„Nie ma czarnej Ameryki i białej Ameryki, Ameryki Łacińskiej i Ameryki azjatyckiej; są Stany Zjednoczone Ameryki” – Prezydent Barack Obama
Wybór Baracka Obamy na prezydenta Stanów Zjednoczonych wywołał pytania i dyskusje na temat rasy na amerykańskim froncie politycznym i społecznym na wiele nowatorskich sposobów. Uważano, że Stany Zjednoczone weszły w erę postrasową. Tym bardziej interesujące jest to, że sam prezydent Obama był znany z tego, że raz po raz umniejszał wagę rasowej historii Ameryki dzielącej ją i zachęcał do jedności opartej daleko poza nią.
To właśnie podczas swego przemówienia na Narodowej Konwencji Demokratów w 2004 r. ówczesny senator Obama wygłosił emocjonalne przemówienie, którego fragment zacytowano powyżej. Po raz kolejny w 2008 roku, podczas prawyborów Demokratów, Obama wygłosił swoje przełomowe przemówienie na temat polityki i rasy.
W tym przemówieniu zatytułowanym „A More Perfect Union” Obama poprosił Amerykanów, aby „wyszli z impasu na tle rasowym, w którym tkwimy od lat” i zapewnił o swoim mocnym przekonaniu, że Bóg i naród amerykański muszą pracować „wspólnie, abyśmy mogli poza niektórymi naszymi starymi ranami rasowymi”. Prezydent nie był naiwny ani nierealistyczny. Najwyraźniej kwestii rasowych nie da się wygrać i przezwyciężyć z taką łatwością, ale jego prawdziwym celem było nakłonienie Amerykanów, aby przywiązywali większą wagę do tego, co ich łączy, a nie dzieli. Słowo, które chyba najbardziej przychodzi na myśl przy opisywaniu wizerunku, jaki chce kreować Prezydent, to „inkluzywny”.
Nie byłoby zatem zbyt dalekie od prawdy stwierdzenie, że Stany Zjednoczone stają się coraz bardziej neutralne rasowo, odrzucając coraz bardziej rażące praktyki dyskryminacji ze względu na rasę, które stanowiły tak znaczącą część ich historii.
To w żaden sposób nie sugeruje, że ta utopijna ślepota na barwy stała się czymś powszechnym we współczesnym społeczeństwie amerykańskim. Sam prezydent Obama został poddany masowej analizie i krytyce, zwłaszcza ze strony Partii Republikańskiej, opartej na szeroko rozpowszechnionym, fałszywym oskarżeniu, że nie kwalifikuje się on do sprawowania urzędu prezydenta, ponieważ urodził się poza Stanami Zjednoczonymi (w rzeczywistości urodził się w swoim stanie Hawajów, o których Republikanie być może jeszcze się nie dowiedzieli, to stan USA!)
Być może największą niesprawiedliwość i podwójne standardy można było odczuć, gdy Mitt Romney bardzo szczerze stwierdził, że nikt nigdy nie prosił o pokazanie jego aktu urodzenia.
Kolejnym negatywnym błędnym przekonaniem na temat prezydenta Obamy jest pogląd, że nie jest on chrześcijaninem, za jakiego się podaje, ale że jest muzułmaninem, również wywołał kontrowersje i debatę. Powodem tego jest to, że może być radykalnym muzułmaninem żywiącym nienawiść do chrześcijaństwa i Stanów Zjednoczonych. Nie trzeba dodawać, że te paranoiczne i bezpodstawne twierdzenia nie mają żadnego poparcia konstytucyjnego, a jednak pomagają
pokazać, że pomimo wszystkich wysiłków Prezydenta, by zjednoczyć naród poza rasą i religią, zawsze znajdą się tacy, którzy będą próbowali, miejmy nadzieję, bezskutecznie podważyć takie szlachetne wysiłki oparte na ignorancji.
Nie ma wątpliwości, że rasa, religia i tożsamość narodowa były istotnymi kwestiami w całej historii Ameryki. Z jednej strony naród doświadczył bolesnej historii niewolnictwa. Z drugiej strony Stany Zjednoczone z dumą rozwinęły się w naród, który rozwija się w oparciu o zasady tygla, ciężkiej pracy i osiągnięć niezależnie od rasy i religii. prezydent Obama
sam jest doskonałym przykładem tej amerykańskiej wyjątkowości.
Prezydent Obama jest prawdopodobnie pierwszym afroamerykańskim politykiem, który nie podkreśla swojej rasy ani otwarcie nie promuje jakichkolwiek kwestii związanych z rasą w imieniu tej czy innej strony. Chociaż to równoważenie działa perfekcyjnie na jego
część bez wątpienia złości jego przeciwników i krytyków, jest to nowa forma dyplomacji, która, miejmy nadzieję, ustanowi precedens na przyszłość w kierunku postrasowego społeczeństwa i rządów.
Idąc dalej niż kwestie rasy i religii, w swoim przemówieniu inauguracyjnym po ponownym wyborze na drugą kadencję prezydent Obama mówił o Stanach Zjednoczonych, które powinny włączać i
bez uprzedzeń wobec homoseksualistów i kobiet. Być może było to pierwsze przemówienie inauguracyjne prezydenta.
W przemówieniu tym Prezydent oświadczył:
„Za każdym razem, gdy gromadzimy się, aby inaugurować prezydenta, jesteśmy świadkami trwałej siły naszej Konstytucji. Potwierdzamy obietnicę naszej demokracji. Przypominamy, że tym, co spaja ten naród, nie są kolory naszej skóry, zasady naszej wiary czy pochodzenie naszych imion. Tym, co czyni nas wyjątkowymi – co czyni nas Amerykanami – jest nasze przywiązanie do idei wyrażonej w deklaracji złożonej ponad dwa wieki temu:
„Uważamy za oczywiste prawdy, że wszyscy ludzie zostali stworzeni równymi, że Stwórca nadał im pewne niezbywalne prawa, a wśród nich są Życie, Wolność i dążenie do szczęścia”.
Nie tylko retoryka polityczna, jeśli chodzi o prezydenta Obamę.
