Można to oczywiście przewidzieć. Sporadyczne kontakty między dziennikarzami a ich czytelnikami są częścią przypływów i odpływów dziennikarstwa.
Kilka dni temu otrzymałem szesnastostronicowy „Kontrpunch” od awatara bez identyfikowalnego adresu e-mail. Niezależnie od tego, czy nieznany Talib, lojaliści HezAllahu, czy sympatycy antyzachodniego, kadencja tematyczna nigdy nie zmienia się w przypadku propagandystów agitujących.
Zbiorowe „My” przez wieki zachowywało się źle. „Oni” gromadzili w sposób gromadzący skrawki informacji historycznych. „My” zapłacimy! Nigdy nie widziałem grupy demograficznej bardziej zajętej zadaniem archiwizowania skarg.
Ludność muzułmańska stworzyła tętniący życiem przemysł chałupniczy. Dżihad pióra jest aktywny w moim e-mailu. Pisemne chłosty są przyspieszone, ponieważ czytelnicy nie są w pobliżu dżihadu języka. Ale e-mail jest w zasięgu jednego kliknięcia. Jesteś praktycznie w moim salonie. Witam w moim domu.
Dokumenty zatytułowane „Kontrpunch” to zwykła śmierć przez tysiąc zacięć papieru. Ale to nie ja jestem cięty. Pisknięcia i wycie są aktami samookaleczenia. Po prostu miło jest wcinać się w skórę. Cięcie nie jest wystarczająco głębokie, aby spowodować rzeczywiste uszkodzenie mięśni. Jest jednak wystarczająco głęboki, aby zaobserwować, jak organizm ludzki jest zależny od krwi w codziennych czynnościach. Dżihad jest również zależny od stałych dostaw tego samego.
Kiedy ktoś celowo rani się, aby poradzić sobie z przytłaczającymi emocjami, takimi jak lęk, złość lub intensywny smutek, ogólne określenie to samookaleczenie. Zachowanie to jest zwykle bardzo skryte i przypomina trochę święty rytuał. Rytuał jest tak święty i niezbędny dla zachowania ego, że jednostki zakrywają swoje skaleczenia i blizny, aby uniknąć wykrycia. Ciekawostką jest to, że osoby podatne na te szkodliwe czynności rzadko czują się lepiej po fakcie. Akcja łagodzi niepokój chwili. Aby jednak poczuć się lepiej, czynność należy powtarzać wielokrotnie. Takie osoby częściej popełniają samobójstwa ze względu na głęboko zakorzenione potrzeby emocjonalne.
W rzeczywistości ci samookaleczający się archiwiści wojenni rzadko popełniają samobójstwo. Wprowadzają innych w swoje rzemiosło i są dumni ze swojej pracy. Jeśli indoktrynacja będzie przebiegać sprawnie, rezultaty mogą być spektakularne. Kiedy otrzymuję od czytelników obszerne dokumenty, zawsze wykonuję wstępny skan. Później przeglądam dokumenty i zaznaczam różne przemyślenia. Pozwól, że przeprowadzę Cię przez jedno z cięć papieru. Naucz się czegoś z tego procesu. Wolność słowa pozwala nam korzystać z naszej władzy rozeznania. To jest dar od Boga.
Przykładowe cięcie papieru:
„Rozpocznij krwawą łaźnię w Gallipoli…”
Bitwa pod Gallipoli była nieudaną próbą sił alianckich podjętą podczas I wojny światowej w celu kontrolowania szlaku morskiego z Europy do Rosji. Poprzedził ją atak morski na Dardanele, cieśninę oddzielającą Gallipoli od kontynentalnej Turcji. Jako były oficer marynarki wojennej rozumiem geopolityczne konsekwencje kontrolowania oceanicznych szlaków handlowych. Teoria wąskiego gardła to jej szczegółowe zastosowanie przy omawianiu dominacji w cieśninach. Gdy brytyjskie statki płynęły w kierunku południowego krańca półwyspu Gallipoli, rozpoczęto już działania zaradcze. Atak, który miał miejsce na głównej plaży i pięciu innych LZ (strefie lądowania), był pierwszym współczesnym atakiem desantowym. Piana morska niosła ze sobą krew – świadectwo determinacji i szaleństwa w czasie wojny. Ale było wiele innych talerzy, które również się kręciły.
Mniej prawdopodobne jest, że będziemy zastanawiać się nad rezultatem, gdy Niemcy przeprowadzili pierwszy na dużą skalę atak z trującym gazem na Ypres w Belgii. Życie straciło pięć tysięcy żołnierzy brytyjskich, francuskich i kanadyjskich. Od piany morskiej nakrapianej krwią po błyskawiczny obrzęk płuc zabarwiony krwią – wojna jest zawsze tragedią. W mojej osobistej bibliotece znajduje się ulubiony wybór: Anatomia odwagi Lorda Morana. Jest to opis psychologicznych skutków wojny na dusze ludzi. Wojna może być aktem kontrolowanego chaosu. Ale nikt nie jest w stanie kontrolować następstw wojny. Jako kwestię poboczną czytelnik zadaje sobie pytanie, jak to się dzieje, że „ISIS eksportuje ropę na rynek za 40 milionów dolarów miesięcznie?„Pola naftowe funkcjonują pomimo miesięcy bombardowań. Być może strategiczne bombardowania mają na celu zachowanie infrastruktury? Być może dla prawowitego rządu potrzebne są przyszłe źródła dochodów? Odpowiedź leży powyżej poziomu płac większości funkcjonariuszy. Dziennikarze mogą jedynie liczyć na „anonimowy wyciek”.
Śmierć przez tysiąc zacięć papieru…. a na wyższych szczeblach podejmowane są prawdziwe decyzje. Trwa aktualizacja planów awaryjnych. Omówiono zastosowania od makro do mikro. Stopki z gliny z polerowanego mosiądzu. Ale taka jest natura wojny i historia człowieka.
Daleko od zgiełku bitwy do nozdrzy dziennikarza dociera gryzący zapach. Zastanawiam się nad tym, co oczywiste. Świat zachodni zachowuje się i myśli inaczej niż nasi arabscy kuzyni.
Bombardowanie Pearl Harbor? To było wtedy, ale jest teraz. Amerykanie XXI wieku nie nienawidzą Japończyków i nie patrzą na nich podejrzliwie. Nazistowskie Niemcy? Pamiętamy, ale bez intensywnej osobistej nienawiści. Czekają nas rejsy po rzece i wyjazd na europejskie jarmarki bożonarodzeniowe. Nasz paradygmat jest inny, nasza postawa staje się łagodniejsza, a nasze urazy zostają odłożone na bok ze względu na sposób, w jaki postrzegamy oś czasu. Postęp wymaga nerwów wzrokowych podłączonych do przodu głowy. Co przyniesie jutro? Jaka przyszłość czeka naszych potomków?
Kiedy otrzymuję e-maile, które są śmiercią tysiącem cięć papieru, po prostu się uśmiecham. Jest tu klasyczna scena z filmu „Zemsta Różowej Pantery”. Mężczyzna za drzwiami zapala knot prymitywnej bomby i podaje go inspektorowi Clouseau. Inspektor badając bombę, mimochodem pyta swoich towarzyszy:
– „Bomba? Spodziewałeś się bomby?
– Nie, nie spodziewałem się bomby. Ale też nie jestem zaskoczony.
Źródła:
http://www.ulifeline.org/articles/435-self-injury- explained
http://www.history.com/topics/world-war-i/battle-of-gallipoli
