Het opgegraven lichaam van de overleden Turkse president Turgut Ozal, die het land in de jaren tachtig uit het militaire bewind leidde, bevatte gif, maar de doodsoorzaak was onduidelijk, zo meldden lokale media woensdag uit een autopsie.
Er gaan al langer geruchten dat Ozal, die in 1993 op 65-jarige leeftijd aan hartfalen stierf, werd vermoord door militanten van de ‘diepe staat’ – een schimmige groep binnen het Turkse establishment van die tijd. Ozal had sommigen boos gemaakt over zijn pogingen om een Koerdische opstand te beëindigen en overleefde een moordaanslag in 1988.
Het Turkse forensische instituut heeft de autopsie dinsdag afgerond en de resultaten zullen worden verzonden naar aanklagers die vermoedens van kwaad opzet onderzoeken, aldus het Anatolische staatspersbureau.
“Tijdens de analyse werd er gif in het lichaam van Ozal aangetroffen, maar deskundigen konden het er niet over eens worden of de doodsoorzaak dit gif was”, meldde omroepzender NTV.
Eerdere berichten in de media hebben gezegd dat het lichaam van Ozal, dat in oktober op bevel van de aanklagers werd opgegraven, sporen van insecticiden, pesticiden en radioactieve elementen aan het licht bracht.
“Er werden giftige materialen gevonden in het lichaam van Ozal, maar deze vergiften waren aanwezig in een vorm die in het lichaam van ieder mens aangetroffen kon worden”, zei een functionaris die het autopsierapport had gezien, door de krant Hurriyet op zijn website.
Ambtenaren van het Forensisch Instituut waren niet beschikbaar voor commentaar.
Ozal, wiens economische hervormingen het moderne Turkije vormden, verkeerde vóór zijn dood in een slechte gezondheid. Nadat hij in 1987 in de Verenigde Staten een drievoudige hartbypassoperatie had ondergaan, hield hij zich aan een afmattend schema en bleef hij tot aan zijn dood te zwaar.
Zijn pogingen om een Koerdische opstand te beëindigen en een Turkse unie met Centraal-Aziatische staten te creëren, worden aangehaald als motieven voor potentiële vijanden in de ‘deep state’, waarin figuren uit de veiligheidsorganisatie en criminele elementen samenspanden.
Het waren de militaire leiders van Turkije die hem tot minister benoemden na een periode van militair bewind na een staatsgreep in 1980.
Vervolgens domineerde hij de Turkse politiek als premier van 1983 tot 1989. Het parlement koos hem vervolgens tot president, maar zijn naasten geloven dat zijn hervormingsinspanningen sommigen in het veiligheidsestablishment mishaagden.
(Voor het originele verhaal, alstublieft Klik)
Dat meldt Hürriyet Daily News


