รุยา โกเรน ดิลซิซ

ลุทเฟน อันลัต เดไมยิน. Gördüklerimden dilim tutulmuş vaziyette.

ฟาร์ซาดา บีร์ เบยิต var:

เบน รุยา โกเรน ดิลซิซ, ดินเลย์อิซิลิริม สากีร์;
เบน อันลัตมักตัน อาซิส, ฮัลค์ ดินเลแม็กเทน!

บีร์ เด ชอยเล บีร์ เบยิต var:

บิลดิเคลีริม, เซนิน เฟห์มิน คาดาร์;
Yanıyorum doğru fehm edilme hasretinden.

“เซน บาดัค โอลดุกตัน ซอนรา; เบน ซูราฮี ออลซัม เนเย ยาราร์” เดเมเย เกติริยอร์

เมฟลานา ดา “บิลดิเคลีริม, เซนิน อิดราคินเล มะห์ดุต” เดมิช มิดี?

Klasik edebiyatta, sebk-i Hindinin zirvesi Šeyh Gâlib'in aşağıdaki beyti, “สามารถแม่มุมดา öyle bir alev var ki; gökkubbe fanus olsa, güncayiş etmez, sığmaz” manasına tekâbul eder:

บีร์ şûlesi var ki şem'-i cânın
ฟานูซูนา ซิกมาซ อาซูมานึน

“มารีเฟต; kitaptan öğrenilen değil, ârifin kalbine zamansız, mekansız ve sebepsiz şekilde akan bir nurdur” mealinde bir şey okumuştum.

ฮาราเบเลเร ดูเซน เมทาป อิชซิกึ กิบียิม.

เบเดล เดห์เลวี ซิเยล ดิยอร์:

บีรี เบนเดน โอนุน เอฟซาฟินึ โซรากัก โอลูร์ซา;
Gözsüz nişansızdan ne anlatsın!

เกอซเลอร์; โอ นิชานี โอ อิซี โอ อัลลาเมติ โกเรบิลเม กาบิลิเยติน ซาฮิป เดกอิล กี…

Edebî cihetten şeyh Gâlib'in bir beyti etmeyen sığ ve zavallı Orhan Veli dahi, kelimelerin kifayetsizliğini görünce, “Ağlasam sesimi duyar mısınız mısralarımda” demek zorunda kalmış.

Ağlama, tebessüm, feryât veya sükut… Anlatılamayan nasıl anlatılsın! เดฮานึน; şaşkınlık, cehl, ızdırap ve cinnet diyarına adım bastığı nokta.

"Ey gönül, deli ol, dîvâne ol; deliliğin de kendine มี เบียร์ อาเลมี var- เดอร์ ยิน บิร์ ฟาริซี เดยีช.

บีร์ มิสรานิน; -ดีวานเนเลริน เฮมเดมี ดีวัน เกเร็กตีร์” şeklinde isabetli bir tespiti var. ฮากิคาเทน อันจัก รูยา โกเรน “ฮาราบัต เอห์ลี” ดิลซิซเลริน โซห์เบทิดีร์ เตเซลลี edecek merci