op middelbare scholen en universiteiten worden gegeven, zal hij zich gedwongen voelen te geloven in het bestaan ​​van een almachtige en alwetende schepper, die alle ordelijke systemen en wezens schept. . Een persoon met intelligentie zal dit grote, delicate evenwicht en de orde in het universum begrijpen en waarderen en zal gemakkelijk in het bestaan ​​van Allahu ta'âlâ geloven en een moslim worden. Toen een hoogleraar filosofie uit Zwitserland die zich in 1966 tot de islam bekeerde, door een journalist werd gevraagd naar zijn bekering, antwoordde hij: “Door het bestuderen van islamitische boeken begreep ik de ware (Haqq) weg en de grootsheid van islamitische geleerden. Als de islamitische religie op een correcte manier aan de kaak zou worden gesteld, zou iedereen in de hele wereld die over intelligentie beschikt, het liefdevol en gewillig accepteren.”

Wanneer een persoon moslim wordt door de natuur en zichzelf te bestuderen en vervolgens de boeken bestudeert die zijn geschreven door islamitische geleerden en het levensverhaal en het prachtige morele gedrag van Mohammed 'alaihis-salâm' leert, zal zijn geloof standvastiger worden. Bovendien zal hij, door de kennis van de ethiek te bestuderen, goede en slechte temperamenten, nuttige en schadelijke zaken begrijpen. Door goede daden te verrichten, zal hij een volwassen en waardevol mens in de wereld worden. Zijn wereldse zaken zullen ordelijk zijn en gemakkelijk tot stand komen. Hij zal in comfort en vrede leven. Iedereen zal van hem houden. Allahu ta'âlâ zal tevreden over hem zijn. Ook zal Hij hem met mededogen behandelen en hem vele beloningen geven in het Hiernamaals. Wij willen nogmaals benadrukken dat een mens twee dingen nodig heeft om geluk te bereiken. De eerste van deze twee is dat hij de juiste kennis en overtuiging moet bezitten die kan worden verworven door het verwerven van wetenschappelijke kennis en het lezen van het levensverhaal en het morele gedrag van Mohammed 'alayhis-salam'. De tweede is dat hij een zachtaardig mens moet zijn met goed gedrag. Deze dingen kunnen worden verworven door de kennis van “Fiqh” en “Ethiek” te leren en door deze in praktijk te brengen. Een ieder die deze twee dingen verwerft, zal de instemming en liefde van Allâhu ta'âlâ verwerven, omdat Allâhu ta'âlâ alles weet met Zijn oneindige kennis. Als een persoon er niet in slaagt het ware geloof te bereiken als gevolg van zijn nalatigheid bij het bestuderen van wetenschappelijke kennis en het observeren van de natuur, wat betekent dat hij in een staat van onwetendheid vervalt; en als hij zijn geloof niet versterkt door het verwerven van echte kennis over Mohammed 'alaihis-salam', zal hij zich aansluiten bij degenen die in eeuwige verdoemenis en ellende zullen verkeren. Omgekeerd, als hij erin slaagt het ware geloof te bereiken en weigert zijn nafs te volgen en de geboden van Allâhu ta'âlâ gehoorzaamt en de verboden vermijdt die Hij heeft opgelegd, dan zal hij niet verstoken blijven van de Barmhartigheid en Vergeving van Allâhu ta'âlâ. Hij zal niet van geluk beroofd worden.

Kennis van ethiek is de tak die de reinheid van het spirituele hart onderwijst (qalb) en ziel (rûh). Het is vergelijkbaar met de wetenschap dat de geneeskunde de wetenschap is van hygiëne voor het lichaam. Ondeugden zijn ziekten van het spirituele hart en de ziel. Slechte daden zijn symptomen en tekenen van deze ziekten. De kennis van de ethiek is een zeer gewaardeerde, waardevolle en noodzakelijke kennis. Alleen met deze kennis kunnen ondeugden die het spirituele hart en de ziel besmetten, worden uitgeroeid. Het is deze enige kennis die het spectrum bestrijkt van het versterken en genezen van het spirituele hart en de ziel met goede morele kwaliteiten, het verfraaien van de harten en zielen die daardoor versterkt en genezen worden met zelfs nog mooiere morele kwaliteiten, en het vestigen van een permanente staat van zuiverheid in de harten en zielen. zielen die gewend zijn aan een steeds betere verwerving van betere en meer verfijnde perfecties.

DERDE FASE: Iedere tak van kennis en wetenschap kent een aantal neventakken. Soms zijn alle branches het op sommige punten eens. Op deze punten worden alle takken van die wetenschap één. Dit ene punt is het onderwerp van die wetenschap. De geneeskunde kent bijvoorbeeld vele takken, maar elke tak komt samen in de studie van ziekten en de gezondheid van het lichaam en dit is het onderwerp geneeskunde. Om een ​​wetenschap gemakkelijk te leren, moeten we eerst het onderwerp ervan begrijpen. Het onderwerp van de kennis van de ethiek is de menselijke ziel. Het leert hoe je de kwade eigenschappen van de ziel kunt reinigen en hoe je haar met deugden kunt vullen. Eerst moeten we leren over de ziel en daarna over het kwaad en de deugden. Imâm ash-Shâfi'î zei het volgende couplet:

Ik heb ondeugden geleerd, om niet een slechte te worden,
wie niet weet wat ondeugd is, zal erin trappen, weet het zeker!

Wat zijn geestelijk hart  (qalb) en ziel  (rûh)? Wat gebeurt er met de ziel als iemand sterft? We zullen het hart en de ziel in stappen uitleggen in toekomstige opeenvolgende citaten uit dezelfde bron om het hart en de ziel zoveel mogelijk te herkennen en de schijnbare en verborgen krachten ervan uit te leggen, evenals de dingen die het geluk ervan zullen veroorzaken en die wat tot verderf zal leiden.

Noch het spirituele hart en de ziel, noch de engelen kunnen vooruitgang boeken of hogere graden bereiken. Ze blijven in dezelfde staat als waarin ze zijn gemaakt. Wanneer het spirituele hart en de ziel zich verenigen met het lichaam, verwerven ze eigenschappen die het voor hen mogelijk maken om ofwel vooruitgang te boeken, ofwel een ongelovige of een zondaar te worden, in welk geval de betreffende persoon wordt gedegradeerd naar lagere graden en de vernietiging tegemoet gaat.