Decyzja Trybunału Konstytucyjnego przeciwko Trybunałowi Konstytucyjnemu! Jak więc to się dzieje? Cüneyt Toroman, prawnik zajmujący się sprawą spiskową Organizacji Tevhit-Salam, ujawnił pełną sprzeczności decyzję Trybunału Konstytucyjnego…
JEST TO WYRAŹNE NARUSZENIE KONSTYTUCJI
1) – Fakt, że Trybunał Konstytucyjny napisze później uzasadnienie swojego orzeczenia, które ogłosił wcześniej, nie eliminuje naruszenia Konstytucji. Artykuł 153 Konstytucji – „Sąd Konstytucyjny…. Decyzja o anulowaniu nie może zostać podjęta bez uzasadnienia.” Ma kształt. Ogłoszenie przez Trybunał Konstytucyjny bez przygotowania uzasadnionej decyzji stanowi ewidentne naruszenie konstytucji. Fakt, że uzasadniona decyzja została ogłoszona w późniejszym terminie, nie eliminuje tego naruszenia konstytucji.
TRYBUNAŁ STAŁ SIĘ DEBATYWNY
2)- Jeżeli Trybunał Konstytucyjny orzekł, że nie napisał uzasadnionej decyzji pomimo ogłoszenia swojej decyzji, a Can Dündar i Erdem Gül pośpiesznie napisali uzasadnienia swojej decyzji bez pisania tych decyzji, lub jeśli nie napisali uzasadnienia decyzji w tak krótkim czasie w pozostałych wnioskach, sytuacja ta budzi kontrowersje sądu.
AYM NIE MOGŁ NAWET PRZEKONAĆ SWOICH CZŁONKÓW
3) - Połowa uzasadnionej decyzji Trybunału Konstytucyjnego składa się z przeciwstawnych głosów niektórych członków. Jak szanowny Trybunał Konstytucyjny może oczekiwać, że ta decyzja przekona społeczeństwo, skoro nie był w stanie przekonać nawet własnych członków?! Jakakolwiek byłaby „decyzja 367” Trybunału Konstytucyjnego, ta decyzja ma ten sam charakter! Sędziowie, którzy podjęli tę decyzję, poświęcili się, a sędziowie, którzy głosowali za tą decyzją, poświęcili praworządność dla celów politycznych! Przyszłe pokolenia będą szanować nie samą decyzję, ale tych, którzy się z nią nie zgadzają, tych, którzy głosowali przeciwko niej i tych, którzy głosowali przeciwko niej.
NEDİM ŞENER NIE BYŁ SĄdzony ZA DZIAŁALNOŚĆ SZPIEGOWSKĄ
4) – W swoim uzasadnionym postanowieniu Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że ETPC jest uprawniony do rozpatrzenia wniosku dotyczącego wolności słowa, powołując się na decyzję Nedim Şener/Turcja jako precedens. Orzeczenie ETPC, na którym sąd oparł swoje orzeczenie, nie ma w niniejszym wniosku precedensu. Nedim Şener nie był sądzony za działalność szpiegowską. Swoim wnioskiem otworzył sobie przestrzeń decyzją, która nie ma precedensu i naruszyła swoje uprawnienia.
BEZ WYKORZYSTANIA DOMOWYCH ŚRODKÓW
5)-Can Dündar i Erdem Gül mogą składać wnioski w trzech kwestiach: Wolność i bezpieczeństwo osobiste, Wolność słowa i Wolność prasy. Trybunał Konstytucyjny może badać jedynie „wolność osobistą” (areszt); w przypadku pozostałych dwóch wniosków należy wyczerpać środki krajowe i wydać decyzję. Wniosek dotyczący wolności osobistej powinien był zostać odrzucony po wstępnym rozpatrzeniu, gdyż przepis art. 19 Konstytucji jest niezwykle jasny, a podstawą aresztowania (pozbawienia wolności) jest orzeczenie sądu.
PODJĄŁ DECYZJĘ BEZ WIDZENIA AKTÓW SPRAWY
6) – Trybunał Konstytucyjny zignorował akta sprawy, w której rozpatrywani byli skarżący. W aktach tej sprawy znajduje się nakaz zachowania poufności, a Trybunał Konstytucyjny nawet o nie nie wystąpił. Nawet gdyby o to wystąpił, sąd pierwszej instancji odrzuciłby jego wniosek ze względu na „nakaz zachowania poufności”. Trybunał Konstytucyjny uznał za wystarczające oświadczenia skarżących złożone przed prokuratorem i sądem. Krótko wcześniej Trybunał Konstytucyjny znalazł się w takiej samej sytuacji, jak sędzia, który zdecydował się na zwolnienie ponad 60 oskarżonych, nawet nie zapoznawszy się z aktami sprawy, i który został aresztowany w ramach FETO.
IGNOROWANO TAJEMNICE PAŃSTWOWE I DZIAŁALNOŚĆ SZPIEGOWSKĄ
7) – Motywacja wyroku Trybunału Konstytucyjnego nie wyjaśniała wszystkich trzech powodów naruszenia skarżących. Skarżący nie byli w stanie wykazać, dlaczego ich zatrzymanie (pozbawienie wolności) przez sąd było niezgodne z prawem. Nie potrafił udowodnić, że publikacja tajemnicy państwowej w gazetach mieści się w zakresie wolności wypowiedzi. Nie udało mu się też wykazać, że wolność prasy pozwala na publikację tajemnicy państwowej bez żadnych ograniczeń. Zlekceważył przepisy prawa karnego, które miał obowiązek przestrzegać i realizować. TO zignorowało w prawie tajemnicę państwową i przestępstwa szpiegowskie!
