Ambasador Niemiec Martin Erdmann oraz konsulowie generalni Anglii, Kanady, Szwajcarii, Niemiec, Włoch, Holandii, Australii, Finlandii, Francji i Polski, którzy brali udział w przesłuchaniu Can Dündara i Erdema Güla, sądzonych za szpiegostwo polityczne i wojskowe, próbował wywrzeć presję na wymiar sprawiedliwości. Prezydent Recep Tayyip Erdoğan oświadczył pewnego dnia, że działalność poza konsulatem wymaga zezwolenia i odpowiedział dyplomatom słowami: „Dyplomacja to także etykieta i przyzwoitość”. Zgodnie z tą umową konsulowie zagraniczni mogą jedynie monitorować procesy i przesłuchania obywateli własnego kraju w charakterze obserwatorów. Osoby naruszające umowę mogą zostać uznane przez władze kraju, w którym się znajdują, za „persona non grata”.
„Konsułowie nie mogą wykazywać się takim zachowaniem w poważnej sprawie, która może mieć konsekwencje polityczne w Turcji. Konsulowie nie mogą angażować się w działalność polityczną. Podejmują jednak wysiłki na rzecz rozwoju stosunków gospodarczych, handlowych i kulturalnych. Jaka byłaby reakcja niemieckiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych, gdyby konsul Turcji w Monachium wystąpił w charakterze obserwatora na przesłuchaniu obywatela brytyjskiego sądzonego w Monachium za szpiegostwo polityczne i udostępnił mediom selfie, które mogłyby być odebrane jako korzystne dla oskarżonego? ?
MAJĄ INNE PROBLEMY
W ostatnich dniach Imperium Osmańskiego, nie mówiąc już o konsulach zagranicznych, nawet tłumacze konsulatów pochodzenia ormiańskiego czy greckiego rzucali wyzwanie władzy państwowej. Najwyraźniej konsulowie niektórych krajów europejskich, zwłaszcza Anglii, działają z tęsknotą za „Starą Turcją”. Türkiye nie jest starym Türkiye. New Türkiye stał się głosem innych na całym świecie. Prezydent Recep Tayyip Erdoğan oświadczył to słowami: „Świat jest większy niż pięć”.
WYRAŹNE OGRANICZENIA W DYPLOMACJI
„Wiedeńska Konwencja Konsularna” z dnia 24 kwietnia 1963 r. ogranicza obowiązki konsulów do niektórych dziedzin. Obowiązki konsulów są jasno określone w artykule 5 ustęp (B) Konwencji, wraz ze stwierdzeniem: „Ułatwianie rozwoju stosunków handlowych, gospodarczych, kulturalnych i naukowych pomiędzy państwem wysyłającym a państwem przyjmującym w ramach postanowień Konwencji oraz zachęcanie do przyjaznych stosunków między nimi.” Podkreśla się, że wszelka inna działalność wymaga zezwolenia kraju, w którym jest prowadzona, zgodnie z art. 6.
Artykuł 5 Obowiązki konsulów są określone w Konwencji Wiedeńskiej:
a) Ochrona interesów państwa wysyłającego oraz osób fizycznych i prawnych będących obywatelami tego państwa w państwie przyjmującym.
b) ułatwianie rozwoju stosunków handlowych, gospodarczych, kulturalnych i naukowych pomiędzy państwem wysyłającym a państwem przyjmującym oraz zachęcanie do przyjaznych stosunków między nimi.
c) Uzyskiwanie wszelkich legalnych środków informacji o handlowych, gospodarczych, kulturalnych i naukowych warunkach życia oraz rozwoju państwa przyjmującego oraz składanie sprawozdań rządowi państwa wysyłającego.
d) Wydanie paszportu i dostarczenie niezbędnych dokumentów do wizy.
e) Pomoc osobom fizycznym i prawnym będącym obywatelami państwa wysyłającego.
f) Wykonywanie obowiązków notariusza i urzędnika państwowego.
ARTYKUŁ 6: W szczególnych przypadkach urzędnik konsularny może wykonywać swoje obowiązki poza jurysdykcją konsularną, za zgodą państwa przyjmującego.
