Myslimanët nuk janë terroristë apo barbarë.
Tani, për të treguar se si duhet të sillet një musliman i vërtetë, duhet të lexojmë përkthimin e një letre të Profetit tonë sal-lAllahu alejhi ue sel-lem:
Letra që zotëria ynë Profeti salallahu alejhi ue selem e kishte shkruar (nga sekretari i tij) ua drejton të gjithë muslimanëve dhe thotë si vijon: [Kopja origjinale e letrës ekziston në faqen e tridhjetë të vëllimit të parë të Mejmû'ai-Munshaa-tus-salâtîn, nga Feridun Beu.]
“Kjo letër është shkruar për të informuar për premtimin që Muhamedi alejhi selam, i biri i Abdullahut, ua ka bërë të gjithë të krishterëve. Xhenab-i-Hakk ka dhënë lajmin e mirë se e ka dërguar atë si dhembshurinë e Tij dhe i ka caktuar detyrën e ruajtjes së depozitës që i është besuar njerëzimit. Ky Muhamed sal-lAll-llahu alejhi ue sel-lem e ka regjistruar këtë letër me qëllim të dokumentimit të premtimit që ai u ka dhënë të gjithë jomuslimanëve.
“Nëse dikush vepron në kundërshtim me këtë premtim, qoftë ai sulltan apo tjetër, ai do të jetë rebeluar kundër Xhenab-i-Hakk-ut dhe do të tallet me fenë e Tij, prandaj do të meritojë dënimin e Tij. Nëse një prift ose turist i krishterë agjëron me qëllim adhurimin në një mal, në një luginë, në një shkretëtirë, në një gjelbërim, në një vend të ulët ose në rërë, unë, në emër të vetes, të miqve dhe të njohurve të mi dhe i gjithë kombi im, u kam hequr çdo lloj detyrimi. Ata janë nën mbrojtjen time. Unë u kam falur atyre të gjitha llojet e taksave që duhet të paguajnë si kërkesë e marrëveshjeve që kemi bërë me të krishterët e tjerë. Ata nuk mund të paguajnë xhizjen ose haraxhin, ose mund të japin sa të duan. Mos i detyroni ose mos i shtypni ata. Mos i rrëzoni udhëheqësit e tyre fetarë. Mos i dëboni nga tempujt e tyre. Mos i pengoni ata të udhëtojnë. Mos prishni asnjë pjesë të manastireve apo kishave të tyre. Mos i konfiskoni gjërat nga kishat e tyre dhe mos i përdorni në xhamitë e muslimanëve. Kushdo që nuk i bindet kësaj do të ketë kundërshtuar urdhrin e Allahut dhe të Dërguarit të Tij dhe për këtë arsye do të jetë mëkatar. Mos vendosni taksa të tilla si xhizja or gharâmat mbi ata njerëz që nuk bëjnë tregti, por janë gjithmonë të zënë me adhurimin, pavarësisht se ku janë. Unë do t'i ruaj borxhet e tyre në det ose në tokë, në lindje ose në perëndim. Ata janë nën mbrojtjen time. Unë u kam dhënë imunitet. Mos vendosni (taksat e quajtura) kharâxh dhe 'ushr [të dhjetën] për të korrat e atyre që jetojnë në male dhe janë të zënë me adhurim. Mos ndani një pjesë për Bejt-ul-mâl [Thesarin e Shtetit] nga prodhimet e tyre. Sepse, bujqësia e tyre synohet vetëm për mbijetesë, jo për të bërë fitim. Kur keni nevojë për burra për Xhihad (Lufta e Shenjtë), mos iu drejtoni atyre. Nëse është e nevojshme të vendoset xhizja [tatimi mbi të ardhurat] (mbi ta), mos merrni më shumë se dymbëdhjetë dirhemë në vit, sado të pasura që të jenë dhe sado pasuri të kenë. Ata nuk duhet të tatohen me telashe ose barrë. Nëse duhet të ketë një debat me ta, ata do të trajtohen vetëm me keqardhje, mirësi dhe dhembshuri. Mbroji gjithmonë nën krahët e tu të mëshirës dhe dhembshurisë. Kudo që të jenë, mos i keqtrajtoni gratë e krishtera të martuara me burra myslimanë. Mos i pengoni ata të shkojnë në kishën e tyre dhe të kryejnë adhurimet e përcaktuara nga feja e tyre. Kushdo që nuk i bindet ose vepron në kundërshtim me këtë urdhër të All-llahut xh.sh., do të jetë revoltuar kundër urdhrave të All-llahut te'ala dhe të Profetit të Tij sal-lAllahu alejhi ue sel-lem. Ata do të ndihmohen për të riparuar kishat e tyre. Kjo marrëveshje do të jetë e vlefshme dhe do të mbetet e pandryshuar deri në fund të botës dhe askush nuk do të lejohet të veprojë në kundërshtim me të.”
Kjo marrëveshje u shkrua nga 'Ali 'radij-Allah'anh' në Mesxhid-i-sa'âdat në Medine në ditën e tretë të muajit Muharrem në vitin e dytë të Hixhretit. Nënshkrimet e vendosura janë:
Muhamed bin 'Abdullah alejhi ue selam.
Ebu Bekr bin Ebi Kuhâfa, 'Umer bin Hattâb, 'Uthman bin Affân, 'Ali bin Ebi Talib, Ebu Hurejra, 'Abdullah bin Mes'ûd, 'Abbâs bin 'Abd-ul-muttalib, Fadl bin 'Abbas, Zubejr bin Awwâm , Talha bin 'Abdullah, Sa'd bin Mu'âz, Sa'd bin Ubâda, Thâbit bin Kays, Zejd bin Thâbit, Hâris bin Thâbit, 'Abdullah bin 'Umar, 'Ammar bin Jasir 'radiy-Allâhu ta'âlâ' anhum ajma'în'.
Siç shihet, Profeti ynë i lartësuar 'sal-lAll-llahu alejhi ue sel-lem' urdhëron që njerëzit e feve të tjera të trajtohen me mëshirë dhe mirësi të madhe dhe kishat e krishtera të mos dëmtohen apo rrënohen.
Islami nuk ka qenë kurrë një fe egërsie dhe muslimanët kurrë nuk kanë shkelur kundër të krishterëve, as për qëllime të përgjakshme. Përkundrazi, muslimanët i kanë mbrojtur të krishterët sa herë që kanë nevojë për mbrojtje.
Sido që të jenë motivet në mendjet e atyre njerëzve që manipuluan ato barbarizma, qofshin ato interesa personale, fantazi patriotike, qëllime plaçkitjeje, ndjenja inati dhe hakmarrjeje, të cilat nuk kanë të bëjnë fare me fenë, ose qofshin ato qëllime të thjeshta fetare, rezultati ishte jetët e njerëzve të pafajshëm.
Feja e vërtetë islame e komunikuar nga dijetarët e Ehli Sunnetit 'rahima-humullâhu ta'âlâ' është larg çdo lloj bestytnie dhe i përgjigjet sensit të shëndoshë. Libri i Shenjtë i Islamit është Kur'an al-kerîm. Kur'ani el-kerim urdhëron që vetëm Allahu te'lâ duhet të adhurohet dhe mëson se mënyra e këtij adhurimi është urdhëruar vetëm nga Ai. Ato janë ibadetet më elegante, më dinjitoze, më të dobishme që i përshtaten më së miri një robi. Sipas mësimeve të Kur'anit al-kerîm, të gjithë muslimanët janë të barabartë në pikëpamjen e All-llahut te'âlâ. E vetmja arsye për të cilën një musliman mund të ketë epërsi ndaj një tjetri janë takua dhe dituria. Takva do të thotë të kesh frikë Allahun te'âlâ. Ajeti i trembëdhjetë i Huxhurat sures së Kur'anit el-kerim thotë: “Më i vlefshmi dhe më i virtyti prej jush në pikëpamjen e Allahut është ai që i frikësohet më shumë Allahut.” Detyrimi në konvertimin e njerëzve në Islam ndodh vetëm si një ndalim në Kur'an al-kerîm. Xhihadi (Lufta e Shenjtë) është bërë për të komunikuar Islamin, jo për t'i bërë njerëzit besimtarë. Kur'an al-kerîm urdhëron që gjithmonë të tregojmë mëshirë dhe dhembshuri ndaj njerëzve. Njerëzit që i shkelin këto urdhëresa nuk kanë lidhje me Islamin.
[1] Ref: Këta paragrafë janë cituar nga libri "Pse u bënë muslimanë?" faqe 284. “Pse u bënë muslimanë?” përmban disa përzgjedhje të parafrazuara nga deklaratat e bëra nga disa prej jomuslimanëve të shumtë, të cilët janë komandantë të mëdhenj të famshëm, burrështetas dhe shkencëtarë, të famshëm që besuan në Allahun dhe e admiruan Islamin; këto deklarata pasqyrojnë pikëpamjet e tyre për Islamin. Ndërsa i lexoni do të dëgjoni nga vetë gjuhët e këtyre njerëzve të respektuar pse feja islame është më e lartë se fetë e tjera. Në fakt, leximi i këtyre shpjegimeve do t'ju ofrojë një mundësi për të parë dhe admiruar edhe një herë meritat e larta të fesë sonë, dhe kështu të ndjeni dhe t'i ofroni mirënjohje All-llahut te'ala për të qenë muslimanë. Libri është botuar nga Hakikat Kitabevi, Stamboll. Të gjithë librin dhe librat e tjerë me vlerë mund t'i gjeni në faqen e internetit www.hakikatkitabevi.com.tr dhe shkarkoni në formatin PDF për Adobe Acrobat Reader, formatin EPUB për pajisjet iPhone-iPad-Mac dhe formatin MOBI për pajisjen Amazon Kindle.
