עס איז מיטאג. די זון איז גלײַך איבערן קאָפּ... גאָלדענע שטראַלן, װאָס גײסן אַראָפּ פֿון אַ מילגרוים־קויל, װאָס איז איבערגעבליבן פֿון אויגוסט, רעגן אַראָפּ אױף דער באַטאָנען הויפן שטאָט... ס'איז װי אַלצדינג ברענט... װי אַ בלויער אַטלאַס...
אי ך הא ב צוגעזאג ט מײנ ע טײער ע ברידע ר או ן שװעםטער , א ז אי ך װע ל ז ײ קענע ן דערצײל ן װעג ן ד י אינטערעסאנט ע געשעעניש ן אי ך הא ב געטראפ ן . זינט יענעם טאָג האָב איך געטראַכט פֿון װאַנען זאָל איך אָנהײבן? איך לעסאָף געמאכט מיין באַשלוס. ערשט פֿון מײַן דאָרף, דערנאָך פֿון מײַן שול־לעבן ביז די פֿילם־סעטס...
© 2026 טערקיי טריביון. אלע רעכטן רעזערווירט.
