De Turkse tarweproductie bereikte dit jaar een recordhoogte van 23 miljoen ton, na een jaar van droogte. Ondanks een dramatische productiestijging is het land tarwe blijven importeren, omdat de lokaal geproduceerde tarwe van lage kwaliteit is vanwege onproductieve zaden. Het productiviteitsniveau kan volgens sectorspelers worden verhoogd door middel van gecertificeerd zaaigoed.
De Turkse tarweproductie is dit jaar omhooggeschoten naar 23 miljoen ton, een stijging van 4 ton ten opzichte van vorig jaar. Hierdoor konden boeren een deel van hun verliezen na een droogtejaar goedmaken. De producten van lage kwaliteit hebben het land er echter toe aangezet om in het grootste deel van zijn tarwebehoefte uit import te voorzien.
De voorzitter van de Nationale Coarse Raad, Mustafa Yılmazkart, zei dat het opluchtend is om een stijging van de productie te zien en voegde eraan toe: “Turkije heeft dit jaar recordhoge productieniveaus voor tarwe bereikt. Het is voor ons allemaal heel goed om geen daling te zien in de productie van zo’n belangrijk voedselproduct als tarwe in een jaar waarin de voedselprijzen stijgen. Het kwaliteitsprobleem bij de tarweproductie is echter nog niet opgelost. Turkije importeert tarwe om meel te produceren en te exporteren in overeenstemming met het binnenlandse verwerkingsregime, aangezien zijn eigen tarwe niet van hoge kwaliteit is om te verwerken. Als we de kwaliteit van onze productie kunnen verhogen, kunnen we een einde maken aan de import.”
Hij zei dat de meeste boeren in het land zich nog steeds niet voldoende bewust zijn van het verhogen van de kwaliteit, omdat ze met oudere methoden boeren.
Volgens de voorzitter van de Agriculturalists' Association of Turkey (TZD), İbrahim Yetkin, is het probleem met de productie van lagere kwaliteit het gevolg van het inefficiënte gebruik van gecertificeerde zaden.
“Ongeveer 50-60 procent van de tarweproductie wordt gemaakt met gecertificeerde zaden. Daarom kunnen we het gewenste productiviteitsniveau niet bereiken. Turkije importeert tarwe om meel te produceren, omdat het productiviteitsniveau laag is. Bovendien moeten we wachten op regenval, omdat we niet aan geïrrigeerde landbouw kunnen doen. Dit heeft ook een negatief effect op zowel de productie als de kwaliteit”, aldus Yetkin.
