Hier geven we de bekentenis van een van de mensen, THOMAS MUHAMMAD CLAYTON (Amerikaan), wie koos voor de Islam:
Het was bijna middag. Versuft door de zinderende hitte van de dag sjokten we over een stoffige weg, toen van verre een bijzonder zoete stem onze auditieve zintuigen begon te strelen. Het was zo'n rijke stem dat de hele ruimte ermee verzadigd leek te zijn. Terwijl we langs een groepje bomen liepen, kwam er een verbijsterend tafereel in zicht. Het was zo'n tafereel dat we nauwelijks geloofden wat we zagen. Gemonteerd op een kleine houten toren was een oudere Arabier in een extreem schoon lang gewaad en met een witte tulband de azân (of adhân) aan het uitvoeren (roepen). Terwijl hij de azân uitvoerde, was hij in trance, bijna volledig geïsoleerd van de wereld, en in de aanwezigheid van zijn Schepper, Eigenaar. Alsof we gehypnotiseerd waren door dit nobele schouwspel, bleven we staan en gingen toen langzaam op de grond zitten. We wisten niet wat de geluiden en woorden die onze oren bereikten betekenden, maar toch raakten ze ons op de een of andere manier en brachten ze een sfeer van opgetogenheid en opluchting in onze ziel. Daarna leerden we dat de lieve woorden van de Arabier betekenden: “Allâhu ta'âlâ is de grootste. Er is geen andere god om aanbeden te worden dan Allâhu ta'âlâ." Opeens verschenen er veel mensen om ons heen. Tot nauwelijks een moment eerder hadden we echter niemand om ons heen gezien. We wisten niet waar deze mensen vandaan kwamen, en er was een uitdrukking van grote eerbied en liefde op hun gezichten. Onder hen bevonden zich mensen van alle leeftijdsgroepen en klassen. Ze waren verschillend in hun kleding, in hun manier van lopen en in hun uiterlijk. Toch hadden ze allemaal dezelfde uitdrukking van ernst, grote waardigheid en tegelijkertijd gemoedelijkheid op hun gezichten. Het aantal nieuwkomers nam onophoudelijk toe, zodat we het gevoel hadden dat er nooit een einde zou komen aan het proces van hun toename. Eindelijk verzamelden de nieuwkomers zich. Ze trokken allemaal hun schoenen en klompen uit en gingen in rijen staan. Tot onze grote verbazing werd er bij de vorming van de linies geen enkele vorm van segregatie waargenomen. Blanke mensen, gele mensen, zwarte mensen, rijke mensen, arme mensen, handelaars, ambtenaren, arbeiders stonden zij aan zij zonder enige discriminatie tussen hun rassen of rangen, en voerden samen hun aanbidding uit.
Ik bewonderde de broederlijke samenkomst van zoveel verschillende mensen. Het is nu drie jaar geleden dat ik dat sublieme tafereel voor het eerst zag. In de tussentijd begon ik informatie te verzamelen over die verheven religie die mensen zo nauw bij elkaar bracht. De informatie die ik over de islam verzamelde, bracht mij des te dichter bij deze religie. Moslims geloofden in één Allah en beweerden dat mannen niet zondig waren door hun geboorte, wat geheel in strijd was met de christelijke inprenting. Ze beschouwden hen slechts als geboren slaven van Allâhu ta'âlâ, toonden diep medeleven met hen en wensten dat ze zich op het rechte pad zouden houden en zo een comfortabel, vredig en gelukkig leven zouden leiden. Terwijl in het christendom zelfs een kwade gedachte als een zonde werd beschouwd, definieerden moslims zonde alleen als een resultaat van ongehoorzaamheid aan Allâhu ta'âlâ of het schenden van de rechten van geboren slaven, en erkenden ze dat de mens vrij was in zijn gedachten. Volgens de islamitische religie was de mens “alleen verantwoordelijk voor wat hij heeft gedaan.”
Om de redenen die ik hierboven heb aangehaald, accepteerde ik de Islam gewillig. Ondanks de drie jaar die sindsdien zijn verstreken, droom ik soms van de ontroerende en effectieve stem van de Arabische muazzin en van de veelsoortige mensen die van alle kanten rennen en in rijen staan. Het is een ongetwijfeld feit dat deze mensen, die zichzelf volledig en zonder onderscheid ter aarde werpen, dit oprecht doen om Allahu ta'âlâ te aanbidden.
ref: Deze paragrafen zijn geciteerd uit het boek “Why Did They Become Muslims?” pagina 31. “Waarom zijn ze moslim geworden?” bevat een paar geparafraseerde selecties uit de uitspraken van enkele van de vele mensen, beroemde grote commandanten, staatslieden en wetenschappers, beroemdheden die in Allahu ta'âlâ geloofden en de islam bewonderden; deze uitspraken weerspiegelen hun opvattingen over de islam. Terwijl u ze leest, zult u uit de tongen van deze respectabele mensen horen waarom de islamitische religie superieur is aan andere religies. In feite zal het lezen van deze uitleg je de kans bieden om opnieuw de hoge verdiensten van onze religie te zien en te bewonderen, en zo Allah te voelen en dankbaarheid te betuigen voor het feit dat je moslim bent geweest. Het boek is uitgegeven door Hakikat Kitabevi, Istanbul. U kunt het hele boek en de andere waardevolle boeken op de website vinden www.hakikatkitabevi.com.tr en download in PDF-formaat voor Adobe Acrobat Reader, EPUB-formaat voor iPhone-iPad-Mac-apparaten en MOBI-formaat voor Amazon Kindle-apparaat.
Tribune van Turkije
