İkinci Dünya Savaşında, Yaponiya və Almaniya yenilənmiş, ABD galip və süper güc olaraq bu savaştan çıxmış və iki ölkənin sualları verilmiş, anayasaları dâhil, bütün sistemlər ABD tərəfindən yenidən yaradılmışdır. İşgal edilən bu ölkələrin təhlükəsizliyini bizzat ABD kendisi üzərinə almış, əslində bu ülkeleri kendi askeri və ekonomik üssü yapmıştı.
Almanya'nın hâlâ işgal edilmiş ölkə statüsünde olması, ordusunun olmaması, Almanları dışarda əməliyyat üçün istihbarata yönəldi. CIA bir dövr Almaniya'yı Avropa bölgəsi təmsilcisi kimi istifadə etdi, ancaq Almaniya 2004-cü ildən bəri ABD ilə istihbarat paylaşımını ya məhdudlaşdırdı ya da paylaşımda bulunmadı.
Bu olayların 2001-ci il tarixindəki 9/11 terör olaylarından sonra gelmesi gelişmesi de, Almanya'nın artıq ABD sultasından çıxarak kendince bir rota izleme amacını işarə edir. Bunun bir uzantısı da, Almanya'nın hələ qəbul edilmədiyi BM kimi teşkilatlarda veto hüququna sahib olmaq arzusudur. İkinci Dünya Savaşının gətirdiyi qlobal sistem, yəni Atlantik hâkimiyyətinin bitməsini ən çox Almanlar istəyir. Ve bunu ABD'yi kızdırma pahasına, Rusya'nın desteklediği Esad'ı destekleyerek yaptı. Bu şəkildə Almanya, ABD'nin Ortadoğu'da Obama dövründə bıraktığı boşluğu vekâleten de olsa doldurma məqsədini taşıdı.
Almaniya sessiz və dərin əməliyyatlar mövzusunda, ayaqüstü lokantası kimidir. Herkese büdcəsinə görə hitap edir. Merkel'de tecelli eden Hitler ruhu Avrupa'dan, Ortadoğu'ya qədər uzanmaqdadır. Almanya Ortadoğu'da Türkiye'ye qarşı İsrail və İran'la, Balkanlarda Rusya ve Türkiye'ye qarşı, Hırvatlar, Avusturya ve Slovenya və Slovakya ilə əməkdaşlıq halindedir. Bir Hamburger karşılığında bir dönər ikramı zaman alacaq. Türkiye'yle Türkçe ve Ziraat Bankası nezdinde ciddi bir rəqabət hali davam edir.
Yıllar içində Almaniya, “Kaplancılar” denilen radikalleri, ateist Alevi qruplari, DHKP-C militanlarini bizzat Almaniya icinde ya da Alman etki alanlarinda korudu, kolladi, destek etti. Dahası, PKK-nın dönemsel dəstəkçilərindən oldu. Bu PKK-nın bəzi kollarına yataqlıq yapmaktan, güya liberal düşüncəyə dəstək tərzində, para, lojistik və hətta askeri yardımlara qədər uzandı. Ancak Almanya'nın hesaplamadıkları da bugün Almanya'ya dönən bumeranglar olmaqdadır. Bunun bir hissəsi, Almanya, vekâleten götürdüğü bəzi işleri bizzat asaleten sahiplenmek isterken, İngiltere ve ABD'yi de kızdırmış görünür. Merkel'li Almanya, belki de asıl Clinton'lu Amerika ilə daha aydın bir savaşa girəcək. Volkswagen'in yaşadığı böhran, bəlkə də müstakbel iflas bu müttefik savaşının bariz ilk işarə fişeği kimi görünür. Və bəzi açılardan dünya, İkinci Dünya Savaşından sonra meydana gələn dengelemeye çalışırken, Birinci Dünya Savaşındaki dengeler gündeme geliyor.
