Jak w każdej kampanii przed wyborami prezydenckimi w USA, obaj przeciwnicy wykorzystują statystyki, aby wzmocnić swoje argumenty. Ale czy liczby się zgadzają?
Politykom – szczególnie bogatym, takim jak Mitt Romney – często zarzuca się brak kontaktu. Czasami nie pomagają w ich sprawie.
W niedawnym wywiadzie dla ABC News Mitt Romney powiedział: „Nikt nie może powiedzieć, że mój plan spowoduje podniesienie podatków dla osób o średnich dochodach, ponieważ zasadą numer jeden jest zmniejszenie obciążeń podatników o średnich dochodach”.
Klasa średnia w Wielkiej Brytanii
- Brytyjscy politycy mają tendencję do używania wyrażeń takich jak „pracowicie pracujące rodziny” zamiast terminu „klasa średnia”, którego amerykańscy politycy regularnie używają w odniesieniu do dużej części Stanów Zjednoczonych
- Sondaże wskazują, że około 70% Brytyjczyków i około 90% Amerykanów identyfikuje się jako klasa średnia
Prowadzący wywiad George Stephanopoulos zapytał, czy 100,000 62,000 dolarów (200,000 123,000 funtów) to średni dochód, na co Romney odpowiedział: „Nie, średni dochód wynosi od 250,000 154,000 dolarów [XNUMX XNUMX funtów] do XNUMX XNUMX dolarów [XNUMX XNUMX funtów] i mniej”.
Ale nie chodzi tylko o Republikanów. Prezydent Obama przechwalał się obniżkami podatków „klasy średniej” – i uwzględnia w tym przypadku gospodarstwa domowe, których dochód mieści się w magicznej liczbie 250,000 XNUMX dolarów.
„Średni dochód [gospodarstwa domowego] w Stanach Zjednoczonych wynosi zaledwie około 50,000 XNUMX dolarów” – mówi Roberton Williams z America's Tax Policy Center, „a więc jest to znacznie, znacznie więcej niż średni dochód. W rzeczywistości szacujemy, że dwa lub trzy procent Amerykanów ma dochody powyżej tych progów”.
Tak więc, aby rodziny zarabiające 250,000 97 dolarów należały do klasy średniej, „środek” musiałby obejmować XNUMX. percentyl – innymi słowy, większość Ameryki.
Dlaczego więc „średni” dochód, a nie zwykła średnia, czyli średnia? Powodem jest to, że średnia jest zakrzywiona w przypadku osób o bardzo wysokich dochodach. Można by zarobić – w skrajnych przypadkach – miliardy, ale trudno zarobić mniej niż nic. Zatem średni dochód będzie znacznie wyższy niż rzeczywiste dochody, które większość ludzi zabiera do domu.
Roberton Williams wyjaśnia to żartem. „Jeśli Bill Gates [miliarder Microsoftu] wejdzie do baru” – mówi – „wszyscy [w barze] są przeciętnie milionerami”.
Zadania Obamy
Oto jedna statystyka, którą Demokraci regularnie stosowali podczas całej kampanii. Jak powiedział wiceprezydent Joe Biden przemawiając na Narodowej Konwencji Demokratów, „w ciągu ostatnich 4.5 miesięcy… utworzyliśmy 29 miliona miejsc pracy w sektorze prywatnym”.
Prezydent Obama wygłosił to samo oświadczenie wcześniej tego lata, odnosząc się do okresu, który rozpoczął się około lutego 2010 roku.
Takie stwierdzenie nasuwa pytanie – dlaczego 29 miesięcy?
Odpowiedź jest taka, że Demokraci są winni wybierania danych i wybierania, kiedy zacząć liczenie, aby liczby wyglądały jak najbardziej pochlebnie.
Innym sposobem spojrzenia na liczbę stanowisk pracy jest moment objęcia urzędu przez prezydenta Obamę, czyli w styczniu 2009 r.
Brooks Jackson, założyciel factcheck.org, jest zjadliwy. „Mierzyli to na podstawie absolutnego dna kryzysu na rynku pracy. Gospodarka nie odzyskała wszystkich miejsc pracy, które utraciła od czasu objęcia urzędu przez Prezydenta”.
Zwraca również uwagę, że koncentrując się na „pracach w sektorze prywatnym”, wiceprezydent Biden starannie uniknął uwzględnienia go na swoich stanowiskach w rządzie zajmującym się statystykami. „Nauczyciele i policjanci nadal są zwalniani” – mówi.
Romneya 47%
Mitt Romney, kandydat Partii Republikańskiej na prezydenta, został potajemnie nagrany podczas imprezy zbierającej fundusze, podczas której twierdził, że 47% Amerykanów nie płaci podatku dochodowego. Chodziło mu o to, że tacy ludzie są zależni od datków państwa, dlatego nigdy nie głosowaliby na niego, ponieważ wierzy w mniejszy rząd.
W pewnym sensie ma rację. W zeszłym roku 46% Amerykanów nie płaciło federalnego podatku dochodowego. Ale w jeszcze ważniejszym sensie bardzo się myli. Pogląd, że wszyscy ci ludzie żyją z datków lub nawet nie płacą podatków, jest nietrafny.
Roberton Williams z Centrum Polityki Podatkowej, które przeprowadza obliczenia, o których wspomina Romney, uważa, że uwagi kandydata nie były pomocne.
„Mitt Romney błędnie zinterpretował znaczenie tych 46%” – mówi. „Sześćdziesiąt procent osób, które nie płacą podatku dochodowego, pracuje, a zatem płacą podatki od wynagrodzeń, czyli podatki wspierające… ubezpieczenie społeczne i Medicare. Z pozostałej części ponad połowa to osoby starsze, emeryci, którzy pracowali”.
Zatem prawie dwie trzecie osób, o których mówił Mitt Romney, faktycznie pracuje i płaci podatki – co raczej nie oznacza, że są to zależne od państwa żebraki, które opisał.
(Wiadomości BBC)
