Осорхонаи адабиёти классикии усмонӣ (Диван)
Маҷмааи Мавлевии Галата (мавлевихона) ё ҳамчунон маълум аст, ки Кулекапи Мавлевӣ, ки ҳоло ҳамчун осорхона хидмат мекунад, яке аз муассисаҳое мебошад, ки фарҳанги давру замонро ба таври беҳтарин инъикос мекунад. Ложаҳои Мавлевӣ, ки дар тӯли асрҳо илмро бо мусиқӣ муттаҳид мекарданд, ба фарҳанги турк таъсири калон расониданд. Теъдоди зиёди он афроде, ки дар як хонаи Мавлевӣ ҷамъ омада буданд, дар бахшҳои мухталифи санъати тасвирӣ таҳсил кардаанд ва номи онҳо дар мавриди илму дониш муддати тӯлонӣ дар ёдҳо монд. Лоҷи Мавлевӣ, ки дар болои кӯчаи нишеб, ки ба сӯи Юккалдирим поён меравад, ҷойгир аст, қадимтарин хонаи Мавлевии Истанбул аст. Он соли 1491 дар шикори Искандар Пошо, ки дар замони султон Боязид волӣ - генерал буд, сохта шудааст. Аввалин устоди он Меҳмет Маҳмед Семо-и Челеби буд. Ин бино дар замони ҳукмронии султон Мустафои III оташ гирифтааст. (1766), аммо ба ҷои Мавлевии мавҷуда аз ҷониби ҳамон Султон иваз карда шуд. Дар солҳои баъдӣ бино дар замони ҳукмронии султонҳо Селим III, Маҳмуди II ва Абдулмаҷид таъмир карда шуд. Муассисае, ки то соли 1925 фаъолият дошт, дар байни солҳои 1967 – 1972 бори дигар барқарор карда шуд. Маҷмааи Мавлевӣ, ки ҳамчун маҷмаа сохта шуда буд, дорои утоқҳо ва ҷойҳо барои намозхонӣ, дарвешҳо, ҳуҷраҳои устод (шейҳ), махсус буд. майдони намоз (намоз) барои Султон, қисмат барои занон, китобхона, фаввора барои мардум, утоқи соат, ошхона, мақбараҳо ва қабристони пӯшида.
Самаҳан
(Толори намозхонӣ)
Дар дари даромадгоҳи ин қисмати аз чӯб сохташуда изҳороти барқарорсозии Султон Абдулмаҷид аз соли 1853 мавҷуд аст. Бино нақшаи ҳашткунҷа ва намунаи хуби услуби бароккои асри 18 дорад. Дар ин бахш асбобҳои мусиқии туркӣ ва осори марбут ба фарҳанги Мавлевӣ ба намоиш гузошта шудаанд. Дар қисмати болоие, ки бо панҷараҳои чӯбӣ тақсим шудааст, ашъор (девон)-и шоирони классикии усмонӣ ва дастнависҳои Шайҳ Ғолиб, Исмоил Анкаравӣ, Эсрор ва Фосиҳ Дедес ва шоира Лайло Ҳаним, ки дар Лоҷи Мавлевӣ таълиму тарбия гирифтаанд, гирд оварда шудаанд. бо тартиби хронологӣ нигоҳ дошта мешавад. Хонаи устод (шайх) ва намозгузори махсуси Султон дар болохона аст.
Ҳуҷайраҳои дарвешӣ
Он аз санг сохта шуда, аз утоқҳои як қатор иборат аст.
Мавзолейхо
Мавзолейи Шайх Ғолиб; Онро дар ибтидои асри 19 Ҳалет Саид афандӣ сохтааст. Он нақшаи мураббаъ дорад. Маҳмад Руҳӣ, Ҳусейн, Исо Салим, Шариҳ, Исмоил Анкаравӣ, ки бори аввал ба Маснавӣ тавзеҳ додаанд ва Шайх Ғолиб афандӣ дар ин ҷо дафн шудаанд.
Мавзолейи Ҳалет Саид Афендӣ; он дар як вакт бо макбараи дигар сохта шудааст. Нақшаи мураббаъ дорад. Дар дохили он Шайх Кудретулло, Атоуллоҳ афандӣ, Ҳалет Саид афандӣ ва Эмине Эсмо Ҳаним, ки ҳамсари Убейдуллоҳ афандӣ аст, дафн шудаанд.
Фонтан ва утоқи соат
Онҳо дар тарафи рости даромадгоҳ ҷойгиранд. Сохтори сангфарш дар ибтидои асри 19 сохта шудааст.
китобхона
Онро Ҳалет Саид афандӣ сохтааст. Он дар ошёнаи болоии намозгоҳи махсус ҷойгир буда, 3455 ҷилдро дар бар мегирад.
Хазина (қабристон)
Дар ин ҷо онҳое, ки дар хонаи Мавлевӣ ба ҳайси устод (шейҳ) фаъолият мекарданд, ҳамсарони онҳо, навозандаҳои «қудум»-у «ней»-и навозанда ва шоироне, ки «девон» доштанд (ҳаҷми ашъори маҷмӯӣ) дар ин ҷо дафн шудаанд. Қабрҳои Ҳумбаражӣ Аҳмад Пошо, Иброҳим Мутеферрика, ки аввалин матбааро дар Туркия таъсис додаанд, оҳангсоз Вардакоста Сейид Аҳмад Оғо, Найи Осмон Деда ва аъзои оилаи Тепеделенли Алӣ Пошо низ дар ин ҷо ҳастанд. Сангҳои қабр бо навиштаҷот ва ороиши худ аҳамияти хоса доранд.
