පකිස්ථානයේ විශිෂ්ට අඹ

අඹ යනු සෑම වයස් කාණ්ඩයකම මිනිසුන් කැමති ගිම්හාන සමයේදී වඩාත් රසවත් පලතුරකි. එය ඉහළ ජාත්‍යන්තර වටිනාකමක් ඇති පාකිස්තානයේ දෙවන ප්‍රධාන පලතුරු බෝගය වේ. එහි ප්‍රණීත රසය, සුවඳ සහ ඉහළ ආහාරමය වටිනාකම නිසා අඹ "සියලු පලතුරු වල රජු" ලෙස ජනප්‍රියයි. පකිස්ථානු අඹ පෙම්වතුන් සඳහා ඇති නොසෑහෙන පෙළඹවීම වන්නේ එහි සුවිශේෂී සුවඳ සහ ලෝකයේ වෙනත් කිසිම තැනක දක්නට නොලැබෙන පොහොසත් පැණි රසයි. ලෝකයේ අඹ නිෂ්පාදනය කරන රටවල් අතර පකිස්ථානය පස්වන ස්ථානයේ සිටී. පන්ජාබ් සහ සින්ද් පළාත් මෙම පලතුරේ ප්‍රධාන නිෂ්පාදකයන් වන අතර අඹ නිෂ්පාදනයේ පළාත් දෙකෙහි කොටස පිළිවෙලින් සියයට 79 සහ සියයට 20 කි. මුළු අඹ වපුරන ප්‍රදේශයෙන් සියයට 67ක් පමණ පන්ජාබ් සතු වන අතර රටේ මුළු අඹ බෝගයෙන් සියයට 80ක් නිෂ්පාදනය කරයි.

පකිස්ථානු අඹ වල ඇති හොඳ දෙය නම් එය ඇතුළුව උසස් තත්ත්වයේ අඹ වර්ග 150 කට වඩා ලබා දීමයි Sindri, Anwar Ratoul, Langra, Dusehri ආදිය,  නමුත් වඩාත්ම ජනප්රිය ප්රභේදය වේ සම්මර් බහිෂ්ට්, … 'The Heavenly Fruit' ... එය පොදුවේ හඳුන්වනු ලැබේ චෞන්සා. ඉදුණු සමය චෞන්සා ගිම්හාන සමයේදී ජූලි සිට අගෝස්තු අග දක්වා පවතී. පකිස්ථානු අඹ කන්නය සාමාන්‍යයෙන් මැයි මාසයේ ආරම්භ වන අතර සැප්තැම්බර් දක්වා පවතී. එහෙත්, අඹ වල පැණි රසයෙන් ඈත් වීම දුෂ්කර බැවින්, අඹ රසික රසිකාවියන් කන්නය අවසන් වූ පසුව පවා දිව්‍ය රසය විඳීමට එහි පල්ප් කැටි කිරීමට කැමැත්තක් දක්වයි.

2010-11 වසර තුළ හෙක්ටයාර මිලියන 0.17 ක භූමි ප්‍රමාණයක අඹ වගා කර ඇති අතර, මුළු නිෂ්පාදනය ටොන් මිලියන 1.888 කි. පන්ජාබ් පළාතේ 2011-12 කාලය තුළ මුළු අඹ නිෂ්පාදනය ටොන් මිලියන 1.304 ක් ලෙස වාර්තා වූ අතර එය රටේ විශාලතම අඹ වගාකරු බවට පත් වේ.

අඹ යනු වැදගත් අපනයන භාණ්ඩයකි. පකිස්ථානය වාර්ෂිකව ඩොලර් මිලියන 0.13 ක් පමණ වටිනා උසස් තත්ත්වයේ ඇරෝමැටික අඹ ටොන් මිලියන 6.5 ක් පමණ අපනයනය කරයි, ප්‍රධාන වශයෙන් මැද පෙරදිග සහ එක්සත් රාජධානියේ වෙළඳපල වෙත. චීනය, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය සහ මධ්‍යම යුරෝපීය රටවලට අමතරව දකුණු සහ අග්නිදිග ආසියාතික කලාප ද ඇතුළත් කර ගනිමින් අඹ අපනයන වෙබ් වැඩි දියුණු කිරීමට උත්සාහ ගනිමින් සිටී. ඇත්ත වශයෙන්ම, පාකිස්තාන අඹ සඳහා ජාත්‍යන්තර වෙළඳපොලේ ඉහළ වටිනාකමක් ඇත. කෙසේ වෙතත්, අපනයන ගුණාත්මක අඹ ඉහළ මිලක් ලබා ගත හැකි පරිදි ජාත්‍යන්තර ප්‍රමිතීන්ට අනුව නිසි ලෙස ඇසුරුම් කිරීම ද අවශ්‍ය වේ.

පාකිස්තානයේ, අඹ පල්ප් ලෙස සැකසීම සඳහා මුළු බෝගයෙන් සියයට පහකට වඩා අඩු ප්‍රමාණයක් භාවිතා කරයි. දැනට, පන්ජාබ්හි අඹ ගොවිපලවල් 19ක් Global Gap Certified (GGC) වන අතර, එම නිසා, ඔවුන්ට තම නිෂ්පාදන ආහාර සුරක්ෂිතතාව පිළිබඳ දැනුවත් ආහාර දාම සහ ලෝකයේ ඉහළ මට්ටමේ වෙළඳපල වෙත අලෙවි කළ හැකිය. වැඩි වැඩියෙන් ගොවීන් තම අස්වැන්නෙන් ඉහළ මිලක් උපයා ගත හැකි වන පරිදි වගා කිරීම, අස්වනු නෙළීම සහ අලෙවිකරණ පිළිවෙත්වල ගුණාත්මක ප්‍රමිතීන්ට අනුකූල වන බැවින් එවැනි ගොවිපල සංඛ්‍යාව වැඩි වෙමින් පවතී.

පන්ජාබ් ජාතික ආර්ථිකයේ එක් ආකාරයකින් වඩා ප්‍රමුඛ කාර්යභාරයක් ඉටු කරන බව මෙහි එකතු කළ හැකිය. එහි වාර්තා වී ඇති මුළු ප්‍රමාණයෙන් සියයට 29 ක්, මුළු වගාවෙන් සියයට 57 ක් සහ පකිස්ථානයේ මුළු බෝග ප්‍රදේශයෙන් සියයට 69 ක් පමණ ඇත. එය ජාතික ආහාර නිෂ්පාදනයට කපු සියයට 83ක්, තිරිඟු සියයට 80ක්, සිහින් ඇරෝමැටික සහල් සියයට 97ක්, උක් සියයට 63ක් සහ බඩ ඉරිඟු සියයට 51ක් පමණ ලබා දෙමින් රටේ කෘෂිකාර්මික ආර්ථිකයේ ප්‍රධාන කොටසකට දායක වේ. පලතුරු අතර, අඹ සියයට 66 කි; මෙම පලතුරු වල සමස්ත ජාතික නිෂ්පාදනයෙන් සියයට 95 ට වඩා පැඟිරි, සියයට 82 සහ පේර සියයට 34.

Global-GAP සහ IFS සහතික හරහා පන්ජාබ්හි කෘෂිකාර්මික නිෂ්පාදනය ජාත්‍යන්තර තත්ත්ව ප්‍රමිතීන්ට අනුරූප වීමට පටන් ගෙන ඇති බව සටහන් කිරීම සතුටට කරුණකි. අද පන්ජාබ්හි B2C සොයාගැනීමේ හැකියාව එකක් හෝ දෙකක් නොව මුළු නිෂ්පාදන 20 සඳහාම ඇති බව සැලකිල්ලට ගැනීම වැදගත්ය, එය වෙනත් කිසිම රටකට ළඟා කර ගැනීමට නොහැකි විය.

අඹ යනු පකිස්ථානයේ ඇති බොහෝ වටිනා වත්කම්වලින් එකක් පමණි. සංවර්ධනයට සහ සමෘද්ධියට අවශ්‍ය සෑම දෙයක්ම පාහේ පාකිස්තානයේ ඇත. එයට සැබවින්ම අවශ්‍ය වන්නේ ප්‍රතිපත්තිවල අඛන්ඩතාවය සහ යහපත්, කාර්යක්ෂම සහ කඩිනම් රාජ්‍ය පද්ධතියක් - දිශානතියක් ද තිබීම, මෙවැනි ස්වභාවික ත්‍යාගයන්ගෙන් ප්‍රයෝජන ගැනීමට අවශ්‍ය ප්‍රතිපත්ති කෙටුම්පත් කිරීම ය.

ත්‍රස්තවාදයට එරෙහි ගෝලීය යුද්ධයේදී පාකිස්තානය මුහුණ දුන් දැවැන්ත මූල්‍ය හා මානව පසුබෑම් නොතකා, හොඳ දෙය නම්, විනාශකාරී භූමිකම්පාව, ගෝලීය අවපාතය, තලේබාන් සංග්‍රහය හමුවේ පාකිස්තානයේ ආර්ථිකය විශාල ඔරොත්තු දීමේ හැකියාවක් පෙන්නුම් කර තිබීමයි; සහ නියමිත වේලාවට මැතිවරණයක් පවත්වා සැබෑ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී නායකත්වය ඉස්ලාමාබාද්හි දිවුරුම් දෙන්නේ නම් ආර්ථිකයේ අනාගත වර්ධන අපේක්ෂාවන් යහපත් වේ. දීර්ඝ කාලයක් පුරා වේගවත් වර්ධනයක් පවත්වා ගැනීම සඳහා, අපි ආයෝජනවල ප්‍රමාණය හා ගුණාත්මකභාවය තවදුරටත් වැඩි කළ යුතුය. මෙය සිදු වීමට නම්, ව්‍යාපාර කිරීමේ පිරිවැය අඩු කිරීමටත්, ශ්‍රමයේ ඵලදායිතාව දිරිමත් කිරීමටත්, පොදු යටිතල පහසුකම්, අධ්‍යාපනය සහ සෞඛ්‍ය සේවා පද්ධතිවල ආයෝජන සඳහා නවෝත්පාදනයන් දිරිමත් කිරීමටත් පකිස්තානය ප්‍රතිසංස්කරණ පවත්වා ගෙන යා යුතුය. විශේෂයෙන්ම ජංගම ගිණුම සම්බන්ධයෙන් වර්ධනය වෙමින් පවතින සාර්ව ආර්ථික අසමතුලිතතාවයන් ද එය විසඳිය යුතුය.