Wywiad: Początek końca? Duże postępy w walce z AIDS

Mitchell Warren, dyrektor wykonawczy globalnej grupy wsparcia AVAC na rzecz zapobiegania HIV, twierdzi, że świat zaczął mówić o czymś, co byłoby niewyobrażalne jeszcze dwa lata temu – o zakończeniu globalnej epidemii AIDS. Warren rozmawiał z korespondentką RFE/RL, Daisy Sindelar, o niektórych najważniejszych postępach w leczeniu i zapobieganiu AIDS, gdy 1 grudnia na całym świecie obchodził się Światowy Dzień AIDS.

RFE/RL: Wydaje się, że w związku ze Światowym Dniem AIDS mamy powody do optymizmu. UNAIDS mówi o „dojściu do zera”. Twoja organizacja, AVAC, mówiła o punkcie zwrotnym w walce z AIDS. Jakie są postępy?

Mitchell Warren: Po pierwsze i najważniejsze, fakt, że mówimy o AIDS tak otwarcie, jak to robimy, oznacza postęp. Nadal stoimy przed ogromnymi wyzwaniami związanymi z napiętnowaniem i dyskryminacją, ale dziesięć lat temu nie było już o tym nawet w gazetach. [Teraz] widzimy wiele solidnych, dobrych, dokładnych raportów i dobrych rozmów. Więc to, że w ogóle mówimy o epidemii, to dobrze.

RFE/RL: W listopadzie 2011 roku sekretarz stanu USA Hillary Clinton stwierdziła, że ​​„pokolenie wolne od AIDS” jest możliwe. Co miała na myśli?

Królikarnia: „Pokolenie wolne od AIDS” w dużej mierze opowiada się za ideą eliminacji wszelkich nowych infekcji pediatrycznych. I to jest bitwa do wygrania. W USA prawie nie ma dzieci zarażonych drogą wertykalną.

Dzięki leczeniu kobiet w ciąży zakażonych wirusem HIV zaobserwowaliśmy ten niesamowity spadek i teraz musimy dopilnować, aby miało to miejsce na całym świecie. Rok 2015 to globalny cel polegający na rzeczywistym wyeliminowaniu przenoszenia wirusa u dzieci, co koncepcyjnie dałoby nam pokolenie wolne od AIDS.

RFE/RL: Powiedziałeś, że rozwój leków antyretrowirusowych jest prawdopodobnie największym osiągnięciem w walce z AIDS w ostatniej dekadzie. Leki te były oczywiście stosowane w leczeniu osób zakażonych wirusem HIV. Jednak w zeszłym roku amerykański Narodowy Instytut Zdrowia zaczął rozważać stosowanie leczenia jako formy zapobiegania. Możesz wytłumaczyć?

Mitchella Warrena

​​Królikarnia: Wyniki opublikowano w połowie 2011 roku. I w zasadzie potwierdziły to, co niektórzy [już] myśleli – że leczenie nie tylko pomogło osobie zakażonej, jeśli chodzi o utrzymanie jej w zdrowiu i podtrzymaniu życia, ale faktycznie zapewniło profilaktykę korzyść. Badanie to faktycznie wykazało, że zapewniało ono aż 96% korzyści ochronnych w zakresie zapobiegania dalszemu przenoszeniu wirusa.

RFE/RL: Istnieją zatem kroki, które osoby zakażone wirusem HIV mogą podjąć, aby zapobiec przeniesieniu infekcji. Ale co z osobami, które nie są nosicielami wirusa HIV? Czy istnieją dla nich nowe sposoby ochrony?

Królikarnia: Zaledwie kilka miesięcy temu w USA Agencja ds. Żywności i Leków zatwierdziła pierwszy w historii lek przeciwretrowirusowy do celów profilaktycznych – aby mężczyźni i kobiety niezakażeni wirusem HIV mogli przyjmować tę pigułkę przed potencjalnym narażeniem. Badania kliniczne wykazały, że zmniejsza to ryzyko infekcji aż o 60 lub 70 procent, w zależności od tego, czy dana osoba przestrzega przyjmowania tabletek.

Kolejną ważną rzeczą ostatnich pięciu lat były dowody na to, że dobrowolne medyczne obrzezanie mężczyzn może zmniejszyć ryzyko infekcji u mężczyzny aż o 60 procent, a z czasem może zapewnić ochronę także ich partnerkom.

RFE/RL: Jak blisko jesteśmy szczepionki?

Królikarnia: Trzy lata temu, w 2009 roku, otrzymaliśmy pierwszy w historii dowód na to, że szczepionka przeciwko wirusowi HIV może zmniejszyć ryzyko zakażenia [HIV]. Tylko o 30 procent, czyli zbyt mało, aby szczepionka uzyskała licencję. Był to jednak pierwszy dowód na to, że szczepionka może faktycznie zapewnić ochronę. A teraz wkładamy wiele wysiłku w to, aby ta skuteczność była jeszcze wyższa.

RFE/RL: Czy bez szczepionki naprawdę realistyczne jest mówienie o zakończeniu kryzysu związanego z AIDS?

Królikarnia: Historycznie rzecz biorąc, epidemie zakończyły się dopiero po wprowadzeniu szczepionki. Zakończenie epidemii jest więc perspektywą długoterminową. To zajmie czas; niekoniecznie jest za rogiem. I dlatego przynajmniej my i inni dużo mówimy o „początku do końca” [kryzysu] – i to prowadzi nas do wyobrażenia o punkcie zwrotnym.